1 Davut oğlu İsrail Kralı Süleymanın özdeyişleri:2 Bu özdeyişler, bilgeliğe ve terbiyeye ulaşmak, 2 Akıllıca sözleri anlamak,3 Başarıya götüren terbiyeyi edinip 2 Doğru, haklı ve adil olanı yapmak,4 Saf kişiyi ihtiyatlı, 2 Genç adamı bilgili ve sağgörülü kılmak içindir.5 Özdeyişlerle benzetmeleri, 2 Bilgelerin sözleriyle bilmecelerini anlamak için 2 Bilge kişi dinlesin ve kavrayışını artırsın, 2 Akıllı kişi yaşam hüneri kazansın.7 RAB korkusudur bilginin temeli. 2 Ahmaklarsa bilgeliği ve terbiyeyi küçümser.8 Oğlum, babanın uyarılarına kulak ver, 2 Annenin öğrettiklerinden ayrılma.9 Çünkü bunlar başın için sevimli bir çelenk, 2 Boynun için gerdanlık olacaktır.10 Oğlum, seni ayartmaya çalışan günahkârlara teslim olma.11 Şöyle diyebilirler: 2 ‹‹Bizimle gel, 2 Adam öldürmek için pusuya yatalım, 2 Zevk uğruna masum kişileri tuzağa düşürelim.12 Onları ölüler diyarı gibi diri diri, 2 Ölüm çukuruna inenler gibi 2 Bütünüyle yutalım.13 Bir sürü değerli mal ele geçirir, 2 Evlerimizi ganimetle doldururuz.14 Gel, sen de bize katıl, 2 Tek bir kesemiz olacak.››15 Oğlum, böyleleriyle gitme, 2 Onların tuttuğu yoldan uzak dur.16 Çünkü ayakları kötülüğe koşar, 2 Çekinmeden kan dökerler.17 Kuşların gözü önünde ağ sermek boşunadır.18 Başkasına pusu kuran kendi kurduğu pusuya düşer. 2 Yalnız kendi canıdır tuzağa düşürdüğü.19 Haksız kazanca düşkün olanların sonu böyledir. 2 Bu düşkünlük onları canlarından eder.20 Bilgelik dışarıda yüksek sesle haykırıyor, 2 Meydanlarda sesleniyor.21 Kalabalık sokak başlarında bağırıyor, 2 Kentin giriş kapılarında sözlerini duyuruyor:22 ‹‹Ey budalalar, budalalığı ne zamana dek seveceksiniz? 2 Alaycılar ne zamana dek alay etmekten zevk alacak? 2 Akılsızlar ne zamana dek bilgiden nefret edecek?23 Uyardığımda yola gelin, o zaman size yüreğimi açar, 2 Sözlerimi anlamanıza yardım ederim.24 Ama sizi çağırdığım zaman beni reddettiniz. 2 Elimi uzattım, umursayan olmadı.25 Duymazlıktan geldiniz bütün öğütlerimi, 2 Uyarılarımı duymak istemediniz.26 Bu yüzden ben de felaketinize sevineceğim. 2 Belaya uğradığınızda, 2 Bela üzerinize bir fırtına gibi geldiğinde, 2 Bir kasırga gibi geldiğinde felaketiniz, 2 Sıkıntıya, kaygıya düştüğünüzde, 2 Sizinle alay edeceğim.28 O zaman beni çağıracaksınız, 2 Ama yanıtlamayacağım. 2 Var gücünüzle arayacaksınız beni, 2 Ama bulamayacaksınız.29 Çünkü bilgiden nefret ettiniz. 2 RABden korkmayı reddettiniz.30 Öğütlerimi istemediniz, 2 Uyarılarımın tümünü küçümsediniz.31 Bu nedenle tuttuğunuz yolun meyvesini yiyeceksiniz, 2 Kendi düzenbazlığınıza doyacaksınız.32 Bön adamlar dönekliklerinin kurbanı olacak. 2 Akılsızlar kaygısızlıklarının içinde yok olup gidecek.33 Ama beni dinleyen güvenlik içinde yaşayacak, 2 Kötülükten korkmayacak, huzur bulacak.››

1 Provérbios de Salomão, filho de Davi, rei de Israel:2 Para se conhecer a sabedoria e a instrução; Para se discernirem as palavras de inteligência;3 Para se instruir em sábio procedimento, Em justiça, juízo e eqüidade;4 Para se dar prudência aos simples, Conhecimento e discrição ao mancebo.5 Ouça o sábio, e cresça na ciência, E adquira o entendido o poder de se governar,6 Para entender provérbio e parábola, As palavras do sábio, e os seus aforismos.7 O temor de Jeová é o princípio do conhecimento, Mas os insensatos desprezam a sabedoria e a instrução.8 Ouve, filho meu, a instrução de teu pai. E não abandones o ensino de tua mãe;9 Pois serão para a tua cabeça grinaldas de graça, E colares para o teu pescoço.10 Filho meu, se os pecadores te quiserem seduzir, Não consintas.11 Se disserem: Vem conosco, Ponhamo-nos em emboscada para derramar sangue, Espreitemos sem motivo o inocente;12 Como o Cheol, traguemo-los vivos, E inteiros como os que baixam à cova;13 Acharemos toda a sorte de bens preciosos, Encheremos de despojos as nossas casas;14 Lança conosco a tua sorte, Teremos todos nós uma só bolsa:15 Filho meu, não os acompanhes no caminho, Guarda da sua vereda os teus pés;16 Porque os seus pés correm para o mal, E eles se dão pressa a derramar sangue.17 Pois debalde se estende a rede À vista de qualquer ave.18 Estes põem-se em emboscada contra o seu próprio sangue, E espreitam as suas próprias vidas.19 Tal é a sorte daquele que tem o espírito de ganância; Este espírito tira a vida de quem o possui.20 A sabedoria grita nas ruas, Nas praças levanta a sua voz;21 Clama no lugar mais concorrido, À entrada das portas e na cidade profere as suas palavras:22 Até quando, ó estúpidos, amareis a estupidez? Até quando se deleitarão no escárnio os escarnecedores, E aborrecerão os loucos o conhecimento?23 Convertei-vos pela minha repreensão: Eis que vos exporei o meu pensamento, E vos farei conhecer as minhas palavras.24 Visto que eu clamei, e vós recusastes; Estendi a mão, e ninguém se importou;25 Visto que rejeitastes todo o meu conselho, E não quisestes a minha repreensão:26 Também eu me rirei no dia da vossa calamidade, E zombarei quando vos sobrevier o terror,27 Quando vos sobrevier o terror como uma tempestade, Quando vos passar a calamidade como um redemoinho, Quando vos sobrevierem a tribulação e a angústia.28 Então me invocarão, porém não responderei; Diligentemente me procurarão, porém não me acharão.29 Pois que aborreceram o conhecimento, E não escolheram o temor de Jeová;30 Não quiseram o meu conselho, E desprezaram toda a minha repreensão;31 Portanto comerão do fruto do seu caminho, E se fartarão dos seus conselhos.32 Pois o retroceder dos estúpidos os matará, E a prosperidade dos loucos os destruirá.33 Mas quem me ouvir, habitará em segurança, E ficará tranqüilo, sem receio do mal.