1 Defalarca azarlandığı halde dikbaşlılık eden, 2 Ansızın yıkıma uğrayacak, çare yok.2 Doğru kişiler çoğalınca halk sevinir, 2 Kötü kişi hükümdar olunca halk inler.3 Bilgeliği seven babasını sevindirir, 2 Fahişelerle dostluk eden malını yitirir.4 Adaletle yöneten kral ülkesini ayakta tutar, 2 Ağır vergiler koyansa çökertir.5 Başkasını pohpohlayan kişi, 2 Ona tuzak kurar.6 Kötünün başkaldırısı kendine tuzak olur, 2 Doğru kişiyse ezgi söyler ve sevinir.7 Doğru kişi yoksulların hakkını verir, 2 Kötü kişi hak hukuk nedir bilmez.8 Alaycı kişiler kentleri bile karıştırır, 2 Bilgelerse öfkeyi yatıştırır.9 Bilge kişiyle davası olan ahmak 2 Kızar, alay eder ve rahat vermez.10 Kana susamışlar dürüst kişiden nefret eder, 2 Doğrularsa onun canını korur.11 Akılsız hep patlamaya hazırdır, 2 Bilgeyse öfkesini dizginler.12 Hükümdar yalana kulak verirse, 2 Bütün görevlileri de kötü olur.13 Zorbayla yoksulun ortak bir noktası var: 2 İkisinin de gözünü açan RABdir.14 Yoksulları adaletle yöneten kralın 2 Tahtı hep güvenlikte olur.15 Değnekle terbiye bilgelik kazandırır, 2 Kendi haline bırakılan çocuksa annesini utandırır.16 Kötüler çoğalınca başkaldırı da çoğalır, 2 Ama doğrular onların düşüşünü görecektir.17 Oğlunu terbiye et, o da sana huzur verecek 2 Ve gönlünü hoşnut edecektir.18 Tanrısal esinden yoksun olan halk 2 Sınır tanımaz olur. 2 Ne mutlu Kutsal Yasayı yerine getirene!19 Köle salt sözle terbiye edilemez, 2 Çünkü anlasa da kulak asmaz.20 Sözünü tartmadan konuşan birini tanıyor musun? 2 Akılsızın durumu bile onunkinden daha umut vericidir.21 Çocukluğundan beri kölesini şımartan, 2 Sonunda cezasını çeker.22 Öfkeli kişi çekişme yaratır, 2 Huysuz kişinin başkaldırısı eksik olmaz.23 Kibir insanı küçük düşürür, 2 Alçakgönüllülükse onur kazandırır.24 Hırsızla ortak olanın düşmanı kendisidir, 2 Mahkemede yemin etse de bildiğini söylemez.25 İnsandan korkmak tuzaktır, 2 Ama RABbe güvenen güvenlikte olur.26 Hükümdarın gözüne girmek isteyen çoktur, 2 Ama RABdir insana adalet sağlayan.27 Doğrular haksızlardan iğrenir, 2 Kötüler de dürüst yaşayanlardan.
1 Aquele que, sendo muitas vezes repreendido, endurece a sua cerviz, Será de repente quebrantado, sem que haja remédio.2 Quando se multiplicam os justos, regozija-se o povo; Mas quando o perverso toma o governo, o povo geme.3 O homem que ama a sabedoria, alegra a seu pai; Mas quem freqüenta a companhia das prostitutas, disperdiça a sua fazenda.4 O rei pela justiça estabelece a terra, Mas o amigo de impostos a transtorna.5 O homem que lisonjeia ao seu próximo, Arma-lhe uma rede aos passos.6 Na transgressão do homem mau há laço, Mas o justo jubila e se regozija.7 O justo toma conhecimento da causa dos pobres, O perverso não tem conhecimento para a conhecer.8 Os homens escarnecedores abrasam a cidade, Mas os sábios desviam a ira.9 Se o homem sábio disputar com o insensato, Quer se agaste, quer se ria, não haverá descanso.10 Os sanguinolentos aborrecem o íntegro; E quanto ao reto, procuram tirar-lhe a vida.11 O tolo derrama toda a sua ira, Mas o sábio a reprime e aplaca.12 Se o governador atende às mentiras, Todos os seus servos são perversos.13 O pobre e o opressor se encontram, Jeová alumia os olhos de ambos.14 O rei que julga fielmente os pobres, Terá o seu trono estabelecido para sempre.15 A vara e a repreensão dão sabedoria, Mas a criança, deixada a si, envergonha a sua mãe.16 Quando os perversos se multiplicam, multiplicam-se as transgressões; Mas os justos verão a queda deles.17 Corrige o teu filho, e ele te fará descansar; Ele trará delícias à tua alma.18 Onde não há revelação, o povo fica sem freio; Mas aquele que guarda a lei, esse é feliz.19 O servo se não emendará com palavras; Porque ainda que entenda, não obedecerá.20 Vês tu um homem precipitado no falar? Mais esperança há para o tolo do que para ele.21 Aquele que cria delicadamente ao seu servo desde a meninice, Nele terá por fim um filho.22 O homem irascível excita rixas, E o furioso multiplica transgressão.23 A soberba do homem o abaterá, Mas o humilde de espírito receberá honra.24 Aquele que é sócio dum ladrão, aborrece a sua alma; Ouve-o sol juramento, e nada denuncia.25 O medo do homem traz um laço; Mas quem confia em Jeová, está seguro.26 Muitos procuram o favor do governador, Mas a sentença de cada um vem de Jeová.27 O homem injusto é abominação aos justos, E o reto no seu caminho é abominação ao perverso.