1 यरूशलेमेरो राज़ो, दाऊदेरे मट्ठे ते उपदेश देनेबालेरे वचन। 2 उपदेश देनेबालेरू इन वचने, "बेकारे-बेकारे, बेकारे-बेकारे! सब किछ बेकारे।" 3 तैस सैरी मेहनती सेइं ज़ै मैन्हु दुनियाई मां केरते, तैस कुन फैइदो भोते? 4 अक पीढ़ी गाचे, ते होरि पीढ़ी एइचे, पन ज़मीन हमेशा बनोरी रहचे। 5 दिहाड़ो निस्तां डुबी भी गाते, ते अपने निसनेरे पासे जो फिरी जल्दी च़लो गाते। 6 हवा दक्षिणेरे पासे च़लती गातीए, ते उत्तरेरे पासे घुमतां गाचे; तै घुमती फिरती रहचे, ते एपनी जगाई जो फिरी वापस च़ली एइचे। 7 सारे दरिया समुन्दरे मां मिली गातन, फिर भी समुन्दर न भेरोए; ज़ैस ठारी पुड़ेरां दरिया बगतन; तैस्से जगाई जो फिरी तैना गातन। 8 सैरी गल्लां मेहनती सेइं भरपूरन, मैन्हु एस बियान न केरि सके, न त एछ़्छ़ी लहंने सेइं रज़्ज़न, ते न कन शुन्ने सेइं भेरोन। 9 ज़ैन किछ भोतू एवरू आहे, तैन्ने फिरी भोनूए, ते ज़ैन किछ बेनि जेवरूए, तैन्ने फिरी बनावं गालू; ते दुनियाई मां कोई चीज़ नंव्वी नईं। 10 कुन एरी कोई गल भी आहे ज़ेसेरे बारे मां लोक ज़ोई सखन कि ऐह नंव्वी आहे? ई त पुराने ज़मान्न मां बड़े साल पेइली थी। 11 पुराने ज़मानेरी गल्लां केरे बारे मां किछ भी याद नईं राहोरू, ते भोने बैली गल्लां केरि याद भी तैन केरे बाद भोने बालन याद न राहेली।
12 अवं उपदेश देनेबालो यरूशलेमे मां इस्राएलेरो राज़ो थियो। 13 मीं अपनो मन लाव कि ज़ैन किछ दुनियाई मां कियूं गाते, तैसेरो भेद अक्ली सेइं सोचतां पतो केरि; इन बड़े दुखेरू कम्मे ज़ैन परमेशरे मैन्हेरे लेई रखेरूए कि तैना तैस मां लग्गोरे रान। 14 मीं तैना सब कम्मां लहां ज़ैना दुनियाई मां कियां गातन, हेरा एन सब किछ बेकार ते हवा ट्लांनेरू ज़ेरू आहे। 15 ज़ैन टारूए, तैन सिद्धू न भोइ सके, ते ज़ैन अथ्थी नईं, तैसेरी गिनती न केरोए।
16 मीं अपने मने मां ज़ोवं, "हेर ज़ेत्रे यरूशलेमे मां मीं करां पेइले थिये, तैन सेब्भन करां जादे मीं अक्ल हासिल कियोरीए; ते मीं बड़ी अक्ल ते ज्ञान मैल्होरूए।" 17 ते मीं अपनो मन लाव कि अवं अक्लरो भेद नेही ते बावलेपन ते बेवकूफी भी ज़ैनी सेखी। मीं बुज़्झ़ी छ़डू कि एन भी हवा ट्लांनेरू ज़ेरू आहे।
18 किजोकि जादे अक्ली सेइं दुख भी भोते,
ते ज़ै अपनु ज्ञान बद्धाते तै अपनो दुख भी बद्धाते।