1 फेटोरी मैछ़ी केरे वजाई सेइं इत्रेरे तेले शड़ने ते मुशक एइतीए; थोड़ी ज़ेरि बेवकूफी अक्ल ते इज़्ज़त घटातीए। 2 अक्लमन्द मैन्हेरो मन ठीक गल्लरे पासे रहते पन बेवकूफेरो मन तैसेरे उलट रहते। 3 बल्के ज़ैखन बेवकूफ बत्तां च़लते, तैखन तैसेरी समझ़ कम न केरे, त तै सेब्भन सेइं ज़ोते, "कि अवं बेवकूफ आईं।"
4 अगर हाकिमे तीं पुड़ सरक एज्जे, त तू एपनी ठारी पुड़ेरां दूर न भोइयां, किजोकि बरदाशत केरने सेइं बड़े-बड़े पाप भी दब्बे गातन।
5 अक बुराई आहे ज़ै मीं दुनियाई मां लाहोरीए, तै हाकिमन करां गेलती सेइं भोचे: 6 मतलब, बेवकूफ बड्डे पेदवी पुड़ रख्खे गातन, ते दौलतमन्द मैन्हु तल्ले बिशतन। 7 मीं गुलाम घोड़न पुड़ सुवार, ते राईस गुलामां केरे ज़ेरे तल्ले च़लते लाहे।
8 ज़ै गत घड़े तैए तैस मां बिछ़ड़ी गालो ते ज़ै बाड़ ट्लोड़े, तैस सप खालो। 9 ज़ै घोड़ ट्लोड़े तै तैन सेइं ज़खमी भोल्हो, ते ज़ै कैड़ु कट्टे, तैस तैस्से सेइं डर भोल्हो। 10 अगर मैक्कु मोड्लो भोए ते मैन्हु तैस पलाए न, त जादे ज़ोर लानो पेते; पन कामयाब भोनेरे लेई अक्ली सेइं फैइदो भोते। 11 अगर मन्ट्ले करां पेइले सप टक दे, त मन्ट्ल पढ़नेबाले कोई फैइदो नईं।
12 अक्लमन्देरी गल्लन सेइं अनुग्रह भोते, पन बेवकूफेरे गल्लन सेइं तैना नाश भोतन। 13 शुरू मां त तैसेरी गल्लां बेवकूफे भोइचन, ते तैन केरो अन्त दुख देनेबालो पागलपने। 14 बेवकूफ बेड़ि गल्लां बधेइतां ज़ोते, फिर भी कोई मैन्हु न ज़ाने कि कुन भोल्हु, ते कौन ज़ैनी सकते कि कुन भोल्हु, ते कौन ज़ोई सकते कि तैसेरां बाद कुन भोनेबालू आहे? 15 बेवकूफे मेहनती सेइं थकावटे भोतीए, एड़ी तगर कि तै न ज़ाने कि नगरे जो केन्च़रे गाए।
16 हे मुल्ख, तीं पुड़ अफ़सोस ज़ैखन कि तेरो राज़ो हेजू मट्ठू आहे ते तेरे हाकिम रोज़ झ़ेझ़ां धाम केरतन! 17 हे मुल्ख, तू धन आस ज़ैखन तेरो राज़ो नेक घरानेरो भोए; ते तेरे हाकिम ठीक वक्ते पुड़ धाम केरतन, ते तै भी मसत भोनेरे लेई नईं, बल्के ताकत बधानेरे लेई!
18 आलसेरे वजाई सेइं छतरी केड़ी देबोतिन, ते हथ्थां केरे ढिलारे वजाई सेइं ओछ़रो लगते। 19 धाम हसनेरे लेई ते खुशरे लेई दित्ती गाचे, ते दाछ़रो रस जानी खुश केरी देते; पन रुपेइये सेइं सब ज़रूरतां पूरी भोइचन। 20 तू अपने मने मां भी राज़े जो लानत न देइयां, ते अपने कमरे मां भी दौलतमन्दे लानत न देइयां; किजोकि कोई हवारी च़ुड़ोली तेरी गल नेइतां उडरी गाली, ते कोई उडरने बालो जीप तेरी गल बांदो केरि देलो।