1 अपने जुवैनरे दिहाड़न मां अपने बनानेबाले याद रख, इस करां पेइले मुसीबतरे दिहाड़े ते तैना साल एज्जन, कि तू ज़ोस कि इस मां मेरो मन न लग्गे। 2 इस करां पेइले दिहाड़ो ते तैसेरी लौ ते चाँदनी ते तारे आंधरे भोइ गान, ते झ़ड़ी बखनेरां बाद बिदलार फिरी घिरे; 3 तैस मौके घरेरे पहरदार थरकेले, ते ताकतबर भी झुकी गान, ते अट्टू पिहने बाले ढ्लेटू केरू कम रुकी गाए, किजोकि तैना बड़े घट्टन, ते ज़ैना रोशनदाने मरां तकने लेगोरिन, तैन केरी एछ़्छ़ी कैनी भोइ गान। 4 ते सड़करे पासेरे किवाड़ बन्द भोइ गान, ते ढ्लाटेरी आवाज़ भी घट भोइ गाए, ज़ैखन मैन्हु च़ुड़ोली केरी आवाज़ी करां भी डेरि गाए, ते तैसेरां सैरी गीतां ज़ोने बैली केरि आवाज़ घट भोल्ही। 5 फिरी ज़ै उच्चो भोए डरेलो, ते बत्ती मां डरानेबैली चीज़ां मेन्नी गैली; ते बदामेरो बुट फलेलो, ते टिट्टां भी भारी लग्गेलां, ते ढ्लुख बधाने बालो फल फिरी कम न देलो; किजोकि मैन्हु अपने हमेशारे घरे जो गालो, ते लेरां देनेबाले सड़कां-सड़कां हन्ठेले। 6 तैस वक्ते चैंदरी तार दूई टुक्ड़े भोइ गाली ते सोन्नेरो कुटोरो ट्लुटेलो; ते नागे कां घड़ो भन्नो गाए, ते कुण्डे कां रहट ट्लुटेलो, 7 ज़ैखन मित्ती, मित्ती सेइं मिली गाली, ते आत्मा परमेशरे कां ज़ैने तै दित्ती वापस गाली। 8 उपदेश देनेबालो ज़ोते बेकारे, बेकारे; कि एन सब किछ बेकारे।
9 उपदेश देनेबालो ज़ै अक्लमन्द थियो, तै लोकन ज्ञान भी शिखालतो राए, ते ध्यान लेइतां ते हेर जांच केरतां बड़े कहावतां केरे बारां सेइं रखतो थियो। 10 उपदेश देनेबाले मन पसंद शब्द तोप्पे ते सिद्धाई सेइं इना सेच़्च़ी गल्लां लिखी।
11 अक्लमन्दा केरि गल्लां तिख्खी लट्ठां केरि ज़ेरि भोइचन, ते प्रधानां केरी गल्लां मेखां केरि ज़ेरे भोइचन, किजोकि तैना एक्की पुहाले करां मैल्हचन। 12 हे मेरा मट्ठा, एन गल्लां केरे अलावा होरी गल्लन पत्ती गाने करां खबरदार रेइयां, ते बेड़ि किताबां लिखनेरो अन्त न भोए, ते बड़ू पढ़नू भी जानी थकाते।
13 हुनी सब किछ शुनू जेवं; आखरी गल ई आहे कि परमेशरे करां डर, ते तैसेरे हुक्मन पुड़ च़ल; किजोकि मैन्हेरो फर्ज़ सिर्फ ई आहे। 14 किजोकि परमेशर सेभी कम्मां ते सेभी छ़ेपोरी गल्लां केरो, चाए तैना भली या बुरी भोन तैन केरो न्याय केरेलो।