1 हे दौलतमन्दव विश्वासी लोकव, शुना, तुस अपने एजने बाले दुखेरे लेई ज़ोरे-ज़ोरे लेरां देथ। 2 तुश्शू धन नाश भोवं ते तुश्शे लिगड़न खर लग्गे। 3 तुश्शे सोन्ने चैंदी मोरच़ो लगो, ज़ेइस परमेशर तुश्शो न्याय केरेलो त ई मोरच़ो तुश्शे खलाफ गवाहेरो ज़ेरो भोल्हो, ते अग्गरो ज़ेरो तुश्शू मास फुकेलो, तुसेईं आखरी जुगे मां धन अकोट्ठू कियूं। 4 तक्का, ज़ैन मज़दूरेईं तुश्शां ऊडारां कट्टां, तैन केरि तै मज़दूरी ज़ै तुसेईं तैन न दित्ती, चिन्डां मारने लगोरीए, ते फसल कटने बालां केरि फरियाद सेनां केरे परमेशरे शुनोरीए। 5 तुस धेरती पुड़ एश केरने मां लग्गोरो राए, तुसेईं सिर्फ अपने सुखेरे लेई ज़िन्दगी ज़ी, एल्हेरेलेइ तुसेईं अपनो आप तैस दिहाड़ेरे लेई तियार कियोरोए ज़ेइस परमेशर तुश्शो न्याय केरेलो। 6 तुसेईं धर्मी दोषी बनेइतां मारो, तै तुश्शे सामनो न केरे।
7 ते हे ढ्लाव ते बेइनव, प्रभुएरे एजने तगर सबरी सेइं बलगा, हेरा, ज़मीनदार कीमती फसलरे कीमती फलेरे उमीदरो पेइली ते आखरी झ़ैड़ी भोने तगर सबरी सेइं बलगते। 8 तुस भी तेन्च़रे सबरी सेइं बलगा, ते अपने दिलन मज़बूत केरा, किजोकि प्रभुएरू एजनू नेड़ूए। 9 हे ढ्लाव ते बेइनव, एक्की होरि पुड़ दोष न लाथ ताके तुसन पुड़ भी दोष न लाव गाए, हेरा, हाकिम नेड़े ते एजनेरे लेई तियारे। 10 हे ढ्लाव ते बेइनव, ज़ैन नेबेईं प्रभुएरे नंव्वे सेइं गल्लां की, तैन सबर केरनेरो अक नमूनो समझ़ा। 11 हेरा, अस बलगने बालन जो धन ज़ोतम, तुसेईं अय्यूबेरे सबरारे बारे मां शुनोरूए, ते प्रभु करां तैसेरो ज़ै प्रतिफल भोव तैने भी बुझ़ू, ज़ैस सेइं प्रभुएरी बड़ी महरबानी ते दया बांदी भोतीए
12 पन हे मेरे ढ्लाव ते बेइनव, सेब्भन करां बड्डी गल ईए, कि कसम न खाथ, न सुर्गेरी न धेरतरी, न होरि कोन्ची चीज़री, पन तुश्शी गल हांएरी हाँ, ते न एरी न भोए, फिरी परमेशर तुसन सज़ाह न देलो।
13 अगर तुसन मां कोई दुखी भोए त तै प्राथना केरे, अगर खुशी भोए, त परमेशरेरां भजना ज़ोए। 14 अगर तुसन मां कोई रोगी भोए, त कलीसियारे बुज़ुर्गन कुजाए, ते तैना प्रभुएरे नंव्वे सेइं तैस पुड़ तेल मेलतां तैसेरेलेइ प्राथना केरन। 15 ते विश्वासेरी प्राथनाई सेइं रोगी बच़ेलो ते प्रभु तैस बझ़ालो, ते अगर तैने पाप कियोरे भोल्हे त परमेशर तैस माफ़ केरेलो। 16 एल्हेरेलेइ तुस एक्की होरेरे सामने अपने-अपने पाप मन्ना, ते एक्की होरेरे लेई प्राथना केरा, ज़ैस सेइं तुस बेझ़ोथ, धर्मी मैन्हेरे प्राथनारे अस्सरे सेइं बड़ू किछ भोइ बटते। 17 एलिय्याह भी इश्शो ज़ेरो दुख सुख झ़ैल्लने बालो मैन्हु थियो, तैने दिले सेइं प्राथना की, कि झ़ैड़ी न भोए, ते सड़े ट्लाई साल झ़ैड़ी न भोइ। 18 फिरी तैने प्राथना की, त अम्बरेरां झ़ैड़ी भोइ, ते धेरती पुड़ फसल भोइ।
19 हे मेरे ढ्लाव ते बेइनव, अगर कोई विश्वासी परमेशरेरी सच़्च़ी शिक्षा मन्नी शारे, ते कोई तैस मन फिरानेरे लेई मद्दत केरे, 20 त तै इन समझ़े, कि ज़ै कोई कोन्ची भटकोरे पैपी मन फिरानेरे लेई मद्दत केरे, त तै एक्की प्राणे (मैन्हु) मौती करां बच़ालो, ते परमेशर तैसेरे बड़े पाप भी माफ़ केरेलो।