1 Et ego, cum venissem ad vos, fratres, veni non in sublimitate sermonis, aut sapienti, annuntians vobis testimonium Christi. 2 Non enim judicavi me scire aliquid inter vos, nisi Jesum Christum, et hunc crucifixum. 3 Et ego in infirmitate, et timore, et tremore multo fui apud vos : 4 et sermo meus, et prdicatio mea non in persuasibilibus human sapienti verbis, sed in ostensione spiritus et virtutis : 5 ut fides vestra non sit in sapientia hominum, sed in virtute Dei.6 Sapientiam autem loquimur inter perfectos : sapientiam vero non hujus sculi, neque principum hujus sculi, qui destruuntur : 7 sed loquimur Dei sapientiam in mysterio, qu abscondita est, quam prdestinavit Deus ante scula in gloriam nostram, 8 quam nemo principum hujus sculi cognovit : si enim cognovissent, numquam Dominum glori crucifixissent. 9 Sed sicut scriptum est : Quod oculus non vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis ascendit, qu prparavit Deus iis qui diligunt illum : 10 nobis autem revelavit Deus per Spiritum suum : Spiritus enim omnia scrutatur, etiam profunda Dei. 11 Quis enim hominum scit qu sunt hominis, nisi spiritus hominis, qui in ipso est ? ita et qu Dei sunt, nemo cognovit, nisi Spiritus Dei. 12 Nos autem non spiritum hujus mundi accepimus, sed Spiritum qui ex Deo est, ut sciamus qu a Deo donata sunt nobis : 13 qu et loquimur non in doctis human sapienti verbis, sed in doctrina Spiritus, spiritualibus spiritualia comparantes. 14 Animalis autem homo non percipit ea qu sunt Spiritus Dei : stultitia enim est illi, et non potest intelligere : quia spiritualiter examinatur. 15 Spiritualis autem judicat omnia : et ipse a nemine judicatur. 16 Quis enim cognovit sensum Domini, qui instruat eum ? nos autem sensum Christi habemus.