1 Coríntios 13

1 If I speak with the tongues of men and of angels, but have not love, I am become sounding brass or a clanging cymbal. 2 And if I have prophecy, and know all mysteries and all knowledge, and if I have all faith, so as to remove mountains, but have not love, I am nothing. 3 And if I shall dole out all my goods in food, and if I deliver up my body that I may be burned, but have not love, I profit nothing.

4 Love has long patience, is kind; love is not emulous of others; love is not insolent and rash, is not puffed up, 5 does not behave in an unseemly manner, does not seek what is its own, is not quickly provoked, does not impute evil, 6 does not rejoice at iniquity but rejoices with the truth, 7 bears all things, believes all things, hopes all things, endures all things.

8 Love never fails; but whether prophecies, they shall be done away; or tongues, they shall cease; or knowledge, it shall be done away. 9 For we know in part, and we prophesy in part: 10 but when that which is perfect has come, that which is in part shall be done away. 11 When I was a child, I spoke as a child, I felt as a child, I reasoned as a child; when I became a man, I had done with what belonged to the child. 12 For we see now through a dim window obscurely, but then face to face; now I know partially, but then I shall know according as I also have been known. 13 And now abide faith, hope, love; these three things; and the greater of these is love.

1 Als ik spreek in de talen van mensen en van engelen, maar geen liefde heb, dan ben ik slechts een luide gong of een schallend cimbaal. 2 En als ik de gave van profetie heb, als ik alle geheimen kan doorgronden en over alle kennis beschik en als ik alle geloof heb zodat ik zelfs bergen kan verplaatsen, maar geen liefde heb, dan ben ik niet van tel. 3 Als ik al mijn bezittingen aan de armen geef en mijn lichaam prijsgeef om te worden verbrand, maar geen liefde heb, dan baat mij dat niet. 4 Liefde is geduldig, liefde is vriendelijk, niet afgunstig, ze pocht niet en is niet verwaand. 5 Liefde doet anderen geen kwaad, is niet egoïstisch, raakt niet snel geïrriteerd, en koestert geen wrok. 6 Ze verheugt zich niet over onrecht, maar is blij met de waarheid. 7 Ze verdraagt alles, is altijd vol geloof en vertrouwen en volhardt in alles. 8 Liefde faalt nooit, terwijl profetieën zullen verdwijnen, tongentaal zal stilvallen en kennis zal vergaan. 9 Onze kennis is onvolkomen, en onze profetieën zijn onvolkomen, 10 maar wanneer het volmaakte komt, wordt hetgeen onvolkomen is terzijde gesteld. 11 Toen ik een kind was, praatte ik als een kind, dacht ik als een kind en redeneerde ik als een kind, maar toen ik volwassen werd, gaf ik het kinderlijke op. 12 Nu kijken we immers nog in een wazige spiegel, maar dan zullen we persoonlijk kennen. Nu is mijn kennis onvolkomen, maar dan zal ik volkomen begrijpen zoals ik nu reeds volkomen word begrepen. 13 Wat blijft bestaan, zijn geloof, hoop en liefde – deze drie – en de grootste daarvan is de liefde.