Mateus 26

1 And it came to pass when Jesus had finished all these sayings, he said to his disciples, 2 Ye know that after two days the passover takes place, and the Son of man is delivered up to be crucified. 3 Then the chief priests and the elders of the people were gathered together to the palace of the high priest who was called Caiaphas, 4 and took counsel together in order that they might seize Jesus by subtlety and kill him; 5 but they said, Not in the feast, that there be not a tumult among the people.

6 But Jesus being in Bethany, in Simon the leper’s house, 7 a woman, having an alabaster flask of very precious ointment, came to him and poured it out upon his head as he lay at table. 8 But the disciples seeing it became indignant, saying, To what end was this waste? 9 for this might have been sold for much and been given to the poor. 10 But Jesus knowing it said to them, Why do ye trouble the woman? for she has wrought a good work toward me. 11 For ye have the poor always with you, but me ye have not always. 12 For in pouring out this ointment on my body, she has done it for my burying. 13 Verily I say to you, Wheresoever these glad tidings may be preached in the whole world, that also which this woman has done shall be spoken of for a memorial of her.

14 Then one of the twelve, he who was called Judas Iscariote, went to the chief priests 15 and said, What are ye willing to give me, and I will deliver him up to you? And they appointed to him thirty pieces of silver. 16 And from that time he sought a good opportunity that he might deliver him up.

17 Now on the first day of the feast of unleavened bread, the disciples came to Jesus, saying, Where wilt thou that we prepare for thee to eat the passover? 18 And he said, Go into the city unto such a one, and say to him, The Teacher says, My time is near, I will keep the passover in thy house with my disciples. 19 And the disciples did as Jesus had directed them, and they prepared the passover. 20 And when the evening was come he lay down at table with the twelve. 21 And as they were eating he said, Verily I say to you, that one of you shall deliver me up. 22 And being exceedingly grieved they began to say to him, each of them, Is it I, Lord? 23 But he answering said, He that dips his hand with me in the dish, he it is who shall deliver me up. 24 The Son of man goes indeed, according as it is written concerning him, but woe to that man by whom the Son of man is delivered up; it were good for that man if he had not been born. 25 And Judas, who delivered him up, answering said, Is it I, Rabbi? He says to him, Thou hast said.

26 And as they were eating, Jesus, having taken the bread and blessed, broke it and gave it to the disciples, and said, Take, eat: this is my body. 27 And having taken the cup and given thanks, he gave it to them, saying, Drink ye all of it. 28 For this is my blood, that of the new covenant, that shed for many for remission of sins. 29 But I say to you, that I will not at all drink henceforth of this fruit of the vine, until that day when I drink it new with you in the kingdom of my Father. 30 And having sung a hymn, they went out to the mount of Olives.

31 Then saith Jesus to them, All ye shall be offended in me during this night. For it is written, I will smite the shepherd, and the sheep of the flock shall be scattered abroad. 32 But after that I shall be risen, I will go before you to Galilee. 33 And Peter answering said to him, If all shall be offended in thee, I will never be offended. 34 Jesus said to him, Verily I say to thee, that during this night, before the cock shall crow, thou shalt deny me thrice. 35 Peter says to him, If I should needs die with thee, I will in no wise deny thee. Likewise said all the disciples also.

36 Then Jesus comes with them to a place called Gethsemane, and says to the disciples, Sit here until I go away and pray yonder. 37 And taking with him Peter and the two sons of Zebedee, he began to be sorrowful and deeply depressed. 38 Then he says to them, My soul is very sorrowful even unto death; remain here and watch with me. 39 And going forward a little he fell upon his face, praying and saying, My Father, if it be possible let this cup pass from me; but not as I will, but as thouwilt. 40 And he comes to the disciples and finds them sleeping, and says to Peter, Thus ye have not been able to watch one hour with me? 41 Watch and pray, that ye enter not into temptation: the spirit indeed is ready, but the flesh weak. 42 Again going away a second time he prayed saying, My Father, if this cannot pass from me unless I drink it, thy will be done. 43 And coming he found them again sleeping, for their eyes were heavy. 44 And leaving them, he went away again and prayed the third time, saying the same thing. 45 Then he comes to the disciples and says to them, Sleep on now and take your rest; behold, the hour has drawn nigh, and the Son of man is delivered up into the hands of sinners. 46 Arise, let us go; behold, he that delivers me up has drawn nigh.

47 And while he was yet speaking, behold, Judas, one of the twelve, came, and with him a great crowd with swords and sticks from the chief priests and elders of the people. 48 Now he that delivered him up had given them a sign, saying, Whomsoever I shall kiss, he it is: seize him. 49 And immediately coming up to Jesus he said, Hail, Rabbi, and covered him with kisses. 50 But Jesus said to him, My friend, for what purpose art thou come? Then coming up they laid hands upon Jesus and seized him. 51 And behold, one of those with Jesus stretched out his hand and drew his sword, and smiting the bondman of the high priest took off his ear. 52 Then saith Jesus to him, Return thy sword to its place; for all who take the sword shall perish by the sword. 53 Or thinkest thou that I cannot now call upon my Father, and he will furnish me more than twelve legions of angels? 54 How then should the scriptures be fulfilled that thus it must be? 55 In that hour Jesus said to the crowds, Are ye come out as against a robber with swords and sticks to take me? I sat daily with you teaching in the temple, and ye did not seize me. 56 But all this is come to pass that the scriptures of the prophets may be fulfilled. Then all the disciples left him and fled.

57 Now they that had seized Jesus led him away to Caiaphas the high priest, where the scribes and the elders were assembled. 58 And Peter followed him at a distance, even to the palace of the high priest, and entering in sat with the officers to see the end. 59 And the chief priests and the elders and the whole sanhedrim sought false witness against Jesus, so that they might put him to death. 60 And they found none, though many false witnesses came forward. But at the last two false witnesses came forward 61 and said, He said, I am able to destroy the temple of God, and in three days build it. 62 And the high priest standing up said to him, Answerest thou nothing? What do these witness against thee? 63 But Jesus was silent. And the high priest answering said to him, I adjure thee by the living God that thou tell us if thou art the Christ the Son of God. 64 Jesus says to him, Thou hast said. Moreover, I say to you, From henceforth ye shall see the Son of man sitting at the right hand of power, and coming on the clouds of heaven. 65 Then the high priest rent his clothes, saying, He has blasphemed: what need have we any more of witnesses? behold, now ye have heard the blasphemy. 66 What think ye? And they answering said, He is liable to the penalty of death. 67 Then they spit in his face, and buffeted him, and some struck him with the palms of their hand, 68 saying, Prophesy to us, Christ, Who is it who struck thee?

69 But Peter sat without in the palace-court; and a maid came to him, saying, And thou wast with Jesus the Galilaean. 70 But he denied before all, saying, I do not know what thou sayest. 71 And when he had gone out into the entrance, another maid saw him, and says to those there, This man also was with Jesus the Nazaraean. 72 And again he denied with an oath: I do not know the man. 73 And after a little, those who stood there, coming to him, said to Peter, Truly thou too art of them, for also thy speech makes thee manifest. 74 Then he began to curse and to swear, I know not the man. And immediately the cock crew. 75 And Peter remembered the word of Jesus, who had said to him, Before the cock crow thou shalt deny me thrice. And he went forth without, and wept bitterly.

1 Nadat Jezus al deze dingen had gezegd, zei Hij tegen zijn leerlingen: 2 "Zoals jullie weten, is het over twee dagen Pesach. Dan zal de Mensenzoon worden uitgeleverd om te worden gekruisigd." 3 Toen kwamen de hoofdpriesters en de volksoudsten bijeen in de ambtswoning van hogepriester Kajafas. 4 Ze spanden samen om Jezus met een list op te pakken en te doden. 5 "Maar niet tijdens het feest," zeiden ze, "anders komt het volk in opstand."

6 Toen Jezus in Betanië was, in het huis van Simon de Melaatse, 7 kwam er een vrouw naar Hem toe met een albasten flesje dure olie, die ze over zijn hoofd uitgoot terwijl Hij aan de maaltijd deelnam. 8 Zijn leerlingen zagen het en zeiden verontwaardigd: "Waarom die verspilling? 9 De olie had voor veel geld kunnen worden verkocht en de opbrengst had aan de armen kunnen worden gegeven." 10 Jezus was zich ervan bewust en zei tegen hen: "Waarom vallen jullie die vrouw lastig? Ze heeft iets goeds voor Mij gedaan. 11 Er zullen altijd wel arme mensen bij jullie zijn, maar Ik zal niet altijd bij jullie zijn. 12 Door deze olie over mijn lichaam uit te gieten, heeft zij Mij gezalfd ter voorbereiding op mijn begrafenis. 13 Ik verzeker jullie, overal in de wereld waar het evangelie zal worden verkondigd, zal ter herinnering aan haar worden verteld wat zij heeft gedaan."

14 Toen ging een van de Twaalf, namelijk Judas Iskariot, naar de hoofdpriesters 15 en vroeg: "Wat zijn jullie bereid mij te geven als ik Jezus aan jullie uitlever?" Zij telden dertig zilverstukken voor hem uit. 16 Vanaf toen zocht Judas naar een gelegenheid om Jezus uit te leveren.

17 Op de eerste dag van het Feest van de Ongedesemde Broden kwamen Jezus' leerlingen Hem vragen: "Waar wilt U dat we de Pesachmaaltijd klaarmaken?" 18 Jezus zei: "Ga de stad in, naar die en die persoon, en zeg tegen hem: ‘De Leraar zegt: Mijn tijd is bijna gekomen. Bij jou thuis zal Ik met mijn leerlingen de Pesachmaaltijd eten.’" 19 De leerlingen deden wat Hij hun had opgedragen: ze maakten de Pesachmaaltijd klaar. 20 Die avond nam Jezus aan tafel plaats met de Twaalf. 21 Tijdens het eten zei Jezus: "Ik verzeker jullie, een van jullie zal Mij verraden." 22 Daar werden ze heel bedroefd van en ze vroegen Hem, de een na de ander: "Ik ben het toch niet, Heer?" 23 Jezus antwoordde: "Hij die samen met Mij het stuk brood in zijn hand in de schaal met eten doopt, Hij is het die Mij zal verraden. 24 De Mensenzoon zal heengaan, precies zoals over Hem in de Schriften staat, maar wee degene door wie de Mensenzoon wordt verraden. Voor die persoon zou het beter zijn geweest als hij niet was geboren." 25 Judas, zijn verrader, reageerde: "Ik ben het toch niet, Rabbi?" Jezus zei tegen hem: "Jij hebt het gezegd." 26 Tijdens de maaltijd nam Jezus een brood, sprak een zegengebed uit, brak het in stukken, verdeelde die onder zijn leerlingen en zei: "Neem dit aan en eet het, dit is mijn lichaam." 27 Ook nam Hij een beker, sprak een dankgebed uit en reikte hen de beker aan, terwijl Hij zei: "Drink er allen uit. 28 Dit is mijn bloed, het bloed van het verbond, dat voor veel mensen wordt vergoten, voor de vergeving van hun zonden. 29 Ik zeg jullie, vanaf nu zal Ik niet meer van deze vrucht van de druivelaar drinken tot de dag waarop Ik nieuwe wijn met jullie drink in het koninkrijk van mijn Vader." 30 Na het zingen van een danklied vertrokken ze naar de Olijfberg.

31 Toen zei Jezus tegen zijn leerlingen: "Omwille van wat er met Mij gaat gebeuren, zullen jullie allen Mij vannacht in de steek laten, want in de Schriften staat: ‘Ik zal de herder doodslaan, en de schapen van de kudde zullen worden uiteengedreven.’

32 Maar nadat Ik ben verrezen, zal Ik voor jullie uit naar Galilea gaan." 33 Petrus reageerde: "Al zou iedereen U in de steek laten, ik zal U nooit in de steek laten!" 34 Jezus zei tegen hem: "Ik verzeker je, vannacht nog, voordat de haan kraait, zal jij Mij driemaal verloochenen." 35 Petrus antwoordde: "Al zou ik samen met U moeten sterven, ik zal U nooit verloochenen." De andere leerlingen zeiden hetzelfde.

36 Toen kwam Jezus met hen bij een plaats die Getsemane wordt genoemd. Hij zei tegen zijn leerlingen: "Gaan jullie hier zitten terwijl Ik verderop ga bidden." 37 Jezus nam Petrus en de twee zonen van Zebedeüs met zich mee en begon bedroefd en onrustig te worden. 38 Hij zei tegen hen: "Ik ben diep, zelfs dodelijk, bedroefd. Blijf hier samen met Mij waken." 39 Hij stapte iets verder, liet zich voorover vallen en bad: "Mijn Vader, als het mogelijk is, laat deze beker dan aan Mij voorbijgaan; laat echter niet gebeuren wat Ik wil, maar wat U wil." 40 Toen Hij bij zijn leerlingen terugkwam, trof Hij hen slapend aan. Hij zei tegen Petrus: "Konden jullie niet eens een uur lang samen met Mij waken? 41 Waak en bid, opdat jullie niet in verzoeking komen, want de geest is wel bereidwillig maar het lichaam is zwak." 42 Hij ging nogmaals weg, voor de tweede keer, en bad: "Mijn Vader, als het niet mogelijk is dat dit voorbij gaat tenzij Ik drink, laat dan gebeuren wat U wil." 43 Toen Hij weer bij zijn leerlingen terugkwam, trof Hij hen nogmaals slapend aan, want ze konden hun ogen niet openhouden. 44 Hij ging opnieuw weg en bad iets verderop dezelfde woorden, voor de derde keer. 45 Daarna kwam Hij bij zijn leerlingen terug en zei Hij: "Zijn jullie nog altijd aan het slapen en rusten? Het tijdstip waarop de Mensenzoon aan de zondaars wordt uitgeleverd, is bijna aangebroken. 46 Sta op, laten we vertrekken; mijn verrader is bijna hier."

47 Terwijl Hij nog sprak, kwam Judas, een van de Twaalf, vergezeld van een grote menigte met zwaarden en knuppels, gestuurd door de hoofdpriesters en oudsten van het volk. 48 Jezus' verrader had een teken met hen afgesproken: "Het is degene die ik met een kus begroet; Hem moeten jullie arresteren." 49 Hij stapte recht op Jezus af, zei "Gegroet, Rabbi!" en gaf Hem een kus. 50 Jezus zei tegen hem: "Vriend, doe waarvoor je gekomen bent." Toen kwamen ze naar Jezus toe, en ze grepen en arresteerden Hem. 51 Een van de mensen bij Jezus strekte ineens zijn hand uit, trok zijn zwaard, viel de dienaar van de hogepriester aan en hakte zijn oor af. 52 Maar Jezus zei tegen hem: "Steek je zwaard terug op zijn plaats, want ieder die naar het zwaard grijpt, zal door het zwaard omkomen. 53 Denk je niet dat Ik mijn Vader te hulp zou kunnen roepen en dat Hij Mij dan meteen twaalf legioenen engelen zou sturen? 54 Maar hoe zou dan in vervulling gaan wat in de Schriften staat, namelijk dat dit moet gebeuren?" 55 Op dat moment zei Jezus tegen de mensen: "Zijn jullie Mij hier als een misdadiger met zwaarden en knuppels komen arresteren? Ik zat toch elke dag bij jullie op het tempelterrein te onderwijzen? Toen hebben jullie Mij niet opgepakt. 56 Maar dit alles is gebeurd opdat in vervulling zou gaan wat de profeten hebben geschreven." Toen lieten al zijn leerlingen Hem in de steek; ze vluchtten weg.

57 Zij die Jezus hadden gearresteerd, leidden Hem weg naar Kajafas, de hogepriester, waar de Schriftgeleerden en de oudsten waren bijeengekomen. 58 Petrus volgde Hem op een afstand, tot op de binnenplaats van het huis van de hogepriester. Eenmaal binnen ging hij bij de bewakers zitten om te kijken wat er zou gebeuren. 59 De hoofdpriesters en de hele Joodse raad zochten naar een valse getuigenverklaring tegen Jezus, zodat ze Hem zouden kunnen ombrengen. 60 Dat lukte niet, hoewel er veel valse getuigen naar voren kwamen. Uiteindelijk kwamen twee mensen naar voren, 61 die zeiden: "Deze man heeft gezegd: ‘Ik kan Gods tempel verwoesten en in drie dagen herbouwen.’" 62 Toen stond de hogepriester op en vroeg aan Jezus: "Hebt U geen antwoord op de verklaring van deze getuigen tegen U?" 63 Jezus zweeg. De hogepriester zei tegen Hem: "Ik bezweer U bij de levende God, zeg ons of U de Messias bent, de Zoon van God!" 64 Jezus zei tegen hem: "U hebt het gezegd. Maar Ik zeg u, vanaf nu zal u de Mensenzoon aan de rechterzijde van de Machtige zien zitten, en u zal Hem zien komen op de wolken." 65 Toen maakte de hogepriester een scheur in zijn mantel en zei hij: "Hij heeft God gelasterd. Waarom hebben we nog getuigen nodig? U heeft de godslastering nu toch gehoord? 66 Wat is uw oordeel?" Ze antwoordden: "Hij verdient de dood!" 67 Toen spuwden ze Hem in het gezicht en gaven ze Hem vuistslagen. Sommigen sloegen Hem 68 en riepen dan: "Profeteer voor ons, Messias, wie is het die U heeft geslagen?"

69 Intussen zat Petrus buiten op de binnenplaats. Er kwam een dienstmeisje naar hem toe. Ze zei: "U was ook bij Jezus de Galileeër." 70 Petrus ontkende het tegenover hen allen. "Ik weet niet waarover je het hebt", zei hij. 71 Terwijl hij naar de buitenpoort stapte, werd hij opgemerkt door een ander dienstmeisje. Zij zei tegen de mensen daar: "Die man was bij Jezus van Nazaret." 72 Petrus ontkende het opnieuw door te zweren: "Ik ken die Man niet." 73 Iets later kwamen de omstaanders naar Petrus toe en zeiden: "Jij bent toch echt een van hen, want je accent verraadt je." 74 Toen begon Petrus vloeken over zichzelf af te roepen en te zweren: "Ik ken die Man niet." Meteen kraaide er een haan. 75 Toen herinnerde Petrus zich wat Jezus had gezegd: "Voordat de haan kraait, zal jij Mij driemaal verloochenen." Hij ging naar buiten en weende bitter.