याइरसके छाई
18 जब येशू ओइन्हे यी बात बताइतिहिँत। तब् बैठक भवनमे एकथो शासक आइल। और आदर करके हुँकार आघे ठेहुनी टेकके बिन्ती करल, "मोरिक छाई भर्खरे मुअल, पर अप्नि आके ओकर उप्पर अपन हाँथ धारदी, ताकि ऊ चोखाजाए और जिजाए।" 19 येशू उठ्लाँ और अपन चेलनके संग ओकर पाछे गैलाँ। 20 तब्बेहेँ बाह्र साल आघेसे खुन बहना रोग लागल एकथो जन्नी मनैया पाछेसे आके हुँकार लुग्गक झल्लर छुअल। 21 काकरेकी उ जन्नी मनैया मनमने सोँचल रहे, "मै येशूक बाहिरी लुग्गा किल छुए सेकम कलेसे फेन मै चोखाजिम।" 22 फिरिकसे घुमके हेरलाँ ते येशू उ जन्नीहे देख्लाँ और कलाँ, "छाई, हरेस जिन खाऊ, तुँ अपन विश्वासके कारण चोखाइल बतो।" उ जन्नी मनैया तब्बेहेँ चोखागिल। 23 और येशू जब शासकके घरेम पुग्लाँ, ते ऊ बसिया बजुइयन और भीड़हे खैलाबैला मचाइल देख्लाँ। 24 तब ऊ ओइन्हे कलाँ, "बाहेर जाऊ, तुहुरे असिके काकरे छाती ठठाठठाके और टोँटा फारफारके रुइतो? लौँदी अभिन मुअल नै हो, यी ते निदाइल किल बा।" असिन सुनके मनै येशूकमे हाँस देलाँ। 25 भीड़हे निकारके सेकके ऊ भित्तर पैठ्लाँ। और उ लौँदीक हाँथ पकरलाँ ते उ लौँदी जुरुकसे उठ्गिलस। 26 और यी बातके चर्चा उ देशभर फैलगिल।