1 Kommet, lasset uns Jehova zujubeln, lasset uns zujauchzen dem Felsen unseres Heils! 2 Lasset uns ihm entgegengehen mit Lob, *O. Dank lasset uns mit Psalmen ihm zujauchzen! 3 Denn ein großer Gott *El ist Jehova, und ein großer König über alle Götter; 4 In dessen Hand die Tiefen der Erde, und dessen die Höhen der Berge sind; 5 Dessen das Meer ist, er hat es ja gemacht; und das Trockene, seine Hände haben es gebildet. 6 Kommet, lasset uns anbeten und uns niederbeugen, lasset uns niederknien vor Jehova, der uns gemacht hat!

7 Denn er ist unser Gott, und wir sind das Volk seiner Weide und die Herde seiner Hand. -Heute, wenn ihr seine Stimme höret, 8 Verhärtet euer Herz nicht, wie zu Meriba, wie am Tage von Massa in der Wüste; 9 Als eure Väter mich versuchten, mich prüften, und sie sahen doch mein Werk! 10 Vierzig Jahre hatte ich Ekel an dem Geschlecht, und ich sprach: Ein Volk irrenden Herzens sind sie. Aber sie haben meine Wege nicht erkannt; 11 So daß ich schwur in meinem Zorn: Wenn sie in meine Ruhe eingehen werden!

1 Venu, ni kantu al la Eternulo;

Ni ĝoje kriu al la rifuĝejo de nia helpo.

2 Ni venu antaŭ Lian vizaĝon kun glorado,

Per psalmoj ni ĝoje kriu al Li.

3 Ĉar granda Dio estas la Eternulo

Kaj granda Reĝo super ĉiuj dioj,

4 Kiu havas en Sia mano la profundaĵojn de la tero,

Kaj al kiu apartenas la altaĵoj de la montoj;

5 Al kiu apartenas la maro, kaj Li ĝin faris,

Kaj la sekteron Liaj manoj kreis.

6 Venu, ni kliniĝu, ni ĵetu nin teren,

Ni genuu antaŭ la Eternulo, nia Kreinto.

7 Ĉar Li estas nia Dio,

Kaj ni estas la popolo de Lia paŝtejo kaj la ŝafoj de Lia mano.

Hodiaŭ, se vi aŭskultas Lian voĉon,

8 Ne obstinigu vian koron, kiel en Meriba,

Kiel en la tago de Masa en la dezerto,

9 Kiam viaj patroj Min incitis,

Esploris kaj vidis Mian faron.

10 Kvardek jarojn Mi indignis kontraŭ tiu generacio,

Kaj Mi diris: Ili estas popolo kun koro malĝusta,

Kaj ili ne volas koni Miajn vojojn;

11 Tial Mi ĵuris en Mia kolero,

Ke ili ne venos en Mian ripozejon.