1 Dafür halte man uns-für Diener Christi und Verwalter der Geheimnisse Gottes. 2 Übrigens sucht man hier an den Verwaltern, daß einer treu erfunden werde. 3 Mir aber ist es das Geringste, daß ich von euch oder von einem menschlichen Tage d. h. Gerichtstage beurteilt werde; ich beurteile mich aber auch selbst nicht. 4 Denn ich bin mir selbst nichts bewußt, aber dadurch bin ich nicht gerechtfertigt. Der mich aber beurteilt, ist der Herr. 5 So urteilet O. richtet nicht etwas vor der Zeit, bis der Herr kommt, welcher auch das Verborgene der Finsternis ans Licht bringen und die Ratschläge der Herzen offenbaren wird; und dann wird einem jeden sein Lob werden von Gott. 6 Dies aber, Brüder, habe ich auf mich und Apollos gedeutet O. bezogen um euretwillen, auf daß ihr an uns lernet, nicht über das hinaus zu denken , was geschrieben ist, auf daß ihr euch nicht aufblähet für den einen, Eig. einer für den einen wider den anderen.
7 Denn wer unterscheidet dich? Was aber hast du, das du nicht empfangen hast? Wenn du es aber auch empfangen hast, was rühmst du dich, als hättest du es nicht empfangen? 8 Schon seid ihr gesättigt, schon seid ihr reich geworden; ihr habt ohne uns geherrscht, und ich wollte wohl, daß ihr herrschtet, auf daß auch wir mit euch herrschen möchten. 9 Denn mich dünkt, daß Gott uns, die Apostel, als die Letzten dargestellt hat, wie zum Tode bestimmt; denn wir sind der Welt ein Schauspiel geworden, sowohl Engeln als Menschen. 10 Wir sind Narren um Christi willen, ihr aber seid klug in Christo; wir schwach, ihr aber stark; ihr herrlich, wir aber verachtet. 11 Bis auf die jetzige Stunde leiden wir sowohl Hunger als Durst und sind nackt und werden mit Fäusten geschlagen und haben keine bestimmte Wohnung 12 und mühen uns ab, mit unseren eigenen Händen arbeitend. Geschmäht, segnen wir; verfolgt, dulden wir; 13 gelästert, bitten wir; als Auskehricht der Welt sind wir geworden, ein Auswurf aller bis jetzt.
14 Nicht euch zu beschämen schreibe ich dieses, sondern ich ermahne euch als meine geliebten Kinder. 15 Denn wenn ihr zehntausend Zuchtmeister in Christo hättet, so doch nicht viele Väter; denn in Christo Jesu habe ich euch gezeugt durch das Evangelium. 16 Ich bitte O. ermahne euch nun, seid meine Nachahmer!
17 Dieserhalb habe ich euch Timotheus gesandt, der mein geliebtes und treues Kind ist in dem Herrn; der wird euch erinnern an meine Wege, die in Christo sind, gleichwie ich überall in jeder Versammlung lehre. 18 Etliche aber sind aufgeblasen, als ob ich nicht zu euch kommen würde. 19 Ich werde aber bald zu euch kommen, wenn der Herr will, und werde erkennen, nicht das Wort der Aufgeblasenen, sondern die Kraft; 20 denn das Reich Gottes besteht nicht im Worte, sondern in Kraft. 21 Was wollt ihr? soll ich mit der Rute zu euch kommen, oder in Liebe und im Geiste der Sanftmut?
He Āpōtoro a te Karaiti
1 Me pēnei te whakaaro o te tangata ki a mātou nā, he kaimahi nā te Karaiti, he tuari hoki nō ngā mea ngaro a te Atua. 2 Nā, hei konei ko te mea o te tuari e matenuitia ana, kia kitea he tangata pono ia. 3 Ki ahau ia he mea nohinohi rawa kia whai kupu koutou mōku, te tangata rānei; kāhore nei hoki āku kupu mōku anō. 4 Kāhore hoki ahau i mātau ki tētahi aha ōku; heoi, e kore tēnā e ai hei whakatika mōku. Otirā, ko te Ariki hei whai kupu mōku. 5 Nā reira, kaua e whakawākia wawetia tētahi mea, kia tae mai rā anō te Ariki, māna e whakamārama ngā mea huna o te pōuri, e whakakite hoki ngā whakaaro o ngā ngākau; hei reira ia tangata whakamoemititia ai e te Atua.
6 Nā, ko ēnei mea, e ōku tēina, nāku i huri mai te āhua ki a māua ko Aporo, he whakaaro ki a koutou, kia ai māua hei whakaako i a koutou, kia kaua te whakaaro e hipa atu i te mea i tuhituhia; kia kaua tētahi o koutou e whakapehapeha mō tētahi ki runga atu i tētahi. 7 Ko wai kei te mea kia rerekē koe? Ko tēhea mea hoki āu ehara i te mea hoatu ki a koe? Nā, he mea i hoatu ki a koe, he aha koe ka whakamanamana ai, me te mea nei ehara i te mea hoatu?
8 Kua mākona kē nā hoki koutou! Kua hua kē ō koutou taonga! Kua kīngi koutou ahakoa motu mai mātou! Āe rā, e pai ana ki ahau kia kīngi tonu koutou, kia kīngi tahi ai tātou. 9 Ki tōku whakaaro hoki kua waiho mātou, ngā āpōtoro, e te Atua mō muri rawa, ānō he hunga mō te mate; kua meinga hoki mātou hei mātakitakinga mā te ao, mā ngā anahera, ā, mā ngā tāngata. 10 Ko mātou he kūware mō tā te Karaiti, ko koutou ia he hunga whai whakaaro i roto i a te Karaiti; ko mātou he ngoikore, ko koutou ia he hunga kaha; tō koutou he korōria, tō mātou ia he hōnorekore. 11 Tae tonu mai ki tēnei hāora nei e matekai ana mātou, e matewai ana, e haere tahanga ana, e kurua ana, kāhore hoki ō mātou kāinga tūmau. 12 E māuiui ana mātou, ko ō mātou ringa ake hei mahi. E taunutia ana, manaaki tonu mātou; e whakatoia ana, whakaririka kau mātou; 13 ka kōrerotia kinotia, ka whakangāwari atu mātou. Kua meinga mātou kia rite ki te paru rukenga o te ao, ki te para o ngā mea katoa, taea noatia tēnei rā.
14 Kāhore ahau i te tuhituhi atu i ēnei mea kia whakamā ai koutou, engari, hei whakatūpato i a koutou, i āku tamariki aroha. 15 Nō te mea ahakoa whiwhi koutou i ngā kaiwhakaako tekau mano i roto i a te Karaiti, kāhore i tokomaha ō koutou mātua; he whānau hoki koutou nāku i roto i a Karaiti Īhu i runga i te rongopai. 16 Koia ahau ka tohe nei ki a koutou, kia rite tā koutou ki tāku. 17 Nā reira i tonoa atu ai e ahau ki a koutou a Tīmoti, tāku tama aroha, tama pono i roto i te Ariki, māna koutou e whakamahara ki ōku ara i roto i a te Karaiti, ki tāku e whakaako nei i ngā wāhi katoa i roto i ngā hāhi katoa.
18 Nā, ko ētahi e whakapehapeha ana, e mea ana e kore ahau e haere atu ki a koutou. 19 Otirā, e kore e roa ka haere atu ahau ki a koutou, ki te pai te Ariki; ā hei reira, ehara i te kupu, engari, ko te kaha o te hunga e whakapehapeha ana, tāku e titiro ai. 20 Nō te mea, ehara te rangatiratanga o te Atua i te kupu, engari he kaha. 21 Ko tēhea tā koutou e pai ai? Kia haere atu ahau ki a koutou me te whiu, i runga rānei i te aroha me te wairua māhaki?