1 Kaj jen estas la beno, per kiu benis Moseo, la Dia homo, la Izraelidojn antaŭ sia morto. 2 Li diris:

La Eternulo venis de Sinaj

Kaj eklumis al ili de Seir;

Li ekbrilis de la monto Paran

Kaj venis el milmiloj da sanktuloj;

Ĉe Lia dekstra flanko estas fajro de leĝo por ili.

3 Vere Li amas la popolojn;

Ĉiuj Liaj sanktuloj estas en Via mano;

Kaj ili falis antaŭ Viaj piedoj,

Por aŭskulti Viajn vortojn.

4 Instruon transdonis al ni Moseo,

Heredaĵon por la komunumo de Jakob.

5 Kaj li fariĝis reĝo en Jeŝurun,

Kiam kunvenis la ĉefoj de la popolo,

Kune la triboj de Izrael.

6 Vivu Ruben, kaj li ne mortu;

Kaj liaj viroj ne estu malmultaj. 7 Kaj ĉi tion pri Jehuda li diris:

Aŭdu, ho Eternulo, la voĉon de Jehuda,

Kaj alkonduku lin al lia popolo;

Per siaj manoj li sin defendos,

Kaj Vi estu helpanto kontraŭ liaj malamikoj.

8 Kaj pri Levi li diris:

Viaj signoj de lumo kaj de justo estu por Via sankta viro,

Kiun Vi elprovis en Masa,

Kun kiu Vi malpacis ĉe la Akvo de Malpaco;

9 Kiu diras pri sia patro kaj pri sia patrino:

Mi ne vidis ilin;

Kiu ne rekonis siajn fratojn

Kaj ne konis siajn filojn:

Ĉar ili observis Viajn dirojn

Kaj gardis Vian interligon;

10 Ili instruu Viajn leĝojn al Jakob

Kaj Vian instruon al Izrael;

Ili metu incenson antaŭ Vian vizaĝon,

Kaj bruloferojn sur Vian altaron.

11 Benu, ho Eternulo, lian forton,

Kaj favoru la faron de liaj manoj;

Frapu la lumbon de tiuj, kiuj leviĝas kontraŭ lin,

Kaj de liaj malamantoj, ke ili ne povu releviĝi.

12 Pri Benjamen li diris:

La amato de la Eternulo loĝos sendanĝere ĉe Li;

Li protektas lin ĉiutage,

Kaj inter Liaj brakoj li ripozas.

13 Kaj pri Jozef li diris:

Benita de la Eternulo estas lia tero,

Per donoj de la ĉielo, per roso,

Kaj per la profundaĵo, kuŝanta malsupre,

14 Kaj per donoj, produktataj de la suno,

Kaj per donoj, kiujn eligas la lunoj,

15 Kaj per la plejbonaĵoj de la antikvaj montoj,

Kaj per la donoj de la eternaj montetoj,

16 Kaj per la donoj de la tero kaj de ĝia abundeco.

Kaj la favoro de Tiu, kiu aperis en la arbetaĵo,

Venu sur la kapon de Jozef

Kaj sur la verton de la elektito inter liaj fratoj.

17 Lia unuenaskita bovido estas belega,

Kaj liaj kornoj estas kiel kornoj de bubalo;

Per ili li kornobatos ĉiujn popolojn kune ĝis la randoj de la tero.

Tio estas la dekmiloj de Efraim,

Tio estas la miloj de Manase.

18 Kaj pri Zebulun li diris:

Ĝoju, Zebulun, ĉe via eliro;

Kaj Isaĥar, en viaj tendoj.

19 La popolojn ili vokas sur la monton;

Tie ili oferbuĉas oferojn de justeco;

Ĉar ili nutras sin per la riĉaĵo de la maro,

Kaj per trezoroj, kaŝitaj en la sablo.

20 Kaj pri Gad li diris:

Benata estu la disvastiganto de Gad;

Kiel leono li kuŝas,

Kaj li disŝiras brakon kune kun la verto.

21 Li elrigardis al si komencaĵon,

Ĉar tie la leĝdonanto destinis por li parton;

Kaj li venis kun la ĉefoj de la popolo,

Plenumis la justecon de la Eternulo

Kaj Liajn decidojn pri Izrael.

22 Kaj pri Dan li diris:

Dan estas juna leono,

Kiu elsaltas el Baŝan. 23 Kaj pri Naftali li diris:

Naftali estas sata de favoro

Kaj plena de beno de la Eternulo;

Okcidenton kaj sudon li posedu.

24 Kaj pri Aŝer li diris:

Benita inter la filoj estas Aŝer;

Li estu amata de siaj fratoj,

Kaj li trempu en oleo sian piedon;

25 Fero kaj kupro estu viaj rigliloj;

Kaj dum via tuta vivo daŭru via bonstato.

26 Ne ekzistas simila al Dio, ho Jeŝurun,

Kiu sidas en la ĉielo por via helpo,

En Sia majesto en la nuboj.

27 La Dio antikva estas loĝejo,

Kaj malsupre estas brakoj eternaj.

Kaj Li forpelis de antaŭ vi la malamikon,

Kaj diris: Ekstermu.

28 Kaj Izrael loĝas sendanĝere, sola;

La fonto de Jakob estas sur tero de greno kaj mosto,

Kaj lia ĉielo gutigas roson.

29 Feliĉa vi estas, ho Izrael!

Kiu estas simila al vi, popolo helpata de la Eternulo,

La ŝildo de via helpo kaj la glavo de via gloro?

Flatos vin viaj malamikoj,

Kaj vi paŝados sur iliaj altaĵoj.

1 Questa è la benedizione con la quale Mosè, uomo di Dio, benedisse i figli d’Israele, prima di morire. 2 Disse dunque: "L’Eterno è venuto dal Sinai, è spuntato su loro da Seir; ha fatto splendere la sua luce dal monte di Paran, è giunto dal mezzo delle sante miriadi; dalla sua destra usciva per essi il fuoco della legge. 3 Certo, l’Eterno ama i popoli; tutti i suoi santi sono nella tua mano. Essi si sono seduti ai tuoi piedi e riceveranno le tue parole. 4 Mosè ci ha dato una legge, eredità dell’assemblea di Giacobbe; 5 ed egli è stato re in Iesurun, quando si radunavano i capi del popolo e le tribù d’Israele tutte assieme. 6 Viva Ruben! che egli non muoia; ma siano i suoi uomini ridotti a pochi!". 7 E questo è per Giuda. Egli disse: "Ascolta, o Eterno, la voce di Giuda, e riconducilo al suo popolo. Egli lotta per la sua causa con tutte le sue forze; tu gli sarai di aiuto contro i suoi nemici!". 8 Poi disse di Levi: "I tuoi Tummim e i tuoi Urim appartengono all’uomo pio che ti sei scelto, che tu provasti a Massa, e con il quale contendesti alle acque di Meriba. 9 Egli dice di suo padre, e di sua madre: ‘Io non li ho visti!’, non riconosce i suoi fratelli, e non sa nulla dei propri figli; perché i Leviti osservano la tua parola e sono i custodi del tuo patto. 10 Essi insegnano i tuoi statuti a Giacobbe e la tua legge a Israele; mettono l’incenso sotto le tue narici, e l’olocausto sopra il tuo altare. 11 O Eterno, benedici la sua forza e gradisci l’opera delle sue mani. Trafiggi le reni a quelli che insorgono contro di lui, che gli sono nemici, così che non possano rialzarsi". 12 Di Beniamino disse: "L’amato dell’Eterno abiterà sicuro presso di lui. L’Eterno gli farà riparo sempre, e abiterà fra le sue colline". 13 Poi disse di Giuseppe: "Il suo paese sarà benedetto dall’Eterno con i doni più preziosi del cielo, con la rugiada, con le acque dell’abisso che giace in basso, 14 con i frutti più preziosi che il sole matura, con le cose più squisite che germoglia ogni luna, 15 con i migliori prodotti dei monti antichi, con i doni più preziosi dei colli eterni, con i doni più preziosi della terra e di quanto essa racchiude. 16 Il favore di colui che stava nel pruno venga sul capo di Giuseppe, sulla fronte di colui che è principe tra i suoi fratelli! 17 Del suo toro primogenito egli ha la maestà; le sue corna sono corna di bufalo. Con esse cozzerà contro i popoli tutti quanti assieme, fino alle estremità della terra. Tali sono le miriadi di Efraim, tali sono le migliaia di Manasse". 18 Poi disse di Zabulon: "Rallegrati, o Zabulon, nel tuo uscire, e tu, Issacar, nelle tue tende! 19 Essi chiameranno i popoli al monte, e là offriranno sacrifici di giustizia; poiché succhieranno l’abbondanza del mare e i tesori nascosti nella sabbia". 20 Poi disse di Gad: "Benedetto colui che mette Gad al largo! Egli sta nella sua dimora come una leonessa e sbrana braccio e cranio. 21 Egli si è scelto le primizie del paese, poiché questa è la parte riservata al condottiero, ed egli vi è giunto alla testa del popolo, ha compiuto la giustizia dell’Eterno e i suoi decreti, insieme a Israele". 22 Poi disse di Dan: "Dan è un leoncello che balza da Basan". 23 Poi disse di Neftali: "O Neftali, sazio di favori e ricolmo di benedizioni dell’Eterno, prendi possesso dell’occidente e del meridione!". 24 Poi disse di Ascer: "Benedetto sia Ascer tra i figli d’Israele! Sia il favorito dei suoi fratelli, e tuffi il suo piede nell’olio! 25 Siano le sue sbarre di ferro e di bronzo, e duri quanto i tuoi giorni la tua forza! 26 O Iesurun, nessuno è pari a Dio che, sul carro dei cieli, corre in tuo aiuto, che, nella sua maestà, avanza sulle nubi: 27 l’Iddio eterno è il tuo rifugio; e sotto di te stanno le braccia eterne. Egli scaccia davanti a te il nemico, e ti dice: ‘Distruggi!’. 28 Israele starà sicuro nella sua dimora; la sorgente di Giacobbe sgorgherà solitaria in un paese di frumento e di mosto, e dove il cielo stilla la rugiada. 29 Te beato, o Israele! Chi è pari a te, un popolo salvato dall’Eterno, che è lo scudo che ti protegge, e la spada che ti fa trionfare? I tuoi nemici verranno ad adularti, e tu calpesterai le loro alture".