1 La Eternulo vokis Moseon, kaj ekparolis al li el la tabernaklo de kunveno, dirante: 2 Parolu al la Izraelidoj, kaj diru al ili: Se iu el vi volas alporti oferon al la Eternulo, el la brutoj, el la bovoj, kaj el la ŝafoj alportu vian oferon.
3 Se lia ofero estas brulofero el bovoj, li oferu virseksulon sendifektan; al la pordo de la tabernaklo de kunveno li alkonduku ĝin, por favorigi al si la Eternulon. 4 Kaj li metu sian manon sur la kapon de la brulofero, kaj li akiros favoron kaj pekpardonon. 5 Kaj li buĉu la bovidon antaŭ la Eternulo; kaj la filoj de Aaron, la pastroj, alportu la sangon kaj aspergu per la sango ĉirkaŭe la altaron, kiu estas ĉe la pordo de la tabernaklo de kunveno. 6 Kaj oni senfeligu la bruloferon kaj dishaku ĝin en pecojn. 7 Kaj la filoj de la pastro Aaron metu fajron sur la altaron kaj metu lignon sur la fajron. 8 Kaj la filoj de Aaron, la pastroj, metu la pecojn, la kapon, kaj la grason, sur la lignon, kiu estas sur la fajro sur la altaro. 9 Kaj la internaĵon kaj la krurojn oni lavu per akvo; kaj la pastro forbruligu ĉion sur la altaro kiel bruloferon; ĝi estas fajrofero, agrabla odoraĵo al la Eternulo.
10 Kaj se lia ofero estas el la malgrandaj brutoj, el la ŝafoj aŭ el la kaproj, brulofero, li alportu ĝin virseksan, sendifektan. 11 Kaj li buĉu ĝin sur la norda flanko de la altaro antaŭ la Eternulo; kaj la filoj de Aaron, la pastroj, aspergu per ĝia sango la altaron ĉirkaŭe. 12 Kaj oni dishaku ĝin en pecojn, apartiginte la kapon kaj la grason, kaj la pastro metu ilin sur la lignon, kiu estas sur la fajro sur la altaro. 13 Kaj la internaĵon kaj la krurojn oni lavu per akvo; kaj la pastro ĉion alportu kaj forbruligu sur la altaro kiel bruloferon; ĝi estas fajrofero, agrabla odoraĵo al la Eternulo.
14 Kaj se el la birdoj estas lia brulofero al la Eternulo, li alportu sian oferon el turtoj aŭ el kolombidoj. 15 Kaj la pastro alportu ĝin al la altaro kaj fortordu ĝian kapon kaj forbruligu ĝin sur la altaro kaj elfluigu ĝian sangon super la muro de la altaro. 16 Kaj ĝian kropon kun ĝiaj plumoj li forigu kaj ĵetu ĝin apud la altaron sur la orientan flankon en la cindrejon. 17 Kaj li disfendu ĝiajn flugilojn, sed ne derompu; kaj la pastro forbruligu ĝin sur la altaro, sur la ligno, kiu estas sur la fajro; ĝi estas brulofero, fajrofero, agrabla odoraĵo al la Eternulo.
1 L’Eterno chiamò Mosè e gli parlò dalla tenda di convegno, dicendo: 2 "Parla ai figli d’Israele e di’ loro: ‘Quando qualcuno tra voi porterà un’offerta all’Eterno, l’offerta che porterete sarà di bestiame: di capi della mandria o di capi del gregge. 3 Se la sua offerta è un olocausto di capi della mandria, offrirà un maschio senza difetto; lo offrirà all’ingresso della tenda di convegno, per ottenere il favore dell’Eterno. 4 Poserà la mano sulla testa dell’olocausto, il quale sarà gradito all’Eterno, per fare l’espiazione per lui. 5 Poi sgozzerà il vitello davanti all’Eterno; e i sacerdoti, figli di Aaronne, offriranno il sangue, e lo spargeranno tutto intorno sull’altare, che è all’ingresso della tenda di convegno. 6 Si scuoierà quindi l’olocausto, e lo si taglierà a pezzi. 7 E i figli del sacerdote Aaronne metteranno del fuoco sull’altare, e accomoderanno della legna sul fuoco. 8 Poi i sacerdoti, figli di Aaronne, disporranno quei pezzi, la testa e il grasso, sulla legna messa sul fuoco sopra l’altare; 9 ma le interiora e le zampe si laveranno con acqua, e il sacerdote farà bruciare ogni cosa sull’altare, come un olocausto, un sacrificio di odore soave, fatto mediante il fuoco all’Eterno. 10 Se la sua offerta è un olocausto di capi di gregge, di pecore o di capre, offrirà un maschio senza difetto. 11 Lo sgozzerà dal lato settentrionale dell’altare, davanti all’Eterno; e i sacerdoti, figli di Aaronne, ne spargeranno il sangue sull’altare, tutto intorno. 12 Poi lo si taglierà a pezzi, che, insieme con la testa e con il grasso, il sacerdote disporrà sulla legna messa sul fuoco sopra l’altare; 13 ma le interiora e le zampe si laveranno con acqua, e il sacerdote offrirà ogni cosa e la farà bruciare sull’altare. Questo è un olocausto, un sacrificio di odore soave, fatto mediante il fuoco all’Eterno. 14 Se la sua offerta all’Eterno è un olocausto di uccelli, offrirà delle tortore o dei giovani piccioni. 15 Il sacerdote offrirà in sacrificio l’uccello sull’altare, gli staccherà la testa, la farà bruciare sull’altare, e il suo sangue sarà fatto scorrere sopra uno dei lati dell’altare. 16 Poi gli toglierà il gozzo con quello che contiene, e getterà tutto accanto all’altare, verso oriente, nel luogo delle ceneri. 17 Spaccherà quindi l’uccello per le ali, senza però dividerlo in due, e il sacerdote lo farà bruciare sull’altare, sulla legna messa sopra il fuoco. Questo è un olocausto, un sacrificio di odore soave, fatto mediante il fuoco all’Eterno.