1 Tessalonicenses 2

1 Ĉar vi mem scias, fratoj, ke nia alveno al vi ne montriĝis senfrukta; 2 sed suferinte kaj insultite en Filipi, kiel vi scias, ni kuraĝiĝis en nia Dio prediki al vi la evangelion de Dio meze de granda konflikto. 3 Ĉar nia instruado ne devenis de eraro, nek de malpureco, kaj ĝi ne estas kun ruzo; 4 sed kiel Dio nin aprobis, por konfidi al ni la evangelion, tiel ni parolas, por plaĉi ne al homoj, sed al Dio, kiu esploras niajn korojn. 5 Ĉar, kiel vi scias, ni neniam troviĝis kun vortoj flataj, nek kun avideca preteksto (Dio estas atestanto), 6 nek celante homan gloron ĉe vi aŭ ĉe iu alia, kvankam ni povis esti al vi ŝarĝaj, kiel apostoloj de Kristo. 7 Sed ni estis mildaj inter vi, kiel vartistino, fleganta siajn proprajn infanojn; 8 tiel same ni, sentante por vi koran inklinon, volonte tiam dividus kun vi, ne nur la evangelion de Dio, sed ankaŭ niajn proprajn animojn, ĉar vi fariĝis por ni tre karaj. 9 Ĉar vi memoras, fratoj, nian penadon kaj laboregon: nokte kaj tage laborante, por ke ni ne fariĝu ŝarĝo por iu el vi, ni predikadis al vi la evangelion de Dio. 10 Vi estas atestantoj, kaj Dio ankaŭ, kiel sankte kaj juste kaj senkulpe ni kondutis ĉe vi kredantoj; 11 kiel vi scias, ke por ĉiu el vi ni estis kiel patro ĉe siaj infanoj, vin admonante kaj kuraĝigante, kaj petegante, 12 ke vi iradu inde je Dio, kiu vin vokas en Sian regnon kaj gloron.

13 Pro ĉi tio ankaŭ ni senĉese dankas Dion, ke ricevinte per nia parolo la vorton de Dio, vi akceptis ne la homan vorton, sed, kiel ĝi vere estas, la Dian vorton, kiu ankaŭ energias en vi, kiuj kredas. 14 Ĉar vi, fratoj, fariĝis imitantoj de la eklezioj de Dio en Kristo Jesuo, kiuj estas en Judujo; ĉar tiajn samajn suferojn vi ankaŭ spertis ĉe viaj samlandanoj, kiajn tiuj ĉe la Judoj, 15 kiuj mortigis la Sinjoron Jesuo kaj la profetojn, kaj nin elpelis, kaj ne plaĉas al Dio, kaj estas kontraŭuloj al ĉiuj homoj; 16 ili malhelpis al ni prediki al la nacianoj, por ke ili saviĝu, por kompletigi ĉiam la sumon de siaj pekoj; kaj sur ilin venis la kolero ĝis ekstrema mezuro.

17 Sed, fratoj, ni, senigite je vi dum kelka tempo, persone, ne kore, des pli fervore klopodis vidi vian vizaĝon kun multa sopiro; 18 ĉar ni deziris veni al vi; mi, Paŭlo, tion deziris pli ol unufoje; sed malhelpis nin Satano. 19 Ĉar kio estas nia espero, aŭ ĝojo, aŭ krono de singratulado? Ĉu ĝi ja ne estas vi, antaŭ nia Sinjoro Jesuo Kristo ĉe lia alveno? 20 Ĉar vi estas nia gloro kaj nia ĝojo.

Te Mahi a Pāora i Teharonika

1 E mātau ana hoki koutou, e ōku tēina, ki tō mātou haerenga atu ki a koutou, ehara i te mea i kore tikanga; 2 heoi mate ana mātou i mua rā, tūkinotia ana i Piripai, e mātau nā koutou, otirā, māia tonu mātou i roto i tō tātou Atua ki te kōrero i te rongopai o te Atua ki a koutou i roto i te uaua nui. 3 Ko tā mātou whakahauhau nā hoki, ehara i te mea nā te tinihanga, nā te poke rānei, ehara anō hoki i te mea hangareka. 4 Engari, ka pai nei te Atua kia tukua ki a mātou te rongopai, ka pērā tā mātou kōrero; ehara i te mea kia whakamānawarekatia te tāngata, engari te Atua, e whakamātautau nei i ō tātou ngākau. 5 Kāhore hoki mātou i kitea e kōrero ana i te kupu whakapati, e mātau nā anō hoki koutou, e huna ana rānei i te ngākau apo; ko te Atua te kaititiro mai. 6 Kīhai anō mātou i rapu korōria i te tangata, i a koutou rānei, i ērā atu rānei, ahakoa i tika mātou, he āpōtoro nei nā te Karaiti, kia mea he tangata whai tikanga mātou. 7 Engari i ngāwari mātou i waenganui i a koutou, i rite ki te kaiatawhai e whakaahuru ana i āna tamariki ake. 8 Pērā tonu tō mātou matenui ki a koutou, ehara i te mea ko te rongopai anake o te Atua tā mātou i pai ai kia hoatu ki a koutou, engari ko ō mātou ake wairua, i te mea kua aroha nui mātou ki a koutou. 9 E mahara ana hoki koutou, e ōku tēina, ki tā mātou mahi, ki tō mātou māuiui; mahi ana mātou i te pō, i te ao, kei taimaha ki tētahi o koutou, kauwhautia ana hoki e mātou te rongopai o te Atua ki a koutou.

10 Ko koutou ngā kaititiro, ko te Atua hoki, ki te tapu, ki te tika, ki te kore hē o tā mātou whakahaere ki a koutou e whakapono nā. 11 Ā, e mātau ana anō koutou ki tā mātou mahi ki tētahi, ki tētahi o koutou, pērā i tā te matua ki āna tamariki ake, te whakahauhau, te whakahihiri i a koutou, te tohutohu, 12 mō tā koutou haere kia rite ki tā te Atua, nāna nei koutou i karanga ki tōna rangatiratanga, ki tōna korōria.

13 Mō konei mātou ka whakawhetai tonu nei ki te Atua, nō te mea i tō koutou tahuritanga ki te kupu a te Atua i rongo rā koutou ki a mātou, ehara i te mea he tahuri nō koutou ki te kupu tangata, engari ki te kupu a te Atua, ko ia pū nā hoki ia e mahi nā i roto i a koutou, i te hunga e whakapono nā. 14 Kua whai nā hoki koutou, e ōku tēina, i te tauira a ngā hāhi a te Atua i Hūria i roto i a Karaiti Īhu. Ko ō koutou matenga hoki i ngā tāngata o tō koutou ake iwi kua rite ki o ērā matenga i ngā Hūrai. 15 Nā rātou hoki i whakamate te Ariki, a Īhu, me ngā poropiti, ā, i panā mātou ki waho; kāhore ā rātou whakamānawareka ki te Atua, ā, he hoariri rātou nō ngā tāngata katoa. 16 E ārai mai ana i a mātou kei kōrero ki ngā tauiwi kia ora ai, he mea tēnei e tutuki ai ō rātou hara i ngā wā katoa; otirā, ka whakapaua rawatia te riri ki a rātou.

Te Hiahia o Pāora ki te Toro anō ki a Rātou

17 Ko mātou ia, e ōku tēina, he iti nei te wāhi kua wehea mai nei mātou i a koutou, ko ngā tinana, kāhore te ngākau, hira rawa tō mātou tākare kia kite i tō koutou kanohi, nui atu te hiahia. 18 Nō reira, i te whai kia tae atu ki a koutou, ko ahau, ko Pāora, i tuatahi, ā, i tuarua; heoi, nā Hātana mātou i whakaware. 19 He aha hoki tā mātou e tūmanako atu ai, e hari ai, he aha oti te karauna e whakamanamana ai mātou? He teka ianei ko koutou i te aroaro o tō tātou Ariki, o Īhu Karaiti, ā tōna taenga mai? 20 Ko koutou hoki tō mātou korōria, tō mātou hari.