1 Kiam la reĝo Ĥizkija tion aŭdis, li disŝiris siajn vestojn kaj ĉirkaŭkovris sin per sako, kaj iris en la domon de la Eternulo. 2 Kaj li sendis Eljakimon, la palacestron, kaj Ŝebnan, la skribiston, kaj la plejaĝulojn el la pastroj, ĉirkaŭkovritajn per sakoj, al la profeto Jesaja, filo de Amoc. 3 Kaj ili diris al li: Tiele diras Ĥizkija: Ĉi tiu tago estas tago de malfeliĉo, de puno, kaj de malhonoro; ĉar infanoj atingis la aperturon de la utero, sed forestas forto por naski. 4 Eble aŭdos la Eternulo, via Dio, ĉiujn vortojn de Rabŝake, kiun sendis la reĝo de Asirio, lia sinjoro, por blasfemi la vivantan Dion, kaj punos pro la vortoj, kiujn aŭdis la Eternulo, via Dio. Levu do preĝon por la restintoj, kiuj ankoraŭ ekzistas. 5 Kaj la servantoj de la reĝo Ĥizkija venis al Jesaja. 6 Kaj Jesaja diris al ili: Tiele parolu al via sinjoro: Tiele diras la Eternulo: Ne timu la vortojn, kiujn vi aŭdis kaj per kiuj blasfemis Min la servantoj de la reĝo de Asirio. 7 Jen Mi metos en lin spiriton, ke, aŭdinte sciigon, li reiros en sian landon, kaj Mi faligos lin per glavo en lia lando.
8 Kaj Rabŝake revenis, kaj trovis la reĝon de Asirio militanta kontraŭ Libna; ĉar li aŭdis, ke li foriris de Laĥiŝ. 9 Kaj venis sciigo pri Tirhaka, reĝo de Etiopujo, nome: Li eliris, por militi kontraŭ vi. Tiam li denove sendis senditojn al Ĥizkija kun la sekvanta komisio: 10 Tiele diru al Ĥizkija, reĝo de Judujo: Ne forlogu vin via Dio, kiun vi fidas, dirante: Jerusalem ne estos transdonita en la manojn de la reĝo de Asirio. 11 Vi aŭdis ja, kion faris la reĝoj de Asirio al ĉiuj landoj, ruinigante ilin; ĉu vi do saviĝos? 12 Ĉu ilin savis la dioj de la nacioj, kiujn ekstermis miaj patroj, la naciojn de Gozan kaj Ĥaran kaj Recef kaj la filojn de Eden en Telasar? 13 Kie estas la reĝo de Ĥamat kaj la reĝo de Arpad kaj la reĝo de la urbo Sefarvaim, de Hena kaj Iva? 14 Ĥizkija prenis la leteron el la manoj de la senditoj kaj legis ĝin, kaj li iris en la domon de la Eternulo, kaj Ĥizkija disvolvis ĝin antaŭ la Eternulo. 15 Kaj Ĥizkija ekpreĝis al la Eternulo, kaj diris: Ho Eternulo, Dio de Izrael, sidanta sur la keruboj! Vi estas la sola Dio super ĉiuj regnoj de la tero, Vi kreis la ĉielon kaj la teron; 16 klinu, ho Eternulo, Vian orelon, kaj aŭskultu; malfermu, ho Eternulo, Viajn okulojn, kaj rigardu; kaj aŭdu la vortojn de Sanĥerib, kiujn li sendis, por insulti la Dion vivantan. 17 Estas vero, ho Eternulo, la reĝoj de Asirio ruinigis la popolojn kaj ilian teron, 18 kaj ĵetis iliajn diojn en fajron; ĉar tio estis ne dioj, sed faritaĵoj de homaj manoj, ligno kaj ŝtono; ili ekstermis ilin. 19 Sed nun, ho Eternulo, nia Dio, savu nin do kontraŭ liaj manoj, por ke ĉiuj regnoj de la tero eksciu, ke Vi, ho Eternulo, estas sola.
20 Kaj Jesaja, filo de Amoc, sendis al Ĥizkija, por diri: Tiele diras la Eternulo, Dio de Izrael: Tion, kion vi preĝis al Mi pri Sanĥerib, reĝo de Asirio, Mi aŭdis. 21 Jen estas tio, kion diris pri li la Eternulo: Malestimas vin, mokas vin la virga filino de Cion, balancas post vi la kapon la filino de Jerusalem. 22 Kiun vi blasfemis kaj insultis? kaj kontraŭ kiun vi laŭtigis voĉon kaj alte levis viajn okulojn? Kontraŭ la Sanktulon de Izrael! 23 Per viaj servantoj vi blasfemis la Sinjoron, kaj vi diris: Kun mia multo da ĉaroj mi supreniris sur la supron de montoj, sur la randon de Lebanon, kaj mi dehakis ĝiajn altajn cedrojn, ĝiajn plej bonajn cipresojn, kaj mi atingis ĝian plej altan pinton, ĝian ĝardensimilan arbaron. 24 Mi fosis kaj trinkis fremdan akvon, kaj mi sekigos per la plandoj de miaj piedoj ĉiujn riverojn de Egiptujo. 25 Ĉu vi ne aŭdis, ke Mi jam delonge tion decidis, de tempo antikva tion destinis? nun Mi tion plenumis, ke la fortikigitaj urboj fariĝis amaso da ruinŝtonoj. 26 Kaj iliaj loĝantoj senfortigitaj ektremis kaj kovriĝis per honto; ili fariĝis kiel herbo de kampo, kiel malgrava verdaĵo, kiel musko sur tegmentoj, kaj kiel sunbruligita greno antaŭ la spikiĝo. 27 Sed vian sidon kaj vian eliron kaj vian venon Mi scias, ankaŭ vian koleron kontraŭ Mi. 28 Pro tio, ke vi koleris kontraŭ Mi kaj via aroganteco venis al Miaj oreloj, Mi metos Mian ringon en viajn nazotruojn kaj Mian buŝbridaĵon en vian buŝon, kaj Mi reirigos vin per la sama vojo, per kiu vi venis. 29 Kaj jen estas por vi la pruvosigno: vi manĝos en ĉi tiu jaro grenon memsemiĝintan, en la dua jaro grenon sovaĝan, sed en la tria jaro vi semos kaj rikoltos kaj plantos vinberĝardenojn kaj manĝos iliajn fruktojn. 30 Kaj la restaĵo de la domo de Jehuda denove enradikiĝos malsupre kaj donos fruktojn supre. 31 Ĉar el Jerusalem devenos restaĵo, kaj savitaĵo de la monto Cion; la fervoro de la Eternulo Cebaot tion faros. 32 Tial tiele diras la Eternulo pri la reĝo de Asirio: Li ne eniros en ĉi tiun urbon kaj ne ĵetos tien sagon kaj ne aliros al ĝi kun ŝildo kaj ne ŝutos kontraŭ ĝi remparon. 33 Per la sama vojo, per kiu li venis, li reiros, kaj en ĉi tiun urbon li ne eniros, diras la Eternulo. 34 Mi defendos ĉi tiun urbon, por savi ĝin pro Mi kaj pro Mia servanto David.
35 En tiu nokto eliris anĝelo de la Eternulo kaj frapis en la tendaro de la Asirianoj cent okdek kvin mil. Kiam oni leviĝis matene, oni ekvidis, ke ili ĉiuj estas kadavroj senvivaj. 36 Kaj Sanĥerib, la reĝo de Asirio, elmoviĝis kaj iris kaj rehejmiĝis kaj restis en Nineve. 37 Kaj kiam li adorkliniĝis en la domo de sia dio Nisroĥ, liaj filoj Adrameleĥ kaj Ŝarecer mortigis lin per glavo, kaj mem ili forkuris en la landon Araratan. Kaj ekreĝis anstataŭ li lia filo Esar-Ĥadon.
Ka Uiuia e Hetekia a Ihāia
1 Nā, i te rongonga o Kīngi Hetekia, ka haea e ia ōna kākahu, ka hīpoki i a ia ki te kākahu taratara, haere ana ki te whare o Ihowā. 2 I ungā hoki e ia a Eriakimi, te rangatira o te whare, rātou ko Hepena kaituhituhi, ko ngā kaumātua o ngā tohunga, he mea hīpoki ki te kākahu taratara, ki a Ihāia poropiti tama a Āmoho. 3 Ā, ka mea rātou ki a ia, "Ko te kupu tēnei a Hetekia, Ko tēnei rā, he rā nō te raruraru, nō te whakatuma, nō te kohukohu; kua tae hoki ngā tamariki ki te whānautanga, heoi kāhore he kaha e whānau ai. 4 Tērā pea ka rongo a Ihowā, tōu Atua ki ngā kupu katoa a Rapahake i ungā mai nei e tōna ariki, e te kīngi o Ahiria, hei whākorekore ki te Atua ora; ā, ka riri ki ngā kupu i rongo ai a Ihowā, tōu Atua. Nā, kia ara tāu īnoi mō ngā toenga e noho nei."
5 Heoi, kua tae ngā tāngata a Kīngi Hetekia ki a Ihāia, 6 ā, ka mea a Ihāia ki a rātou, "Kia pēnei tā koutou kōrero ki tō koutou ariki, ‘Ko te kupu tēnei a Ihowā: Kaua e wehi i ngā kupu i rongo nā koe, ki ēnā i kohukohu mai nā ngā tāngata a te kīngi o Ahiria ki ahau. 7 Nanā, ka hoatu e ahau he wairua ki roto ki a ia, ā, tērā ia e rongo i tētahi rongo, ka hoki ki tōna whenua, ā, ka meinga ia e ahau kia hinga i te hoari i tōna ake whenua.’ "
Te Takutaku a Henakeripi
8 Nā, ka hoki a Rapahake, ā, rokohanga atu e whawhai ana te kīngi o Ahiria ki Rīpina; i rongo hoki ia kua maunu mai ia i Rakihi.
9 Ā, nō tōna rongonga ki a Tirihaka, kīngi o Etiopia, ki te kōrero, "Nanā, kei te haere mai ia ki te whawhai ki a koe," ka unga tāngata anō ia ki a Hetekia, hei mea atu, 10 "Kia pēnei tā koutou kī atu ki a Hetekia kīngi o Hūrā, mea atu: Kei tinihangatia koe e tōu Atua, e okioki atu nā koe, i a ia e kī nā, ‘E kore a Hiruhārama e hoatu ki te ringa o te kīngi o Ahiria.’ 11 Nanā, tēnā koe kua rongo ki tā ngā kīngi o Ahiria i mea ai ki ngā whenua katoa, ki tā rātou hunanga i a rātou; ā, e ora rānei koe? 12 I ora rānei i ō rātou atua ngā tauiwi i hunā rā e ōku mātua, a Kotana, a Harana, a Retepe, me ngā tama a Erene, i Terahara rā? 13 Kei hea te kīngi o Hāmata, te kīngi o Ārapara, te kīngi o te pā o Hēparawaima, o Hena, o Iwa?"
Te Īnoi o Hetekia
14 Nā, ka riro mai i a Hetekia te pukapuka i te ringa o ngā karere, ā, ka kōrerotia e ia. Nā, haere ana a Hetekia ki runga, ki te whare o Ihowā, wherahia ana e ia ki te aroaro o Ihowā. 15 Nā, ka īnoi a Hetekia ki te aroaro o Ihowā, ka mea: "E Ihowā, e te Atua o Īharaira, e noho mai nā i runga o ngā kerupima, ko koe te Atua, ko koe anake, o ngā kīngitanga katoa o te whenua; nāu i hanga te rangi me te whenua. 16 Tahuri mai tōu taringa, e Ihowā, whakarongo mai; titiro mai ōu kanohi, e Ihowā, kia kite koe; whakarongo ki ngā kupu a Henakeripi, i unga mai nei i tēnei hei whākorekore mō te Atua ora.
17 "He tika anō e Ihowā, kua kore i ngā kīngi o Ahiria ngā iwi me ō rātou whenua, 18 kua makaia atu hoki ō rātou atua ki roto ki te ahi; ehara hoki ērā i te atua, engari he mahi nā te ringa tāngata, he rākau, he kōhatu; koia i hunā ai e rātou. 19 Tēnā rā, e Ihowā, e tō mātou Atua, whakaorangia mātou i tōna ringa, kia mōhio ai ngā kīngitanga katoa o te whenua ko Ihowā koe, ko te Atua, ko koe anake."
Te Karere a Ihāia ki te Kīngi
20 Kātahi a Ihāia tama a Āmoho ka unga tāngata ki a Hetekia, hei mea: "Ko te kupu tēnei a Ihowā, a te Atua o Īharaira: I īnoi mai nā koe ki ahau mō Henakeripi kīngi o Ahiria, nā, kua rongo ahau ki a koe. 21 Ko tā Ihowā kupu tēnei i kōrero ai mōna:
‘Kua whakahāwea te tamāhine wāhina a Hiona ki a koe,
kua kataina koe e ia;
kua rūrū te mātenga
o te tamāhine a Hiruhārama ki a koe.
22 Ko wai tāu i whākorekore nā, i kohukohu nā?
Ki a wai tōu reo i whakarahia nā,
tōu mata i kake nā ki runga?
Ki te Mea Tapu o Īharaira!
23 Nā āu karere i whākorekore ai koe i te Ariki,
kua mea nā koe, "Kake ana ahau, me aku tini hāriata,
ki ngā wāhi tiketike o ngā maunga,
ki ngā taha rawa o Repanōna;
ā, ka tuaina e ahau ngā hīta roroa o reira
me ō reira kauri papai;
ā, ka tomo ahau ki te whare tira
haere o tōna wāhi whakamutunga mai,
ki te ngahere o tōna māra hua.
24 Kua keria e ahau,
kua inumia anō ngā wai kē,
ā, ka maroke i te kapu o tōku waewae
ngā awa katoa o Īhipa."
25 " ‘Kāhore rānei koe i rongo
nāku tēnā i mea i mua noa atu,
ā, nāku tēnā i hanga o ngā rā onamata?
Nō nāianei kua meinga e ahau,
ko koe hei mea i ngā pā taiepa
hei pūranga rukerukenga.
26 Koia i iti ai te kaha o ō reira tāngata;
wehi ana rātou, pororaru ana.
Rite tonu rātou ki te tarutaru o te pārae,
ki te otaota matomato,
ki te taru i runga i ngā tuanui,
ki te wīti i ngingio i te mea kīanō i āta tupu noa.
27 " ‘Otiia e mātau ana ahau ki tōu nohoanga iho,
ki tōu haerenga atu, ki tōu haerenga mai,
me tāu nananga ki ahau.
28 Mō tāu nananga ki ahau,
ā, mō tāu whakakake kua tae mai nei ki ōku taringa,
mō reira ka kuhua e ahau tāku matau ki tōu ihu,
tāku paraire ki ōu ngutu,
ā, ka whakahokia koe nā te ara
i haere mai nā koe.’
29 "Ā, ko te tohu tēnei ki a koe:
Ka kai koutou i tēnei tau i ngā mea tupu noa ake,
ā, i te rua o ngā tau ko ngā tupu noa ake o te tau.
Nā, hei te toru o ngā tau koutou whakatō ai, kokoti ai,
whakatō ai i ngā māra wāina, kai iho ai i ngā hua.
30 Nā, tērā e hou anō whakararo ngā pakiaka o ngā mōrehu i mawhiti o te whare o Hūrā,
ā, ka hua ngā hua whakarunga.
31 Nō te mea tērā e puta ake he toenga i Hiruhārama,
he oranga i maunga Hiona;
e taea hoki tēnei e te ngākau nui o Ihowā.
32 "Nā, ko tā Ihowā kupu tēnei mō te kīngi o Ahiria:
E kore ia e haere mai ki tēnei pā,
e kore anō e perea mai he pere e ia ki konei,
e kore anō e maua mai e ia he whakangungu rākau ki mua i tēnei pā,
e haupūria rānei he puke hei whawhaitanga ki konei.
33 Ko te ara i haere mai ai ia, ka hoki anō ia mā reira;
e kore hoki ia e tae mai ki tēnei pā,
e ai tā Ihowā.
34 Ka tiakina hoki e ahau tēnei pā, kia ora ai;
he whakaaro ki ahau, ki tāku pononga anō, ki a Rāwiri."
Te Hinganga me te Matenga o Henakeripi
35 Nā, i taua pō ka puta te anahera a Ihowā, ā, patua iho e ia i te puni o ngā Ahiriana kotahi rau e waru tekau mā rima mano; ā, i te marangatanga ake i te ata, nanā, ō rātou tinana! He tūpāpaku katoa rātou. 36 Heoi, tūria atu ana e Henakeripi kīngi o Ahiria, haere ana, hoki ana, noho rawa atu kei Ninewe.
37 Ā, i a ia e koropiko ana i roto i te whare o tōna atua, o Nitiroko, ka patua e āna tama, e Ataramereke rāua ko Harētere ki te hoari; ā, mawhiti atu ana rāua ki te whenua o Ararata. Ā, ko Etara Harono, ko tāna tama, te kīngi i muri i a ia.