Daniel 8

1 En la tria jaro de reĝado de la reĝo Belŝacar aperis al mi, al Daniel, vizio, post tiu, kiu aperis al mi en la komenco. 2 Kiam mi vidis la vizion, mi estis en la kastelurbo Ŝuŝan, kiu troviĝas en la lando Elam; sed en la vizio mi vidis, ke mi estas ĉe la rivero Ulaj. 3 Mi levis miajn okulojn, kaj mi ekvidis: jen unu virŝafo staras ĉe la rivero; ĝi havas du kornojn, kaj ambaŭ kornoj estas altaj, sed unu estas pli alta ol la dua, kaj la pli alta elkreskis poste. 4 Mi vidis, ke tiu virŝafo kornopuŝas okcidenten, norden, kaj suden, kaj nenia besto povas kontraŭstari al ĝi, kaj neniu povas savi kontraŭ ĝia forto; kaj ĝi faras ĉion, kion ĝi volas, kaj ĝi estas granda. 5 Dum mi atente ĝin rigardis, jen de okcidente iras virkapro sur la tutan teron, kaj ĝi ne tuŝas la teron. Tiu virkapro havis bone videblan kornon inter siaj okuloj. 6 Kaj ĝi iris al tiu kornohava virŝafo, kiun mi vidis starantan ĉe la rivero, kaj ĵetis sin sur ĝin kun furioza forto; 7 kaj mi vidis, ke, alproksimiĝinte al la virŝafo, ĝi furioziĝis kontraŭ ĝi, frapis la virŝafon, kaj rompis ambaŭ ĝiajn kornojn; kaj la virŝafo ne havis la forton, por kontraŭstari al ĝi, kaj ĉi tiu ĵetis ĝin sur la teron kaj disbatis ĝin per la piedoj; kaj neniu povis savi la virŝafon kontraŭ ĝia forto. 8 Tiam la virkapro forte grandiĝis. Kiam ĝi fariĝis tre forta, rompiĝis la granda korno, kaj anstataŭ ĝi eliris kvar aliaj en la direkto al la kvar ventoj de la ĉielo. 9 El unu el ili eliris alia korno malgranda, kiu forte kreskis suden kaj orienten kaj al la plej bela lando. 10 Kaj ĝi kreskis ĝis la armeo de la ĉielo, kaj ĝi ĵetis sur la teron parton de tiu armeo kaj de la steloj, kaj dispremis ilin per la piedoj. 11 Kaj eĉ kontraŭ la armeestron ĝi leviĝis, forprenis de li la ĉiutagajn oferojn, kaj ruinigis lian sanktan loĝejon. 12 Forto estis donita al ĝi kontraŭ la ĉiutagaj oferoj pro peko; kaj ĝi ĵetis la veron sur la teron kaj laboris kun sukceso. 13 Kaj mi aŭdis unu sanktulon, kiu parolis, kaj tiu sanktulo diris al iu, kiu demandis: Ĝis kiam havos forton la profetaĵo pri la ĉiutagaj oferoj kaj pri la terura peko, ke la sanktejo kaj la armeo estos piedpremataj? 14 Kaj li diris al mi: Ĝis pasos du mil tricent vesperoj kaj matenoj; tiam la sanktejo denove estos sanktigita.

15 Dum mi, Daniel, estis rigardanta tiun vizion kaj serĉanta ĝian signifon, jen stariĝis antaŭ mi bildo de viro. 16 Kaj el meze de Ulaj mi aŭdis homan voĉon, kiu vokis kaj diris: Gabriel, klarigu al li la vizion. 17 Kaj li aliris al tiu loko, kie mi staris; kaj kiam li venis, mi eksentis teruron kaj falis vizaĝaltere; kaj li diris al mi: Sciu, ho homido, ke la vizio koncernas la finon de la tempo. 18 Kiam li parolis al mi, mi kuŝis senkonscie sur la tero; sed li ektuŝis min kaj starigis min sur mia loko. 19 Kaj li diris: Jen mi sciigas al vi, kio estos ĉe la fino de la kolero; ĉar tio koncernas la finan tempon. 20 La virŝafo, kiun vi vidis kun la du kornoj, estas la reĝoj de Medujo kaj Persujo; 21 kaj la vila virkapro estas la reĝo de Grekujo; la granda korno inter ĝiaj okuloj estas la unua reĝo; 22 ĝi rompiĝis, kaj anstataŭ ĝi eliris kvar aliaj; kvar regnoj formiĝos el la nacio, sed ne tiel fortaj, kiel ĝi estis antaŭe. 23 En la fina tempo de tiuj regnoj, kiam la perfiduloj havos sukceson, aperos reĝo malmodesta, lerta ruzulo. 24 Li fariĝos potenca, sed ne per sia forto; li faros grandan dezertigadon, li havos sukceson en siaj faroj, li pereigos fortulojn kaj la popolon de la sanktuloj. 25 Kaj pro lia saĝeco liaj ruzaĵoj sukcesos en lia mano, kaj li fieriĝos, kaj meze de paco li multajn pereigos, kaj li leviĝos kontraŭ la Princon de la princoj; sed li estos frakasita, kvankam ne per mano. 26 La vizio pri la vespero kaj la mateno, kiu estas dirita al vi, estas vera; sed tenu la vizion sekrete, ĉar ĝi rilatas tempon malproksiman. 27 Kaj mi, Daniel, senfortiĝis, kaj estis malsana dum kelke da tagoj. Poste mi leviĝis kaj komencis okupadi min per la aferoj de la reĝo. Mi estis konsternita de la vizio, sed neniu tion rimarkis.

Tā Raniera Kitenga i te Rama me te Koati

1 I te toru o ngā tau o te kīngitanga o Kīngi Perehatara ka puta mai he kite ki ahau, arā ki ahau, ki a Raniera, i muri i tērā i puta rā ki ahau i te tīmatanga. 2 I kite moemoeā ahau, nā, i tōku kitenga, i Huhana ahau, i te kāinga kīngi, i tērā i te kāwanatanga o Erama. Nā, ka kite moemoeā ahau, ā, i te taha ahau o te awa o Urai. 3 Nā, ko te marangatanga ake o ōku kanohi, ka kite ahau. Nā, ko tētahi hipi toa e tū ana i te ritenga o te awa, e rua ōna haona, roa noa atu ngā haona ki runga, kei runga atu ia tētahi i tētahi. Nā, ko tērā i pūrero rā, nō muri rawa i puta ai. 4 I kite anō ahau i te hipi toa e āki ana whaka te hauāuru, whaka te raki, whaka te tonga; ā, kore noa iho tētahi kararehe i tū ki tōna aroaro, kāhore hoki he tangata hei whakaora i roto i tōna ringa. Heoi, mahia ana e ia tāna i pai ai, ā, nui haere ana ia.

5 Nā, i ahau e whakaaroaro ana, nā, ko te putanga mai o tētahi koati toa i te hauāuru, i te mata o te whenua katoa, kīhai anō ia i pā ki te whenua. Ā, he haona tō te koati i waenganui i ōna kanohi, he mea e whakamaua e te titiro. 6 Nā, ka haere mai ia ki te hipi toa e rua nei ōna haona, i kitea atu rā e ahau e tū ana i te ritenga o te awa, rere atu ana ki a ia, me te weriweri katoa o tōna kaha. 7 I kite anō ahau i a ia e whakatata ana ki te hipi toa, riri tonu ki a ia, patua iho e ia te hipi toa, whatia ana e ia ōna haona e rua, kāhore hoki he kaha o te hipi toa ki te tū ki tōna aroaro. Kei te turaki ia i a ia ki te whenua, takatakahia ana ia e ia; kāhore hoki he kaiwhakaora mō te hipi toa i roto i tōna ringa. 8 Nā, kua nui noa atu te koati toa, kua kaha, nā, ka whati te haona nui, ā, e whā ngā mea e whakamaua atu e te titiro i puta ake i tōna tūranga, he mea e anga ana ki ngā hau e whā o te rangi.

9 Nā, kua puta ake i roto i tētahi o ērā tētahi haona iti; kua nui noa atu whaka te tonga, whaka te rāwhiti, whaka te whenua āhuareka. 10 I nui haere anō ā tae tonu ki te ope o te rangi, whakatakā ana e ia ki te whenua ētahi o te ope, o ngā whetū hoki, takatakahia ana e ia. 11 Āe rā, i tae anō tāna whakanui i a ia ki te rangatira o te ope, whakakorea iho e ia i a ia te patunga tapu, te mea tūturu, turakina iho tōna wāhi tapu. 12 I hōmai anō te ope ki a ia me te patunga tapu tūturu, nā te kino hoki, nā, turakina iho e ia te pono ki te whenua; ā, mahi ana, kake ana.

13 Kātahi ka rongo ahau i tētahi anahera tapu e kōrero ana, ā, ka mea tētahi atu anahera tapu ki tērā i kōrero rā, "Kia pēhea te roa o te kitenga mō te patunga tapu tūturu, mō te hē whakangaro e tukua ai te wāhi tapu me te ope kia takatakahia?"

14 Nā, ka mea ia ki ahau, "Kia taka ngā ahiahi me ngā ata e rua mano e toru rau, ko reira te wāhi tapu purea ai."

Ka Whakamāramatia te Moemoeā e te Anahera Kapariera

15 Nā, ka kite ahau, a Raniera, i taua kite; ka rapua e ahau te tikanga, nā, me te mea he āhua tangata e tū ana i tōku aroaro. 16 I rongo anō ahau i te reo tangata i te takiwā o ngā tahatika o Urai e karanga ana, e mea ana, "E Kapariera, kia mōhio te tangata nei ki te tikanga o te kite."

17 Heoi, ka haere mai tērā ki te wāhi i tū ai ahau; ā, i tōna taenga mai ka wehi ahau, tāpapa ana ahau. Nā, ka mea ia ki ahau, "Kia mōhio koe, e te tama a te tangata. Mō ngā wā hoki o te mutunga te kite rā."

18 Nā, i a ia e kōrero ana ki ahau, ka riro ahau i te moe, he moe reka me tōku mata e anga ana ki te whenua. Otiia, i pā ia ki ahau, ā, whakatūria ana ahau ki runga.

19 Nā, ka mea ia, "Nanā, ka meinga e ahau kia mōhio koe ki ngā mea e puta mai i te mutunga o te riri. Nō te wā hoki tērā i whakaritea o te mutunga. 20 Ko te hipi toa i kitea rā e koe i ngā haona e rua, ko ngā kīngi ērā o Meria, o Pahia. 21 Ko te koati toa pūhuruhuru, ko te kīngi tērā o Kariki; ā, ko te haona nui i waenganui i ōna kanohi, ko te kīngi tuatahi tērā. 22 Nā, mō te mea i whati rā, i puta ake rā e whā ki tōna tūranga, tērā e ara ake e whā ngā kīngitanga i roto i te iwi, e kore ia e rite te kaha ki tōna.

23 "Nā, i te mutunga o tō rātou kīngitanga, i te mea ka tae tā ngā poka kē ki te tutukitanga, ka ara ake he kīngi he kanohi hīnana tōna, e mātau ana ki ngā kupu ngaro. 24 Ā tērā e nui tōna kaha, otiia ehara i te mea nā tōna kaha ake. He hanga whakamīharo tāna whakangaro; ka kake anō ia, ka mahi i tāna e pai ai, ka whakangaro i ngā tāngata nunui rātou ko te iwi tapu. 25 Mā tāna ngārahu mōhio anō ka meinga ai e ia te tinihanga o tōna ringa kia kake; ka whakanui anō ia i a ia i roto i tōna ngākau, he tokomaha hoki e ngaro i a ia i runga i tō rātou noho warea; ka whakatika anō ia ki te rangatira o ngā rangatira. Otiia, ka wāwāhia ia, ehara anō i te mea nā te ringa.

26 "Nā, ko te kite o ngā ahiahi, o ngā ata, ko tērā i kōrerotia rā, pono tonu. Engari, kopia atu e koe te kite; he mea hoki ia mō ngā rā maha kei te haere mai."

27 Nā, kua iwikore noa iho ahau, a Raniera, he maha ngā rā ōku e mate ana; muri iho ka maranga ahau, ā, mahia ana e ahau te mahi a te kīngi. Mīharo tonu anō ki taua kite, kīhai ia i mātauria e tētahi.