Daniel 7

1 En la unua jaro de Belŝacar, reĝo de Babel, Daniel havis sonĝon kaj vizion de sia kapo sur sia lito. Li enskribis tiun sonĝon, prezentinte la esencon de la afero. 2 Daniel komencis sian rakonton, dirante: Mi vidis en mia nokta vizio, ke jen kvar ventoj de la ĉielo batalas inter si sur granda maro. 3 Kaj eliris el la maro kvar grandegaj bestoj malsimilaj unu al alia. 4 La unua estis kiel leono, sed ĝi havis flugilojn de aglo; mi vidis, kiel fine oni deŝiris de ĝi la flugilojn, oni levis ĝin de la tero, kaj starigis sur piedoj, kiel homon, kaj homa koro estis donita al ĝi. 5 Jen ankaŭ dua besto, simila al urso, staris ĉe ĝia flanko, kaj tri kojnodentojn ĝi havis en sia buŝo, inter siaj dentoj. Kaj estis dirite al ĝi: Leviĝu, kaj manĝu multe da karno. 6 Poste mi vidis ankoraŭ unu beston, similan al leopardo; sur sia dorso ĝi havis kvar flugilojn de birdo, kaj kvar kapojn havis tiu besto, kaj potenco estis donita al ĝi. 7 Poste mi vidis en la nokta vizio beston kvaran, teruran, monstran, kaj tre fortan; ĝi havis grandegajn ferajn dentojn; ĝi manĝegis kaj frakasis, kaj la restaĵon ĝi dispremis per la piedoj; ĝi estis malsimila al ĉiuj antaŭaj bestoj kaj havis dek kornojn. 8 Mi rigardis tiujn kornojn, kaj jen inter ili aperis alia korno, malgranda; kaj tri el la antaŭaj kornoj estis elŝiritaj antaŭ ĝi kun la radiko; kaj jen montriĝis, ke tiu korno havas okulojn, kiel okuloj de homo, kaj buŝon, kiu parolas malhumile. 9 Fine mi vidis, ke estas starigitaj tronoj, kaj sidiĝis la Antaŭtempulo. Lia vesto estis blanka kiel neĝo, kaj la haroj sur Lia kapo estis kiel pura lano; Lia trono estis brilantaj flamoj, ĝiaj radoj estis flamanta fajro. 10 Fajra rivero elfluis kaj disverŝiĝis antaŭ Li; miloj da miloj servis al Li, kaj dekmiloj da dekmiloj staris antaŭ Li. La juĝantoj sidiĝis, kaj la libroj malfermiĝis. 11 Tiam mi vidis, kiel fine, pro la malhumilaj vortoj, kiujn parolis la korno, la besto estis mortigita, kaj ĝia korpo estis frakasita, kaj ĵetita en fajron, por forbruli. 12 Ankaŭ de la aliaj bestoj oni forprenis ilian potencon, kaj daŭro de la vivo estis donita al ili nur por difinita tempo kaj ĝis difinita templimo. 13 Poste mi vidis en la nokta vizio, ke jen en la nuboj de la ĉielo iris kvazaŭ filo de homo, venis al la Antaŭtempulo, kaj estis alkondukita al Li. 14 Kaj al li estis donita potenco, gloro, kaj regno, por ke ĉiuj popoloj, gentoj, kaj lingvoj servu al li; lia regado estas regado eterna, kiu ne ĉesiĝos, kaj lia regno ne detruiĝos.

15 Ĉe mi, Daniel, ektremis mia spirito en mia korpo, kaj la vizio de mia kapo konsternis min. 16 Mi aliris al unu el la antaŭstarantoj kaj demandis lin pri la vera signifo de ĉio ĉi tio, kaj li komencis paroli al mi kaj klarigis al mi la sencon de la diritaĵo. 17 Tiuj kvar grandaj bestoj signifas, ke kvar regnoj formiĝos sur la tero. 18 Poste prenos la regnon la sanktuloj de la Plejaltulo, kaj ili posedos la regnon eterne, en eterna eterneco. 19 Tiam mi deziris havi precizan klarigon pri la kvara besto, kiu estis malsimila al ĉiuj, kaj terura, kun feraj dentoj kaj kupraj ungegoj, manĝegis kaj frakasis kaj la restaĵon dispremis per la piedoj; 20 kaj pri la dek kornoj, kiuj estis sur ĝia kapo, kaj pri la alia, kiu poste eliris kaj antaŭ kiu elfalis tri, pri tiu sama korno, kiu havis okulojn kaj buŝon parolantan malhumile, kaj kiu laŭ sia aspekto estis pli granda ol la aliaj. 21 Mi vidis, kiel tiu korno komencis bataladon kontraŭ la sanktuloj kaj estis jam venkanta ilin, 22 ĝis venis la Antaŭtempulo; tiam la juĝo estis farita por la sanktuloj de la Plejaltulo, kaj venis la tempo, kiam la regnon ekposedis la sanktuloj. 23 Kaj li diris: La kvara besto estas la kvara regno, kiu estos sur la tero, malsimila al ĉiuj regnoj, kaj ĝi manĝegos la tutan teron, piedpremos kaj frakasos ĝin. 24 La dek kornoj signifas, ke el tiu regno aperos dek reĝoj, kaj post ili eliros alia, malsimila al la antaŭaj, kaj faligos tri reĝojn. 25 Li blasfemos kontraŭ la Plejaltulo kaj frapos la sanktulojn de la Plejaltulo; li eĉ arogos al si ŝanĝi la tempojn kaj leĝojn. Ili estos transdonitaj en lian manon ĝis paso de unu tempo kaj du tempoj kaj duono de tempo. 26 Poste aperos juĝo, kaj ĝi forprenos de li la potencon, por lia pereo kaj plena ekstermiĝo. 27 Sed la regado, potenco, kaj grandeco de la regnoj sub la tuta ĉielo estos donita al la sankta popolo de la Plejaltulo, kies regno estas regno eterna, kaj ĉiuj potenculoj servados kaj obeados al Li. 28 Ĉi tie finiĝas la parolo. Mi, Daniel, estis tre konsternita de mia meditado, kaj mia vizaĝaspekto ŝanĝiĝis sur mi; sed la parolon mi konservis en mia koro.

Te Kitenga a Raniera i ngā Kararehe e Whā

1 I te tuatahi o ngā tau o Perehatara kīngi o Papurōna he moe tā Raniera, he kite nā tōna māhunga, i runga i tōna moenga. Nā, tuhituhia ana e ia te moe, ā, kōrerotia ana ngā upoko o ngā kōrero.

2 I kōrero a Raniera, i mea: He putanga ki ahau i te pō, ka kite ahau, nā, ko ngā hau e whā o te rangi e ngangare ana i runga i te Moana Nui. 3 Nā, ka puta ake e whā ngā kararehe nunui i te moana, rerekē tonu tētahi i tētahi.

4 Ko te tuatahi i rite ki te raiona, he parirau ēkara ōna. Titiro tonu atu ahau ā hūtia noatia atu ōna parirau, ā, ka whakarewaina atu ia i te whenua, ka meinga kia tū i runga i ngā waewae e rua, ānō he tangata, ā, i hōmai hoki he manawa tangata ki a ia.

5 Nā, ko tētahi atu kararehe, ko te tuarua, kei te pea te rite, ara ana ia ko tētahi taha ōna, e toru anō ngā rara i tōna māngai, i ōna niho; ā, ka mea ake rātou ki a ia, "Whakatika, kia nui te kikokiko e kainga e koe."

6 I muri i tēnei ka titiro atu ahau nā, ko tētahi anō, kei te reparo te rite. E whā ngā parirau manu i tōna tuarā; e whā ngā pane o taua kararehe; kua tukua anō te rangatiratanga ki a ia.

7 I muri i tēnei ka kite ahau i roto i ngā moemoeā o te pō, nā, ko te tuawhā o ngā kararehe, he hanga whakawehi he mea whakamataku, he kaha noa atu; he niho rino ōna, he mea nunui; kei te kai, kei te wāwāhi ā mongamonga noa, ko te toenga takatakahia ana e ōna waewae; ā, he rerekē ia i ērā atu kararehe katoa i mua i a ia; ā, kotahi tekau ōna haona.

8 I whakaaroa e ahau ngā haona, nā, kua puta ake tētahi atu haona, he mea iti, i roto i ērā, nā, unuhia ake ana i tōna aroaro, he mea unu ake i ngā pūtake, e toru o ngā haona tuatahi rā. Nā, he kanohi i roto i taua haona nei, he mea rite ki ngā kanohi tangata, me te māngai hoki e kōrero ana i ngā mea nunui.

Te Whakawātanga i te Aroaro o te Tuaiho Onamata

9 I titiro ahau,

ā whakaritea mai rā anō ngā torōna,

kua noho te Tuaiho Onamata.

Ko tōna kākahu mā tonu me he hukarere,

ko ngā makawe o tōna māhunga;

me te huruhuru hipi kua oti te whakamā;

ko tōna torōna he mura ahi,

ā, ko ōna wīra he ahi e kā ana.

10 I pupū mai he awa ahi,

i rere mai i tōna aroaro.

Mano iho, mano iho āna kaimahi, tini,

tini whāioio e tū ana i tōna aroaro.

Kua noho te whakawā,

kua tuwhera ngā pukapuka.

11 I titiro anō ahau i reira, he reo hoki nō ngā kupu nunui i kōrerotia e te haona. Titiro tonu ahau, ā, whakamatea noatia iho te kararehe, ko tōna tinana whakangaromia iho, ā, tukua ana ia kia tahuna ki te ahi. 12 Ko ērā atu o ngā kararehe, i whakakāhoretia tō rātou kāwanatanga. Otiia, i whakaroaina atu tō rātou ora mō tētahi wā, mō tētahi tāima.

13 I kite ahau i roto i ngā moemoeā o te pō, nā, ko tētahi e rite ana ki te Tama a te tangata e haere mai ana me ngā kapua anō o te rangi. Kua tae mai ki te Tuaiho Onamata, kua kawea anō ki tōna aroaro. 14 I tukua anō ki a ia he kāwanatanga, he korōria, he kīngitanga, kia mahi ai ngā tāngata katoa, ngā iwi, ngā reo, ki a ia. Ko tōna kāwanatanga he kāwanatanga mau tonu, e kore e pahemo; e kore anō tōna kīngitanga e ngaro.

Ka Whakamāramatia ngā Kitenga o Raniera

15 Nā, ko ahau, ko Raniera, i pōuri tōku wairua i waenganui i tōku tinana, raruraru ana ahau i ngā mea i kitea e tōku māhunga. 16 I whakatata ahau ki tētahi o te hunga e tū ana i reira, i ui ki a ia ki te tika o tēnei katoa. Heoi, ka kōrerotia e ia ki ahau, ā, ka meinga ahau kia mōhio ki te tikanga o ngā mea: 17 "Ko ēnei kararehe nunui, ko ngā mea e whā nei, he kīngi, e whā, tērā e puta ake i te whenua. 18 Otiia ka riro te kīngitanga i te hunga tapu a te Runga Rawa, ka mau anō hoki te kīngitanga ki a rātou ā ake ake."

19 Kātahi ahau ka mea kia mōhio ki te tika o te tuawhā o ngā kararehe i rerekē nei i ērā atu katoa, he nui rawa nei te wehi, ko ōna niho he rino, ko ōna maikuku he parāhi, o tērā i kai rā, i wāwāhi rā ā mongamonga noa, ā, takatakahia ana te toenga ki ōna waewae; 20 o ngā haona kotahi tekau hoki i tōna pane, o tērā atu hoki i puta ake rā, ā, taka ana ētahi e toru i tōna aroaro – arā taua haona he kanohi nei ōna, he māngai, he nui atu nei ngā kōrero, ko tōna āhua māia atu i tō ōna hoa. 21 I titiro ahau, nā, kua whawhai taua haona ki te hunga tapu, ā, taea ana rātou e ia, 22 ā tae noa ki te taenga mai o te Tuaiho Onamata, ki te hōmaitanga hoki o te whakawā ki te hunga tapu a te Runga Rawa; ā, ka tae mai te wā i riro ai te kīngitanga i te hunga tapu.

23 Ko tāna kupu tēnei: "Ko te tuawhā o ngā kararehe, he tuawhā tērā nō ngā kīngitanga i runga i te whenua, ka rerekē i ngā kīngitanga katoa, ka pau i a ia te whenua katoa, ka takatakahia e ia, ka wāwāhia, ā mongamonga noa. 24 Nā, ko ngā haona kotahi tekau, tērā e ara ake i tēnei kīngitanga kotahi tekau ngā kīngi; ā, ka ara ake anō tētahi i muri i a rātou, ka rerekē anō ia i ō mua, ā, e toru ngā kīngi e taea e ia. 25 Tērā e nui āna kupu mō te Runga Rawa, ā, ka tau i a ia te māuiui ki te hunga tapu a te Runga Rawa; ka mea hoki ia kia whakariroia kētia ngā wā me te ture; ka tukua anō ēnei ki tōna ringa, kia taka rā anō he wā, me ētahi wā, me te hāwhe wā. 26 Otiia ka noho te whakawā, ā, ka whakakāhoretia tōna kīngitanga, mōtī iho, ngaro iho ā taea noatia te mutunga. 27 Ā, ka hoatu te kīngitanga me te kāwanatanga me te nui o te kīngitanga i raro i te rangi katoa ki ngā tāngata o te hunga tapu a te Runga Rawa; ko tōna kīngitanga he kīngitanga mutungakore, ā, ka mahi ngā kāwanatanga katoa, ka whakarongo ki a ia."

28 "I konei te mutunga o te mea. Nā, ko ahau, ko Raniera, nui atu tōku raruraru i ōku whakaaro, puta kē ana tōku mata; heoi, puritia iho e ahau taua mea i roto i tōku ngākau."