Daniel 9

1 En la unua jaro de Dario, filo de Aĥaŝveroŝ, el la gento Meda, kiu fariĝis reĝo super la regno de la Ĥaldeoj, 2 en la unua jaro de lia reĝado, mi, Daniel, rimarkis en la libroj la nombron de la jaroj, pri kiuj la Eternulo parolis al la profeto Jeremia, ke devas finiĝi sepdek jaroj de la dezerteco de Jerusalem. 3 Kaj mi turnis mian vizaĝon al Dio, la Sinjoro, por preĝi kaj petegi, en fastado, sakaĵo, kaj cindro. 4 Kaj mi preĝis al la Eternulo, mia Dio, mi faris konfeson, kaj mi diris: Mi petas Vin, ho Sinjoro, Dio granda kaj timinda, kiu konservas la interligon kaj favorkorecon al Liaj amantoj kaj al la plenumantoj de Liaj ordonoj! 5 Ni pekis, ni malbonagis, ni estis malpiaj, ni ribelis, kaj ni defalis de Viaj ordonoj kaj decidoj; 6 ni ne aŭskultis Viajn servantojn, la profetojn, kiuj parolis en Via nomo al niaj reĝoj, estroj, kaj patroj, kaj al la tuta popolo de la lando. 7 Vi, ho Sinjoro, estas prava, kaj ni devas honti, kiel nun, ĉiu Judo, la loĝantoj de Jerusalem kaj la tuta Izrael, la proksimaj kaj la malproksimaj, en ĉiuj landoj, kien Vi dispelis ilin pro iliaj malbonagoj, kiujn ili faris koncerne Vin. 8 Ho Sinjoro! ni hontas pro niaj reĝoj, estroj, kaj patroj, kiuj pekis antaŭ Vi. 9 Sed la Sinjoro, nia Dio, havas kompatemon kaj pardonemon, kvankam ni defalis de Li 10 kaj ne aŭskultis la voĉon de la Eternulo, nia Dio, por iradi laŭ Liaj instruoj, kiujn Li donis al ni per Siaj servantoj, la profetoj. 11 La tuta Izrael malobeis Vian instruon, kaj deturnis sin, por ne aŭskulti Vian voĉon; pro tio trafis nin la malbeno kaj la ĵuro, pri kiuj estas skribite en la instruo de Moseo, servanto de Dio; ĉar ni pekis kontraŭ Li. 12 Kaj Li plenumis Sian vorton, kiun Li diris pri ni, kaj pri niaj juĝistoj, kiuj faradis juĝon ĉe ni, kaj Li venigis sur nin grandan malfeliĉon; sub la tuta ĉielo nenie fariĝis tio, kio fariĝis al Jerusalem. 13 Kiel estas skribite en la instruo de Moseo, tiel trafis nin tiu tuta malfeliĉo; ni tamen ne preĝis antaŭ la Eternulo, nia Dio, deturnante nin de niaj malbonagoj kaj penante kompreni Vian veron. 14 Kaj la Eternulo viglis super la malfeliĉo kaj venigis ĝin sur nin; ĉar justa estas la Eternulo, nia Dio, en ĉiuj Siaj faroj, kiujn Li faras, sed ni ne aŭskultis Lian voĉon. 15 Kaj nun, ho Sinjoro, nia Dio, kiu elkondukis Vian popolon el la lando Egipta per forta mano, kaj faris al Vi gloran nomon, kiel ĝi nun estas, ni pekis, ni estis malpiaj. 16 Ho Sinjoro, konforme al Via tuta bonfaremeco deturniĝu nun Via kolero kaj Via indigno de Via urbo Jerusalem, de Via sankta monto; ĉar pro niaj pekoj kaj pro la malbonagoj de niaj patroj Jerusalem kaj Via popolo estas hontindaĵo antaŭ ĉiuj niaj ĉirkaŭantoj. 17 Kaj nun aŭskultu, ho nia Dio, la preĝon de Via servanto kaj lian petegon, kaj lumu per Via vizaĝo sur Vian dezertigitan sanktejon, pro la Sinjoro. 18 Klinu, ho mia Dio, Vian orelon, kaj aŭskultu; malfermu Viajn okulojn, kaj vidu nian ruinigitecon, kaj la urbon, kiu estas nomata per Via nomo; ĉar ne pro nia praveco, sed pro Via granda kompatemeco, ni faligas antaŭ Vi nian preĝon. 19 Ho Sinjoro, aŭskultu! ho Sinjoro, pardonu! ho Sinjoro, atentu kaj agu, ne prokrastu, pro Vi mem, ho mia Dio, ĉar Vian nomon portas Via urbo kaj Via popolo.

20 Dum mi ankoraŭ parolis kaj preĝis kaj konfesis miajn pekojn kaj la pekojn de mia popolo Izrael kaj metis mian petegon antaŭ la Eternulon, mian Dion, pri la sankta monto de mia Dio; 21 dum mi ankoraŭ parolis preĝante, la viro Gabriel, kiun mi vidis antaŭe en la vizio, alflugis, kaj ektuŝis min ĉirkaŭ la tempo de la vespera ofero; 22 kaj, klarigante, li ekparolis al mi, kaj diris: Ho Daniel, nun mi eliris, por komprenigi al vi la aferon. 23 Ĉe la komenco de via preĝado eliris ordono, kaj mi venas, por sciigi ĝin, ĉar vi estas homo agrabla al Dio; atentu la vorton, kaj komprenu la vizion. 24 Sepdek jarsepoj estas destinitaj por via popolo kaj por via sankta urbo, por ke kovriĝu la kulpo, sigeliĝu la pekoj, kaj pardoniĝu la malbonagoj, por ke venu justeco eterna, sigeliĝu la vizio kaj profetaĵo, kaj sanktoleiĝu Plejsanktulo. 25 Sciu, kaj komprenu: de la momento, kiam eliros la ordono, ke Jerusalem estu denove konstruata, ĝis la sanktoleado de la estro pasos sep jarsepoj kaj sesdek du jarsepoj; kaj denove estos konstruitaj la stratoj kaj muroj, kvankam en tempo malfacila. 26 Post la sesdek du jarsepoj la sanktoleito estos pereigita kaj jam ne ekzistos; kaj la urbon kun ĝia sanktejo pereigos popolo de estro, kiu venos, kaj ĝia fino estos kiel de inundego; kaj ĝis la fino de la milito ĝi estos tute dezertigita. 27 En la daŭro de unu jarsepo estos konfirmita la interligo kun multaj, kaj meze de la jarsepo estos ĉesigitaj buĉoferoj kaj farunoferoj; sur la flugiloj de la sanktejo estos abomeninda dezerteco, ĝis la fina destinita pereo falos sur la ruinojn.

Te Īnoi a Raniera mō tōna Iwi

1 I te tuatahi o ngā tau o Tariuha tama a Ahahueruha, nō ngā uri o ngā Meri, i kīngi nei ia ki te kīngitanga o ngā Karari. 2 I tōna tau tuatahi i kīngi ai, ka kitea e ahau, e Raniera, ki ngā pukapuka te maha o ngā tau i puta mai ai te kupu a Ihowā ki a Heremaia poropiti, hei whakatutukitanga i te ururua o Hiruhārama, arā ka tae ki te whitu tekau tau.

3 Nā, ka anga tōku mata ki te Ariki, ki te Atua; rapua ana e ahau i runga i te karakia, i te īnoi, i te nohopuku, i te kākahu taratara, i te pungarehu. 4 Nā, ka īnoi atu ahau ki te Ariki, ki tōku Atua, ka whāki, ka mea,

"E te Ariki, e te Atua nui, e te Atua whakamataku, e pupuri nei i te kawenata, i te atawhai mō te hunga e aroha ana ki a ia, e pupuri ana i āna whakahau. 5 Kua hara mātou, kua poka kē, kua mahi i te kino, kua whakakeke hoki, i a mātou i tahuri kē nei i āu whakahau, i āu tikanga. 6 Kīhai anō mātou i whakarongo ki āu pononga, ki ngā poropiti i kōrero nei i runga i tōu ingoa ki ō mātou kīngi, ki ō mātou rangatira, ki ō mātou mātua, ki te iwi katoa anō o te whenua.

7 "Kei a koe, e te Ariki, te tika, kei a mātou ia te whakamā o te mata, koia anō tēnei ināianei; kei ngā tāngata anō o Hūrā, kei ngā tāngata o Hiruhārama, kei a Īharaira katoa, kei ngā mea e tata ana, kei ngā mea i tawhiti, i ngā whenua katoa i peia atu ai rātou e koe, mō tō rātou hē i hē ai rātou ki a koe. 8 E te Ariki, kei a mātou nei ko te whakamā o te mata, kei ō mātou kīngi hoki, kei ō mātou rangatira, kei ō mātou mātua hoki, nō te mea i hara mātou ki a koe. 9 Nā te Ariki, nā tō mātou Atua, ngā mahi tohu me ngā murunga hara, ko mātou ia kua whakakeke ki a ia; 10 kīhai anō i whakarongo ki te reo o Ihowā, o tō mātou Atua, kīhai i haere i āna ture i whakatakotoria e ia, arā e āna pononga, e ngā poropiti, ki tō mātou aroaro.

11 "Āe rā, kua takahia e Īharaira katoa tāu ture, kua whakarērea e rātou, kia kore ai rātou e rongo ki tōu reo; koia i ringihia ai te kanga ki runga ki a mātou, me te oati i tuhituhia ki te ture a Mohi pononga a te Atua; kua hara hoki mātou ki a ia. 12 Nā, kua pūmau i a ia āna kupu i kōrerotia e ia mō mātou, mō ō mātou kaiwhakawā i whakarite nei i ō mātou whakawā, nā te kino nui hoki kua kawea mai nei e ia ki runga ki a mātou. Kāhore hoki he rite mō te mea kua meatia nei ki Hiruhārama i raro i te rangi katoa. 13 Ka rite ki te mea i tuhituhia ki te ture a Mohi tēnei kino katoa kua tae mai nei ki a mātou. Heoi, kāhore ā mātou īnoi ki te aroaro o Ihowā, o tō mātou Atua, mō mātou kia tahuri atu i ō mātou kino, kia mātau hoki ki tōu pono. 14 Nā reira te kino i tirotirohia mai ai e Ihowā, ā, kawea mai ana e ia ki runga ki a mātou; tika tonu hoki tā Ihowā, tā tō mātou Atua, i āna mahi katoa e mahia ana e ia, ā, kīhai mātou i whakarongo ki tōna reo.

15 "Nā āianei, e te Ariki, e tō mātou Atua, nāu nei i kawe mai tāu iwi i te whenua o Īhipa i runga i te ringa kaha, ā, mahia ana e koe he ingoa mōu, pēnei anō me tēnei ināianei; hara ana mātou, mahi ana i te kino. 16 E te Ariki, kia rite ki āu mahi tika katoa, whakatahuritia atu tōu riri, tōu weriweri, i tāu pā, i Hiruhārama, i tōu maunga tapu. He hara nei hoki nō mātou, he kino nō ō mātou mātua i ingoa kino ai a Hiruhārama me tāu iwi ki te hunga katoa i tētahi taha o mātou, i tētahi taha. 17 Nā, whakarongo āianei, e tō mātou Atua, ki te īnoi a tāu pononga, ki āna tangi, kia mārama anō tōu mata ki tōu wāhi tapu kua ururua nei, me whakaaro ki te Ariki. 18 Kia anga mai, e tōku Atua, tōu taringa, whakarongo hoki, titiro mai hoki ōu kanohi, kia kitea ai e koe ō mātou matenga, me te pā anō kua huaina nei tōu ingoa mō reira. Ehara hoki i te mea he tika nō mātou i tukua atu ai e mātou ā mātou īnoi ki tōu aroaro, engari he nui nō āu mahi tohu. 19 Whakarongo, e te Ariki! E te Ariki, murua te hē! E te Ariki, whakarongo mai, e mahi! Kaua e whakaroa; kia mahara anō ki a koe, e tōku Atua, kua oti hoki tōu ingoa te whakahua mō tāu pā, mō tāu iwi."

Ka Whakamāramatia te Poropiti e Kapariera

20 Nā, i ahau e kōrero ana, e karakia ana, e whāki ana i tōku hara, i te hara anō o tōku iwi, o Īharaira, e tuku ana i tāku īnoi ki te aroaro o Ihowā, o tōku Atua, mō te maunga tapu o tōku Atua – 21 āe rā, i ahau e kōrero ana, e karakia ana, nā, ko Kapariera, ko te tangata i kitea e ahau i te whakakitenga i te tīmatanga, ko tōna rere he mea whakahohoro, kua pā mai ki ahau i te wā o tō te ahiahi whakahere. 22 Nā, ka ako ia i ahau, ka kōrero ki ahau, ka mea, "E Raniera, kua puta mai nei ahau kia mōhio ai koe, kia mātau ai. 23 I te tīmatanga o āu īnoi i puta te kupu, ā, kua tae mai ahau ki te whakaatu; e arohaina nuitia ana hoki koe, nā, kia mōhio koe ki te mea, whakaaroa anō te kite.

24 "E whitu tekau ngā wiki kua oti te whakarite mō tōu iwi, mō tōu pā tapu hoki, e whakaotia ai te poka kē, e whakamutua ai ngā hara, e oti ai te whakamārie mō te kino, e kawea mai ai te tika mau tonu, e hīritia ai te kite, me te poropititanga, e whakawahia ai te Tapu Rawa.

25 "Nā, kia mōhio, ā, kia mārama hoki, e whitu ngā wiki o te putanga o te kupu, kia whakahoutia, kia hangā a Hiruhārama ā tae noa ki te mea i whakawahia, ki te rangatira. Ā, e ono tekau mā rua ngā wiki, ka oti anō te hanga, me te waharoa, me te awakeri, ahakoa i roto i ngā wā raruraru. 26 Ā, ka taka aua wiki e ono tekau mā rua, ka hātepea atu te mea i whakawahia, ā, kāhore he mea māna; ā, ka whakangaromia te pā me te wāhi tapu e te iwi o te rangatira ka haere mai nei; ā, he waipuke kei tōna mutunga, ā, he whawhai taea noatia te mutunga; kua takoto hoki ngā whakangaromanga. 27 Ā, ka hangā e ia he kawenata pūmau ki ētahi tokomaha, kotahi te wiki; ka tae ki te hāwhe o te wiki e meinga ana e ia kia mutu te patunga tapu me te whakahere. Nā, ka haere mai tētahi i runga i te parirau o ngā mea whakarihariha, māna e whakaururua; ā, ka ringihia he riri ki runga ki te kaiwhakangaro, ā taea rawatia anō te whakaotinga, he mea kua oti te whakarite."