Salmos 79

Psalmo de Asaf.

1 Ho Dio! venis idolanoj en Vian heredon,

Malpurigis Vian sanktan templon,

Faris el Jerusalem ruinojn.

2 La kadavrojn de Viaj sklavoj ili donis kiel manĝon al la birdoj de la ĉielo,

La karnon de Viaj fideluloj al la bestoj de la tero;

3 Ili verŝis ilian sangon kiel akvon, ĉirkaŭ Jerusalem,

Kaj estis neniu, kiu ilin enterigus.

4 Ni fariĝis hontindaĵo por niaj najbaroj,

Mokataĵo kaj insultataĵo por niaj ĉirkaŭantoj.

5 Ĝis kiam, ho Eternulo, Vi koleros senĉese?

Kaj Via indigno brulos, kiel fajro?

6 Elverŝu Vian koleron sur tiujn naciojn, kiuj Vin ne konas,

Kaj sur la regnojn, kiuj ne vokas Vian nomon;

7 Ĉar ili formanĝis Jakobon

Kaj dezertigis lian loĝejon.

8 Ne memoru niajn antaŭajn krimojn,

Rapide atingu nin Via favorkoreco;

Ĉar ni tre konsumiĝis.

9 Helpu nin, ho Dio de nia savo, pro la gloro de Via nomo;

Kaj savu nin kaj pardonu al ni niajn pekojn pro Via nomo.

10 Kial devas diri la popoloj: Kie estas ilia Dio?

Fariĝu konata inter la popoloj antaŭ niaj okuloj

La venĝo por la verŝita sango de Viaj sklavoj.

11 Venu al Vi la ĝemoj de la malliberuloj;

Per la grandeco de Via brako liberigu tiujn, kiuj estas kondamnitaj al morto;

12 Kaj redonu al niaj najbaroj sepoble en ilian sinon la malhonoron,

Per kiu ili malhonoris Vin, ho mia Sinjoro!

13 Kaj ni, Via popolo kaj la ŝafoj de Via paŝtataro,

Eterne Vin dankos,

De generacio al generacio ni rakontos Vian gloron.

He Tangi ā-Iwi

He hīmene nā Āhapa.

1 E te Atua, kua tae mai ngā tauiwi ki tōu kāinga tupu;

kua noa i a rātou tōu temepara tapu,

kua waiho a Hiruhārama kia pūranga kau ana.

2 Ko ngā tinana mate o āu pononga kua hoatu e rātou

hei kai mā ngā manu o te rangi,

ko te kikokiko o tāu hunga tapu mā ngā kīrehe o te whenua.

3 Ko ō rātou toto, ringihia ake e rātou ānō he wai,

ki ngā taha o Hiruhārama;

kāhore hoki he tangata hei tanu i a rātou.

4 Kua waiho mātou hei tāwainga mā ō mātou hoa,

hei katanga mā te hunga i tētahi taha, i tētahi taha o mātou.

5 Kia pēhea te roa, e Ihowā?

E riri tonu rānei koe ake ake?

E ngiha tonu rānei tōu hae me he kāpura?

6 Ringihia tōu riri ki ngā tauiwi

kāhore nei e mātau ki a koe,

ki ngā rangatiratanga

kāhore nei e karanga ki tōu ingoa.

7 Kua pau hoki a Hākopa i a rātou,

kua ururua i a rātou tōna nohoanga.

8 Kaua rā e maharatia ngā kino o ō mātou tūpuna;

kia hohoro tōu aroha ki mua i a mātou;

kua whakaititia rawatia hoki mātou.

9 Āwhinatia mātou, e te Atua o tō mātou whakaoranga,

kia whakakorōriatia ai tōu ingoa;

whakaorangia mātou, hīpokina hoki ō mātou hara,

he mahara ki tōu ingoa.

10 Kia mea koia ngā tauiwi,

"Kei hea tō rātou Atua?"

Kia kite atu mātou e mātau ana ngā tauiwi

ki te whakatakinga i te toto o āu pononga i whakahekea nei.

11 Kia tae atu ki tōu aroaro te auē a te herehere;

kia rite ki te nui o tōu kaha

tāu whakaora i te hunga e meatia ana kia mate.

12 Takiwhitutia atu te utu e hoatu e koe ki ngā uma o ō mātou hoa

mō tā rātou tāwai, e tāwai nei rātou ki a koe, e te Ariki.

13 Pēnei ka whakawhetai mātou, tāu iwi,

ngā hipi hoki e hēpara nei koe, ki a koe ake ake;

ka whakakitea e mātou te whakamoemiti ki a koe,

ki ngā whakatupuranga katoa.