Salmos 120

Kanto de suprenirado.

1 Al la Eternulo mi vokis en mia sufero,

Kaj Li aŭskultis min.

2 Ho Eternulo, savu mian animon de mensoga parolo,

De falsa lango.

3 Kion Li donos al vi,

Kaj kion Li alportos al vi, ho falsa lango?

4 Akrajn sagojn de fortulo

Kun karboj genistaj.

5 Ve al mi, ke mi gastas en Meŝeĥ,

Ke mi loĝas inter la tendoj de Kedar!

6 Tro longe loĝis mia animo

Inter malamantoj de paco.

7 Mi estas pacema;

Sed kiam mi ekparolas, ili komencas militon.

He Whakatūpato ki ngā Rūpahu

He waiata; he pikitanga.

1 I tangi ahau ki a Ihowā i tōku matenga,

ā, i whakahoki kupu mai ia ki ahau:

2 "E Ihowā, whakaorangia tōku wairua

i te ngutu teka, i te arero hīanga."

3 Ko te aha e hoatu ki a koe?

Ko te aha hoki e tāpiritia atu māu,

e te arero hīanga?

4 Ko ngā pere koi a te hunga nunui,

me ngā waro hunipa.

5 Auē, tōku mate, tō te manene i Meheke,

tōku hoki e noho nei i ngā tēneti o Kerara.

6 Kua roa te nohoanga tahitanga o tōku wairua

ki te tangata e kino ana ki te āta noho.

7 Mō te āta noho ahau;

engari ka kōrero ahau,

ka anga rātou ka whawhai.