Salmos 49

Al la ĥorestro. De la Koraĥidoj. Psalmo.

1 Aŭskultu ĉi tion, ĉiuj popoloj;

Atentu, ĉiuj loĝantoj de la mondo,

2 Kaj altrangulo kaj malaltrangulo,

Riĉulo kaj malriĉulo kune.

3 Mia buŝo diros saĝaĵon,

Kaj la penso de mia koro prudentaĵon.

4 Mi klinos mian orelon al sentenco;

Sur harpo mi esprimos mian enigmon.

5 Kial mi devus timi en tagoj de malbono,

Kiam min ĉirkaŭas la malboneco de miaj persekutantoj,

6 Kiuj fidas sian potencon

Kaj fanfaronas per sia granda riĉeco?

7 Fraton tute ne liberigos homo,

Nek donos al Dio elaĉeton por li

8 (Multekosta estus la elaĉeto de ilia animo,

Kaj neniam tio estos),

9 Ke li restu viva eterne,

Ke li ne vidu la tombon.

10 Oni ja vidas, ke saĝuloj mortas,

Kaj ankaŭ malsaĝulo kaj sensciulo pereas

Kaj lasas al aliaj sian havon.

11 Ilia deziro estas, ke iliaj domoj ekzistu por ĉiam,

Kaj iliaj loĝejoj de generacio al generacio;

Ili nomas siajn bienojn laŭ siaj nomoj.

12 Sed homo ne restas longe en honoro;

Li egaliĝas al bruto buĉota.

13 Tia estas ilia vojo, ilia espero,

Kaj iliaj posteuloj aprobas ilian opinion. Sela.

14 Kiel ŝafoj ili estos metataj en Ŝeolon;

La morto ilin paŝtos;

Kaj matene virtuloj ilin ekposedos,

Kaj ilia bildo pereos en Ŝeol, perdinte loĝejon.

15 Sed Dio liberigos mian animon el la mano de Ŝeol,

Ĉar Li prenos min. Sela.

16 Ne timu, kiam homo riĉiĝas,

Kiam grandiĝas la gloro de lia domo.

17 Ĉar mortante li nenion prenos;

Ne iros post li malsupren lia honoro.

18 Ĉar kvankam li ĝuigas sian animon dum sia vivado,

Kaj oni vin laŭdas por tio, ke vi faras al vi bone,

19 Tamen li iros al la generacio de siaj patroj,

Kiuj neniam vidos lumon.

20 Homo, kiu estas en honoro, sed ne havas prudenton,

Estas egala al bruto buĉota.

Te Wairangi kia Whakawhirinaki ki ngā Taonga

Ki te tino kaiwhakatangi. He hīmene mā ngā tama a Koraha.

1 Whakarongo ki tēnei, e ngā iwi katoa;

tahuri mai ō koutou taringa, e ngā tāngata katoa o te ao.

2 E ngā tāngata iti, koutou ko ngā tāngata rahi,

e te tangata taonga kōrua ko te rawakore.

3 Ka whakapuakina he mātauranga e tōku māngai;

ā, he āta ngārahu te whakaaro o tōku ngākau.

4 Ka tītaha tōku taringa ki te kupu whakarite;

ka puaki tāku pepeha i runga i te hāpa.

5 Kia wehi ahau ki te aha i ngā rā o te kino,

ina karapotia ahau e te kino kei ōku rekereke?

6 Ko te hunga e whakawhirinaki ana ki ō rātou taonga,

e whakamanamana ana ki te nui o ō rātou rawa.

7 E kore tētahi o rātou e āhei te hoko i tōna teina,

te hoatu rānei i tētahi utu mōna ki te Atua.

8 He nui hoki te utu mō tō rātou wairua,

ā, me whakarere atu ake ake;

9 kia ora tonu ai ia ake ake,

kia kaua e kite i te pirau.

10 E kite ana hoki ia e matemate ana ngā tāngata whakaaro nui,

e ngaro ngātahi ana te pōauau me te whakaarokore,

ā, mahue iho ō rātou taonga ki ētahi atu.

11 Ki tō rātou whakaaro puku, tērā e pūmau tonu ō rātou whare me ō rātou nohoanga,

ki ngā whakatupuranga katoa;

huaina iho ō rātou whenua ki ō rātou ingoa.

12 Heoi, kāhore te tangata e noho tonu i roto i te hōnore;

ko tōna rite kei ngā kararehe ka mōtī nei.

13 Ko tō rātou ara tēnei, arā ko tō rātou pōauau;

heoi e whakapai ana tō rātou uri ki ā rātou kōrero. Hera

14 Kei te hipi te rite; ko te wāhi mō rātou ko te rēinga;

ko te mate hei hēpara mō rātou,

hei rangatira anō te hunga tika mō rātou i te ata;

ko tō rātou ātaahua mā te rēinga e whakamōtī,

kia kore ai he whare mōna.

15 Mā te Atua ia tōku wairua e hoko mai i te rēinga;

ko ia hoki hei tukunga atu mōku. Hera

16 Kaua e wehi ua whai taonga te tangata,

ina nui haere te korōria o tōna whare.

17 Kāhore hoki āna mea e mau atu ai ia ina mate;

e kore tōna korōria e tuku iho i muri i a ia.

18 Whakapai noa ia i tōna wairua i a ia e ora ana;

ā, ka whakamoemititia koe ua pai āu mahi ki a koe anō.

19 Ka haere ia ki te whakatupuranga o ōna tūpuna;

e kore rawa rātou e kite i te mārama.

20 Ko te tangata e whakahōnoretia ana, ā, kāhore e whai whakaaro,

kei ngā kararehe ka mōtī nei tōna rite.