Salmos 130

Kanto de suprenirado.

1 El profundo mi vokas Vin, ho Eternulo.

2 Mia Sinjoro, aŭskultu mian voĉon;

Viaj oreloj atentu la voĉon de mia petego.

3 Se vi, ho Eternulo, kalkulus la pekojn,

Kiu povus stari, ho mia Sinjoro?

4 Sed Vi estas pardonema,

Por ke Vi estu respektata.

5 Mi esperis al la Eternulo, esperis mia animo,

Kaj Lian vorton mi fidis.

6 Mia animo atendas mian Sinjoron pli,

Ol la gardantoj atendas la matenon,

La gardantoj la matenon.

7 Izrael fidu la Eternulon;

Ĉar ĉe la Eternulo estas favorkoreco

Kaj ĉe Li estas granda liberigo.

8 Kaj Li liberigos Izraelon

De ĉiuj liaj pekoj.

Mai i te Hohonu

He waiata; he pikitanga.

1 I karanga ahau ki a koe, e Ihowā, i roto i ngā hōhonu.

2 E te Ariki, whakarongo mai ki tōku reo!

Kia anga mai ōu taringa

ki tōku reo īnoi!

3 Me i maharatia e koe ngā kino, e Ihowā,

ko wai, e te Ariki, e tū?

4 Otirā, he muru hara tāu,

e wehingia ai koe.

5 E tatari ana ahau ki a Ihowā, e tatari ana tōku wairua;

e tūmanako ana hoki ahau ki tāna kupu.

6 Ko te tāringa o tōku wairua i te Ariki nui atu

i tō te hunga e whanga ana ki te ata,

āe, i tō te hunga e whanga ana ki te ata.

7 E Īharaira, kia tūmanako ki a Ihowā!

Kei a Ihowā hoki te mahi tohu,

ā, kei a ia te hokonga nui.

8 Ā, māna a Īharaira e hoko

i roto i ōna hē katoa.