Salmos 102

Preĝo de mizerulo, kiam li perdas la fortojn kaj elverŝas antaŭ la Eternulo sian malĝojon.

1 Ho Eternulo, aŭskultu mian preĝon;

Kaj mia krio venu al Vi.

2 Ne kaŝu antaŭ mi Vian vizaĝon en la tago de mia suferado;

Klinu al mi Vian orelon;

En la tago, kiam mi vokas, rapide aŭskultu min.

3 Ĉar pasis kiel fumo miaj tagoj,

Kaj miaj ostoj ĉirkaŭbrulis kiel en forno.

4 Falĉiĝis kiel herbo kaj sekiĝis mia koro,

Ĉar mi forgesis manĝi mian panon.

5 De la voĉo de mia plorado

Algluiĝis miaj ostoj al mia karno.

6 Mi similiĝis al pelikano en la dezerto,

Mi fariĝis kiel noktuo en ruinoj.

7 Mi ne dormas,

Kaj mi estas kiel birdo solulo sur tegmento.

8 Ĉiutage insultas min miaj malamikoj,

Miaj mokantoj ĵuras per mi.

9 Ĉar cindron mi manĝis kiel panon,

Kaj mian trinkaĵon mi miksis kun larmoj,

10 Kaŭze de Via kolero kaj indigno;

Ĉar Vi min levis kaj ĵetis.

11 Miaj tagoj malaperas kiel ombro,

Kaj mi sekiĝas kiel herbo.

12 Sed Vi, ho Eternulo, restas eterne;

Kaj la memoro pri Vi restas de generacio al generacio.

13 Vi leviĝos, Vi korfavoros Cionon;

Ĉar estas tempo por ĝin kompati, ĉar venis la tempo.

14 Ĉar Viaj sklavoj ekamis ĝiajn ŝtonojn,

Ĉarma estas por ili ĝia polvo.

15 Kaj ektimos popoloj la nomon de la Eternulo,

Kaj ĉiuj reĝoj de la tero Vian gloron.

16 Ĉar la Eternulo rekonstruis Cionon,

Kaj aperis en Sia gloro.

17 Li Sin turnis al la preĝo de la forlasitoj,

Kaj ne forpuŝis ilian petegon.

18 Ĉi tio estos skribita por estontaj generacioj;

Kaj rekreita popolo gloros la Eternulon.

19 Ĉar Li rigardis malsupren el Sia sankta altaĵo,

El la ĉielo la Eternulo direktis rigardon al la tero,

20 Por aŭdi la ĝemon de malliberulo,

Por liberigi la kondamnitajn al morto;

21 Por ke oni rakontu en Cion pri la nomo de la Eternulo

Kaj en Jerusalem pri Lia gloro,

22 Kiam kolektiĝos kune la popoloj kaj regnoj,

Por servi al la Eternulo.

23 Li lacigis en la vojo miajn fortojn,

Li mallongigis miajn tagojn.

24 Mi diras: Ho mia Dio, ne forprenu min en la mezo de miaj tagoj,

Vi, kies jaroj estas de generacio al generacio.

25 En antikveco Vi fondis la teron;

Kaj la ĉielo estas la faro de Viaj manoj.

26 Ili pereos, sed Vi restos;

Kaj ĉiuj ili eluziĝos kiel vesto,

Kiel veston Vi ilin ŝanĝos, kaj ili ŝanĝiĝos.

27 Sed Vi restas la sama,

Kaj Viaj jaroj ne finiĝos.

28 La filoj de Viaj sklavoj restos,

Kaj ilia semo fortikiĝos antaŭ Vi.

He Īnoi o tētahi Taitama Āwangawanga

He īnoi nā te ngākau mamae, i a ia e pēhia ana, ā, maringi a wai ana tāna tangi ki te aroaro o Ihowā.

1 Whakarongo ki tāku īnoi, e Ihowā,

kia puta atu tāku tangi ki a koe.

2 Kaua e hunā tōu mata ki ahau

i te rā e pōuri ai ahau.

Whakatītahatia mai tōu taringa ki ahau;

hohoro te whakahoki kupu mai ki ahau i te rā e karanga ai ahau.

3 Ka memeha hoki ōku rā ānō he paoa;

ka kāia ōku wheua ānō he motumotu.

4 Kua pākia tōku ngākau, kua memenge, ānō he tarutaru;

i wareware ai ahau ki te kai i tāku taro.

5 Piri tonu ōku iwi ki tōku kiri

i tōku reo auē.

6 He rite ahau ki te matuku i te koraha,

ki te koukou i te wāhi mokemoke.

7 Mataara tonu ahau;

tōku rite kei te pīhoihoi mokemoke i runga i te tuanui.

8 E tāwai ana ōku hoariri ki ahau i te rā roa;

ko te hunga e pōrangirangi ana mai ki ahau, ko ahau tā rātou oati.

9 Kainga ana e ahau te pungarehu ānō he taro;

whakananua iho tōku wai inu ki te roimata.

10 I tōu riri hoki, i tōu weriweri;

nāu hoki ahau i hāpai ake, ā, tāia atu anō ahau e koe.

11 He rite ōku rā ki te ātārangi e whakawairua kau ana;

ā, kua memenge ahau ānō he tarutaru.

12 Ko koe ia, e Ihowā, ka mau tonu ake ake,

ka maharatia anō koe e ngā whakatupuranga katoa.

13 Tērā koe e whakatika, e aroha ki a Hiona;

kua taka mai hoki te wā,

āe rā, te tino wā, hei atawhainga i a ia.

14 E manakohia ana hoki e āu pononga ōna kōhatu,

e āwangawanga ana ki tōna puehu.

15 Pēnei ka wehingia te ingoa o Ihowā e ngā tauiwi,

tōu korōria hoki e ngā kīngi katoa o te whenua.

16 Nā Ihowā hoki i hanga a Hiona,

kua kitea ia i tōna korōria.

17 Kua tahuri ia ki te īnoi a te rawakore;

kīhai i whakahāwea ki tā rātou īnoi.

18 Ka tuhituhia tēnei mō tō muri whakatupuranga;

ā, ka whakamoemiti ki a Ihowā te iwi meāke hangā:

19 mōna i titiro iho i te tiketike o tōna wāhi tapu;

i titiro iho a Ihowā i te rangi ki te whenua;

20 ki te whakarongo ki te auē a te herehere,

ki te wewete i te hunga kua motuhia mō te mate;

21 kia whakapuakina ai te ingoa o Ihowā i Hiona,

me te whakamoemiti ki a ia i Hiruhārama;

22 i te huihuinga o ngā iwi,

o ngā kīngitanga, ki te mahi ki a Ihowā.

23 Whakangoikoretia iho e ia tōku kaha i te ara;

kua torutoru i a ia ōku rā.

24 I mea ahau,

"E tōku Atua, kaua ahau e tangohia i waenganui o ōku rā;

kei ngā whakatupuranga katoa ōu tau."

25 Nōnamata te whenua i whakatūria ai e koe,

ā, he mahi ngā rangi nā ōu ringa.

26 Ko ērā e hemo atu, ko koe ia e mau tonu;

āe rā, ka tawhitotia katoatia me he weweru.

Ka whakaputaia kētia rātou e koe ānō he kākahu,

ā, ka whakaputaia kētia.

27 Ko koe ia, ko koe tonu,

kāhore hoki he mutunga o ōu tau.

28 Ka whai nohoanga ngā tama a āu pononga,

ka pūmau ō rātou uri ki tōu aroaro.