Salmos 74

Instruo de Asaf.

1 Kial, ho Dio, Vi forpuŝis nin por ĉiam?

Kial fumas Via kolero kontraŭ la ŝafoj de Via paŝtejo?

2 Rememoru Vian komunumon, kiun Vi aĉetis en la tempo antikva,

La genton de Via heredo, kiun Vi liberigis,

Ĉi tiun monton Cion, sur kiu Vi loĝiĝis.

3 Direktu Viajn paŝojn al la eternaj ruinoj,

Al ĉio, kion detruis malamiko en la sanktejo.

4 Krias Viaj malamikoj en Via domo,

Metis tie siajn signojn.

5 Oni vidas, kiel ili levas la hakilojn

Kontraŭ la lignajn plektaĵojn.

6 Kaj nun ĉiujn ĝiajn skulptaĵojn

Ili dishakas per hakilo kaj marteloj.

7 Ili bruligis per fajro Vian sanktejon,

Malhonore alterigis la loĝejon de Via nomo.

8 Ili diris en sia koro: Ni ruinigos ilin tute;

Ili forbruligis ĉiujn domojn de Dio en la lando.

9 Niajn signojn ni ne vidis;

Jam ne ekzistas profeto,

Kaj neniu ĉe ni scias, kiel longe tio daŭros.

10 Kiel longe, ho Dio, mokos la premanto?

Ĉu eterne la malamiko insultos Vian nomon?

11 Kial Vi retenas Vian brakon kaj Vian dekstran manon?

Ekstermu ilin el Via basko.

12 Dio estas ja mia Reĝo de antikve,

Li faras savon sur la tero.

13 Vi disŝiris per Via forto la maron,

Vi rompis la kapojn de balenoj en la akvo;

14 Vi disbatis la kapojn de la levjatano,

Vi donis ĝin por manĝo al la bestoj de la dezerto;

15 Vi elfendis fonton kaj torenton,

Vi elsekigis potencajn riverojn.

16 Al Vi apartenas la tago, kaj al Vi apartenas la nokto;

Vi aranĝis lumon kaj sunon;

17 Vi difinis ĉiujn limojn de la tero;

La someron kaj la vintron Vi aranĝis.

18 Rememoru tion, ke malamiko insultas la Eternulon

Kaj popolo malsaĝa malhonoras Vian nomon.

19 Ne fordonu al sovaĝa besto la animon de Via turto;

La anaron de Viaj mizeruloj ne forgesu por ĉiam.

20 Rememoru la interligon,

Ĉar ĉiuj mallumaj lokoj de la tero estas plenaj de rabejoj.

21 La suferanto ne reiru hontigita;

Malriĉulo kaj mizerulo gloru Vian nomon.

22 Leviĝu, ho Dio, defendu Vian aferon;

Rememoru la malhonoron, kiun malsaĝulo faras al Vi ĉiutage.

23 Ne forgesu la krion de Viaj malamikoj;

La bruo de tiuj, kiuj leviĝis kontraŭ Vi, konstante kreskas.

He Īnoi mō te Whakaoranga ā-Iwi

He Makiri nā Āhapa.

1 E te Atua, he aha i pangā ai mātou e koe ake ake?

He aha i pongere ai tōu riri ki ngā hipi o tāu māra?

2 Mahara ki tāu whakaminenga i hokona e koe i mua,

i utua e koe hei iwi mō tōu kāinga tupu;

ā, ki tēnei Maunga Hiona i nohoia nei e koe.

3 Hiki ake ōu waewae ki ngā whakangaromanga e mau tonu nei,

ki ngā mahi kino katoa a te hoariri ki te wāhi tapu.

4 Kua hāmama nei ōu hoariri i waenganui i āu whakaminenga;

kua whakatūria e rātou ā rātou kara hei tohu.

5 E rite ana rātou ki ngā tāngata

e hāpai ana i te tītaha ki te puia rākau.

6 Ināianei ia e tukitukia ana e rātou ōna mea whakairo,

pākaruhia iho ana ki te tītaha, ki te hama.

7 Kua toua tōu wāhi tapu ki te kāpura,

kua noa i a rātou te nohoanga o tōu ingoa,

kei te whenua e takoto ana.

8 I mea tō rātou ngākau, "Me whakangaro rātou ā poto ake."

Kua tahuna e rātou ngā whare huihui katoa o te Atua i te whenua.

9 Kāhore mātou e kite i ō mātou tohu,

kāhore atu he poropiti,

kāhore hoki tētahi o mātou e mātau ana kia pēhea ake te roa.

10 E te Atua, kia pēhea ake te roa o te tāwai a te hoariri?

Ka kohukohu tonu rānei te hoariri ki tōu ingoa ake ake?

11 He aha i pēpeke ai tōu ringa, tōu matau?

Unuhia i roto i tōu uma, whakamōtītia rātou.

12 Ko te Atua ia tōku Kīngi o tua iho,

e mahi whakaora ana i waenganui i te whenua.

13 Nāu, nā tōu kaha i wawae te moana;

pakaru ana i a koe ngā mātenga o ngā tarakona i ngā wai.

14 Mongamonga noa i a koe ngā mātenga o rewiatana;

ā, hoatu ana ia e koe hei kai mā te iwi o te koraha.

15 I wāhia e koe te puna me te roma;

mimiti ake i a koe ngā awa nunui.

16 Nāu te ao, nāu hoki te pō;

nāu i whakarite te marama me te rā.

17 Nāu i whakatū ngā rohe katoa o te whenua;

te raumati me te hōtoke, he mea whakarite ēnā nāu.

18 Kia mahara ki tēnei, kua tāwai te hoariri, e Ihowā;

kua kohukohu te hunga pōauau ki tōu ingoa.

19 Kaua e tukua te wairua o tāu kūkupa ki te kīrehe;

kei wareware ake ake ki te whakaminenga o āu rawakore.

20 Whakaaroa te kawenata;

kua kikī hoki ngā wāhi pōuri o te whenua i ngā nohoanga nanakia.

21 Kei hoki whakamā mai te tangata e tūkinotia ana;

kia whakamoemititia tōu ingoa e te ware, e te rawakore.

22 E ara, e te Atua, tohea tāu tohe;

mahara ki tā te tangata pōauau tāwai ki a koe ā pau noa te rā.

23 Kei wareware ki te reo o ōu hoariri;

e kake tonu ana te ngangau a te hunga e whakatika ana ki a koe.