Salmos 122

Kanto de suprenirado. De David.

1 Mi ekĝojis, kiam oni diris al mi:

Ni iru en la domon de la Eternulo.

2 Niaj piedoj staris en viaj pordegoj,

Ho Jerusalem,

3 Vi Jerusalem, konstruita kiel urbo,

En kiu ĉio kuniĝis.

4 Tien supreniris la triboj, la triboj de la Eternulo,

Laŭ la moro de Izrael,

Por glori la nomon de la Eternulo.

5 Ĉar tie staris tronoj de juĝo,

Tronoj de la domo de David.

6 Deziru pacon al Jerusalem;

Bonan staton havu viaj amantoj.

7 Paco estu inter viaj muroj,

Bonstato en viaj palacoj.

8 Pro miaj fratoj kaj amikoj mi do diru:

Paco estu al vi.

9 Pro la domo de la Eternulo, nia Dio,

Mi deziras al vi bonon.

He Īnoi mō Hiruhārama

He waiata; he pikitanga. Nā Rāwiri.

1 I koa ahau i tā rātou meatanga mai ki ahau,

"Tātou ka haere ki te whare o Ihowā!"

2 E tū ana ō mātou waewae

ki ōu tatau, e Hiruhārama.

3 Ko te hanganga o Hiruhārama,

rite tonu ki tō te pā kua tūhonohonoa ki a ia anō.

4 Hāereere ana ki reira ngā iwi,

ngā iwi o Ihowā,

ki tō Īharaira whakaaturanga,

ki te whakawhetai ki te ingoa o Ihowā.

5 Kua whakatūria hoki ki reira ngā torōna whakawā,

ngā torōna o te whare o Rāwiri.

6 Īnoia he āta noho mō Hiruhārama:

"Ka whiwhi ki te pai te hunga e aroha ana ki a koe.

7 Kia mau te rongo ki ōu taiepa,

me te pai ki ōu whare kīngi."

8 He mea mō ōku tēina, mō ōku hoa,

tāku e mea nei, "Kia mau te rongo ki roto ki a koe."

9 He whakaaro ki te whare o Ihowā, o tō tātou Atua,

ka rapu ahau i te pai mōu.