Salmos 129

Kanto de suprenirado.

1 Multe oni afliktis min de post mia juneco,

Diras Izrael,

2 Multe oni afliktis min de post mia juneco,

Sed oni min ne pereigis.

3 Sur mia dorso plugis plugistoj,

Faris siajn sulkojn longaj.

4 La Eternulo estas justa;

Li dishakis la ŝnurojn de la malvirtuloj.

5 Hontiĝu kaj turniĝu malantaŭen

Ĉiuj malamantoj de Cion.

6 Ili estu kiel tegmenta herbo,

Kiu forvelkas, antaŭ ol oni ĝin elŝiris;

7 Per kiu ne plenigas rikoltanto sian manon

Nek garbiganto sian baskon.

8 Kaj la preterirantoj ne diros:

Beno de la Eternulo estu al vi,

Ni benas vin per la nomo de la Eternulo.

He Īnoi mō te Whakamarumaru

He waiata; he pikitanga.

1 He kī tēnei mā Īharaira –

"Ka maha ā rātou tūkinotanga i ahau o tōku tamarikitanga ake;

2 ka maha ā rātou tūkinotanga i ahau o tōku tamarikitanga ake,

heoi, kīhai ahau i taea e rātou.

3 I parautia tōku tuarā e ngā kaiparau;

he roa ā rātou parautanga."

4 He tika tā Ihowā;

motu pū i a ia ngā aho a te hunga kino.

5 Kia whakamā, kia whakahokia ki muri,

te hunga katoa e kino nei ki Hiona.

6 Kia rite rātou ki te tarutaru i ngā tuanui,

e memenge nei i te mea kīanō i tupu ake,

7 e kore nei e kī te ringa o te kaikoti,

te uma hoki o te kaipaihere,

8 e kore anō te hunga e haere ana i te taha e mea,

"Kia tau ki a koutou te manaaki a Ihowā!

Ko tā mātou manaaki tēnei ki a koutou i runga i te ingoa o Ihowā!"