Kanto de suprenirado.
1 Al Vi mi levas miajn okulojn,
Ho Vi, kiu sidas en la ĉielo!
2 Jen kiel la okuloj de sklavoj estas direktitaj al la mano de iliaj sinjoroj,
Kiel la okuloj de sklavino al la mano de ŝia sinjorino,
Tiel niaj okuloj estas direktitaj al la Eternulo, nia Dio,
Ĝis Li korfavoros nin.
3 Korfavoru nin, ho Eternulo, korfavoru nin;
Ĉar ni suferis sufiĉe da malestimo.
4 Tute pleniĝis nia animo
De la insultado de arogantuloj,
De la malhonorado de fieruloj.
He Īnoi mō te Mahi Tohu
He waiata; he pikitanga.
1 Ka anga atu ōku kanohi ki a koe,
e koe e noho mai nei i ngā rangi.
2 Inā, pērā tonu ngā kanohi o ngā pononga
e titiro nei ki te ringa o tō rātou rangatira,
ngā kanohi hoki o te kōtiro
ki te ringa o tōna rangatira wahine;
me ō mātou kanohi e titiro nei ki a Ihowā, ki tō mātou Atua,
kia tohu rā anō ia i a mātou.
3 Tohungia mātou, e Ihowā, tohungia mātou;
kua tino kapi hoki mātou i te whakahāwea.
4 Kapi tonu tō mātou wairua i te whakahī
a te hunga e noho noa ana,
i te whakahāwea a te hunga whakakake.