Kanto de suprenirado.
1 Kiam la Eternulo revenigis la forkaptitojn al Cion,
Tiam ni estis kiel sonĝantoj.
2 Tiam nia buŝo estis plena de gajeco,
Kaj nia lango plena de kantado;
Tiam oni diris inter la popoloj:
Ion grandan la Eternulo faris por ĉi tiuj.
3 Ion grandan la Eternulo faris por ni:
Ni ĝojas.
4 Revenigu, ho Eternulo, niajn forkaptitojn,
Kiel riveretojn en sudan landon.
5 Kiuj semas kun larmoj,
Tiuj rikoltos kun kanto.
6 Iras kaj ploras la portanto de semotaĵo;
Venos kun kanto la portanto de siaj garboj.
He Kotinga o te Hari
He waiata; he pikitanga.
1 I tā Ihowā whakahokinga mai i ngā pononga o Hiona
i rite mātou ki te hunga e moehewa ana.
2 Kātahi tō mātou māngai ka kī i te kata,
tō mātou arero hoki i te waiata;
kātahi ka kōrerotia i roto i ngā tauiwi,
"He nui ngā mahi a Ihowā ki a rātou."
3 He mea nunui a Ihowā i mea ai mō tātou,
ā, e koa ana tātou.
4 E Ihowā, whakahokia mātou i te whakarau;
kia pērā me ngā awa o te tonga.
5 Ko te hunga e rui ana i runga i te roimata,
ka kokoti i runga i te hari.
6 Ahakoa haere tangi atu ia
me te kawe i āna purapura hei whakatōkanga,
tērā ia e haere hari mai anō
me te mau mai i āna paihere.