1 Tessalonicenses 4

1 Fine do, fratoj, ni petegas kaj admonas vin en la Sinjoro Jesuo, ke kiamaniere vi lernis de ni, kiel vi devus iradi kaj plaĉi al Dio (kaj vi ja tiel iradas), tiamaniere vi pli kaj pli abunde agu. 2 Ĉar vi scias, kian admonon ni donis al vi en la Sinjoro Jesuo. 3 Ĉar jen estas la volo de Dio, via sanktiĝo, ke vi vin detenu de malĉasteco; 4 ke ĉiu el vi sciu preni al si sian propran aĵon en sankteco kaj honoro, 5 ne en la pasio de volupto, kiel la nacianoj, kiuj ne konas Dion; 6 ke neniu peku kaj trompu sian fraton en ĉi tio; ĉar la Eternulo estas venĝanto en ĉio tio, kiel ankaŭ ni antaŭavertis vin kaj atestis. 7 Ĉar Dio nin vokis ne por malpureco, sed por sanktiĝo. 8 Tiu do, kiu malakceptas, malakceptas ne homon, sed Dion, kiu donas al vi Sian Sanktan Spiriton.

9 Sed pri amo al la frataro, vi ne bezonas, ke oni skribu al vi, ĉar vi mem estas instruitaj de Dio ami unu la alian; 10 ĉar vi ja tion faras al ĉiuj fratoj, kiuj estas en la tuta Makedonujo. Sed ni admonas vin, fratoj, ke vi amu pli kaj pli abunde, 11 kaj ke vi celu esti kvietaj, kaj fari viajn proprajn aferojn, kaj labori per viaj manoj, ĝuste kiel ni al vi ordonis; 12 por ke vi iradu konvene antaŭ tiuj, kiuj estas ekstere, kaj por ke nenio al vi manku.

13 Sed ni ne volas, fratoj, ke vi ne sciu pri tiuj, kiuj endormiĝis; por ke vi ne malĝoju, kiel la ceteraj, kiuj havas nenian esperon. 14 Ĉar se ni kredas, ke Jesuo mortis kaj releviĝis, tiel ankaŭ tiujn, kiuj endormiĝis en Jesuo, Dio venigos kun li. 15 Ĉar ni diras al vi per la vorto de la Sinjoro, ke ni, kiuj estos vivaj, restantaj ĝis la alveno de la Sinjoro, tute ne havos lokon antaŭ la endormiĝintoj. 16 Ĉar la Sinjoro mem malsupreniros de la ĉielo, kun signalkrio, kun la voĉo de la ĉefanĝelo, kaj kun la trumpeto de Dio; kaj la mortintoj en Kristo leviĝos la unuaj; 17 poste ni, kiuj vivas, ankoraŭ restantaj, estos kune kun ili suprenkaptitaj en la nubojn, por renkonti la Sinjoron en la aero; kaj tiel ni estos por ĉiam kun la Sinjoro. 18 Tial per tiuj vortoj konsolu unu la alian.

He Oranga e Pai ana ki te Atua

1 Heoi, e ōku tēina, he mea tēnei nā mātou, he whakahau ki a koutou i roto i te Ariki, i a Īhu, kua riro atu nā hoki tā mātou i a koutou, ā, e meinga nā hoki e koutou, arā te tikanga mō tā koutou haere, mō tā koutou whakamānawareka atu ki te Atua, nā, kia tino hira rawa tērā a koutou. 2 E mātau ana hoki koutou ki ngā tikanga i whakatakotoria atu e mātou ki a koutou i roto i te Ariki, i a Īhu.

3 Ko tā te Atua hoki tēnei e pai ai, arā, ko tō koutou whakatapunga, kia mawehe koutou i te moepuku. 4 Kia mātau koutou katoa ki tōna tinana, ki tōna tinana, kia mau i runga i te tapu, i te hōnore. 5 Kaua i runga i te toronga o te hiahia, kei rite ki ngā tauiwi kāhore nei e mātau ki te Atua. 6 Kia kaua tētahi e tinihanga, e whakapati i te mea a tōna teina; nō te mea ko te Ariki te kairapu utu mō ērā mahi katoa; ko tā mātou hoki ia i kōrero ai i mua, i whakaatu atu ai ki a koutou. 7 Kīhai hoki tātou i karangatia e te Atua ki te poke, engari ki te tapu. 8 Nā, ko te tangata e whakakorekore ana, ehara tāna i te whakakorekore ki te tangata, engari ki te Atua, nāna nei i hōmai tōna Wairua Tapu ki a tātou.

9 Ko te aroha ia ki ngā tēina, kāhore ā koutou mea e tuhituhi atu ai ahau ki a koutou; he mea whakaako hoki koutou nā anō e te Atua ki te aroha tētahi ki tētahi. 10 Ko tā koutou hoki tēnā e mea nā ki ngā tēina katoa ā puta noa i Makeronia. Heoi, he whakahau anō tēnei nā mātou ki a koutou, e ōku tēina, kia hira rawa tēnā a koutou.

11 Me whai hoki kia āta noho, kia mahi i a koutou nā ake mahi, kia mahi ko ō koutou ringaringa, kia rite ki tā mātou i ako ai ki a koutou; 12 kia ātaahua ai tā koutou haere ki te hunga o waho, kia kaua ai e hapa tētahi mea.

Te Hokinga Mai o te Ariki

13 E kore ia mātou e pai, e ōku tēina, kia kūware koutou ki te hunga kua moe, kei kōingo koutou, kei pērā me ērā atu kāhore nei ō rātou tūmanakotanga atu. 14 Ki te whakapono hoki tātou kua mate a Īhu, kua ara ake anō, waihoki ko te hunga e moe ana i roto i a Īhu, ka ārahina tahitia mai rātou me ia e te Atua.

15 Ko tā mātou kōrero hoki tēnei ki a koutou, he mea kī mai nā te Ariki, ko tātou ko te hunga kua mahue ki te ora, ki te taenga mai o te Ariki, e kore e pahika atu ki mua o te hunga kua moe. 16 Nō te mea ko te Ariki pū anō e heke iho i te rangi me te karanga, me te reo o te tino anahera, me te tētere a te Atua; ā, ko te hunga kua mate i roto a te Karaiti e ara i mua. 17 Ko reira tātou, te hunga kua mahue ki te ora, kāhakina ngātahitia atu ai me rātou i runga i ngā kapua, ki te whakatau ki te Ariki i te rangi. Nā, ka noho tonu tātou ki te Ariki. 18 Nā, he kupu ēnei hei whakamārie mā koutou tētahi i tētahi.