Atos 25

1 Festo do, veninte en la provincon, post tri tagoj supreniris de Cezarea al Jerusalem. 2 Kaj la ĉefpastro kaj la ĉefoj de la Judoj faris denuncon al li kontraŭ Paŭlo, kaj lin instigis, 3 petante de li favoron kontraŭ Paŭlo, ke li venigu lin al Jerusalem; ĉar ili aranĝis embuskon, por mortigi lin sur la vojo. 4 Tamen Festo respondis, ke Paŭlo estas gardata en Cezarea, kaj ke li mem baldaŭ iros tien. 5 Tial, li diris, la eminentuloj el vi tien iru kun mi, kaj se estas io krima en la viro, ili lin akuzu.

6 Kaj restinte inter ili ne pli ol ok aŭ dek tagojn, li iris al Cezarea; kaj en la sekvanta tago li sidiĝis sur la tribunala seĝo, kaj ordonis, ke oni alkonduku Paŭlon. 7 Kaj kiam li alestis, la Judoj, kiuj malsupreniris de Jerusalem, staris ĉirkaŭe, akuzante lin pri multaj kaj gravaj kulpoj, kiujn ili ne povis pruvi; 8 tiam Paŭlo responde pledis: Nek kontraŭ la leĝo de la Judoj, nek kontraŭ la templo, nek kontraŭ Cezaro mi iamaniere ofendis. 9 Sed Festo, dezirante akiri favoron ĉe la Judoj, respondis al Paŭlo, dirante: Ĉu vi volas supreniri al Jerusalem, kaj tie esti juĝata antaŭ mi pri ĉi tiuj aferoj? 10 Sed Paŭlo diris: Mi staras antaŭ la tribunalo de Cezaro, kie mi devas esti juĝata; kontraŭ la Judoj mi faris nenian malbonon, kiel ankaŭ vi tre bone scias. 11 Se do mi estas krimulo, kaj faris ion meritantan morton, mi ne rifuzas morti; sed se estas vera nenio el tiuj aferoj, pri kiuj ili min akuzas, neniu povas cedi min al ili. Mi apelacias al Cezaro. 12 Tiam Festo, kunparolinte kun la konsilantaro, respondis: Vi apelaciis al Cezaro; al Cezaro vi devos iri.

13 Kaj post paso de kelke da tagoj, la reĝo Agripo kaj Bernike venis al Cezarea kaj salutis Feston. 14 Kaj dum ili restis tie multajn tagojn, Festo montris al la reĝo la aferon de Paŭlo, dirante: Felikso lasis katenita unu viron, 15 pri kiu, kiam mi estis en Jerusalem, la ĉefpastro kaj pliaĝuloj de la Judoj sciigis min, postulante juĝon kontraŭ li. 16 Al ili mi respondis, ke ĉe la Romanoj ne estas moro transdoni iun al morto, antaŭ ol la akuzito havos la akuzantojn vizaĝon kontraŭ vizaĝo, kaj ricevos permeson defendi sin pri la akuzo. 17 Kiam do ili kunvenis ĉi tien, mi faris nenian prokraston, sed en la sekvanta tago mi sidiĝis sur la tribunala seĝo kaj ordonis alkonduki la viron. 18 La akuzantoj, stariĝinte, prezentis pri li nenian kulpigon tian, kian mi atendis, 19 sed havis kelkajn demandojn kontraŭ li pri sia propra religio, kaj pri unu Jesuo, kiu mortis, kaj pri kiu Paŭlo asertis, ke li vivas. 20 Kaj mi, en embaraso, kiel fari ekzamenon pri tio, demandis, ĉu li volas iri al Jerusalem kaj tie esti juĝata koncerne tiun aferon. 21 Sed kiam Paŭlo apelaciis, ke li estu rezervata por la decido de lia Imperiestra Moŝto, mi ordonis gardi lin, ĝis mi povos lin sendi al Cezaro. 22 Kaj Agripo diris al Festo: Volonte ankaŭ mi aŭskultus tiun viron. Morgaŭ, li diris, vi lin aŭskultos.

23 Tial en la sekvanta tago, kiam venis Agripo kaj Bernike kun grandioza parado, kaj ili eniris en la aŭditorion kun la ĉefkapitanoj kaj la eminentuloj el la urbo, Festo ordonis, kaj oni enkondukis Paŭlon. 24 Kaj Festo diris: Reĝo Agripo, kaj ĉiuj viroj, kiuj ĉeestas kun ni, vi vidas ĉi tiun, pri kiu la tuta amaso de la Judoj instigis min en Jerusalem kaj ankaŭ ĉi tie, kriante, ke ne decas, ke li vivu plu. 25 Sed mi trovis, ke li ne faris ion meritantan morton; kaj ĉar li mem apelaciis al lia Imperiestra Moŝto, mi decidis sendi lin. 26 Sed pri li mi havas nenion precizan por skribi al mia sinjoro. Tial mi elkondukis lin antaŭ vin ĉiujn, kaj precipe antaŭ vin, reĝo Agripo, por ke post ekzameno mi havu ion por skribi. 27 Ĉar ŝajnas al mi senracie, sendi arestiton, kaj ne klarigi la akuzojn kontraŭ li metitajn.

Ka Īnoi a Pāora ki te Emepara

1 Nō te taenga mai o Petuha ki te kāwanatanga, ka toru ngā rā, ka haere atu ia i Hiharia ki Hiruhārama. 2 Nā, ka kōrero te tohunga nui me ngā rangatira o ngā Hūrai ki a ia mō Pāora, ka tohe ki a ia, 3 kia whakaaetia tā rātou mōna, kia tīkina atu ia ki Hiruhārama, he whanga hoki tō rātou mōna kia whakamatea ki te ara. 4 Otirā, ka whakahokia e Petuha, kei Hiharia a Pāora e pupuri ana, ā, tērā e hohoro tōna haere ki reira. 5 I mea anō ia, "Me haere tahi anō i ahau ki raro ngā mea ō koutou e whai mana ana, ki te whakawā i taua tangata, ki te mea he kino tōna."

6 Ā, ka noho ia i a rātou mō ngā rā e waru, ngahuru rānei, nā, ka haere ki Hiharia; ao ake te rā ka noho ki te nohoanga whakawā, ā, ka mea kia ārahina mai a Pāora. 7 Ā, nō tōna taenga atu, e tū ana tērā ngā Hūrai i haere mai i Hiruhārama, he maha, he nui ngā hē i whakapāngia e rātou ki a Pāora; heoi kīhai i ū tā rātou.

8 Ā, ka utua e Pāora, "Kāhore rawa ōku hara ki te ture a ngā Hūrai, kāhore hoki ki te temepara, kāhore anō ki a Hīhā."

9 Heoi, ka mea a Petuha ki a Pāora, i tōna hiahia kia paingia e ngā Hūrai, "E pai ana rānei koe kia haere ki Hiruhārama, ki reira whakawākia ai mō ēnei mea ki tōku aroaro?"

10 Anō rā ko Pāora, "E tū ana ahau ki te nohoanga whakawā o Hīhā, hei reira tonu ahau whakawākia ai; kāhore ōku hē ki ngā Hūrai, kua tino kitea nā hoki e koe. 11 Me he hē tōku, kua meinga rānei e ahau tētahi mea e tika ai te mate, e kore ahau e kino kia mate; tēnā ko tēnei, he teka ngā mea e whakapāngia nei e rātou ki ahau, e kore e āhei kia tukua ahau e tētahi ki a rātou. He karanga tēnei nāku ki a Hīhā."

12 Nā, ka kōrerorero a Petuha ki te rūnanga, ā, ka mea, "Kua karanga koe ki a Hīhā; nā me haere koe ki a Hīhā."

Ka Kōrero a Pāora ki a Akaripa me Perenika

13 Ā muri iho i ētahi rā, ka tae atu a Kīngi Akaripa, rāua ko Pereniki ki Hiharia, ā, ka oha ki a Petuha. 14 Ā, ka pō maha rāua e noho ana i reira, ka kōrerotia e Petuha ki te kīngi te take mō Pāora, ka mea, "Tēnei tētahi tangata i waiho iho e Pirika e here ana. 15 Ā, i ahau i Hiruhārama, ka kōrerotia mai ia ki ahau e ngā tohunga nui, e ngā kaumātua o ngā Hūrai, ka tono rātou kia whakawākia ia.

16 "Nā, ko tāku whakahokinga atu ki a rātou, ‘Ehara i te ritenga nā ngā tāngata o Rōma kia tukua he tangata kia mate i te mea kīanō i tūtataki noa te tangata e whakawākia ana ki ngā kaiwhakapae, i whai wāhi rānei ki te whakahoki kupu ki te kupu whakawā mōna.’ 17 Nō reira, i tō rātou minenga mai ki konei, kīhai ahau i whakaroa; ao ake te rā ka noho ahau ki te nohoanga whakawā, ka mea kia ārahina mai taua tangata. 18 Ā, i te tūranga o ngā kaiwhakapae, kīhai tētahi hē o āku i whakaaro ai i kōrerotia e rātou mōna. 19 Heoi, he kupu tautohetohe nō tā rātou karakia tā rātou i mea ai ki a ia, ko tētahi Īhu anō i mate, e kīia ana hoki e Pāora kei te ora. 20 Heoi, pōhewa noa iho ahau ki taua tautohe, ka mea hoki me kore ia e pai kia haere ki Hiruhārama, ki reira whakawākia ai mō aua mea. 21 Nō te karangatanga a Pāora kia waiho ia kia whakarangona tāna e te emepara, ka whakahaua e ahau kia puritia ia, kia tukua rā anō ia e ahau ki a Hīhā."

22 Ka mea a Akaripa ki a Petuha, "E hiahia ana anō ahau kia rongo i taua tangata."

Ka mea ia, "Ko āpōpō koe rongo ai ki a ia."

23 Heoi, i te aonga ake, ka tae atu a Akaripa rāua ko Pereniki, me ngā whakapaipai maha, ā, tomo ana ki te whare whakarongo, rātou ko ngā rangatira mano, ko ngā tāngata nunui o te pā, ā, ka whakahaua e Petuha, ka mauria mai a Pāora. 24 Nā, ka mea a Petuha, "E Kīngi Akaripa, e ngā tāngata katoa hoki e noho nei tātou, ka kite koutou i tēnei tangata, i tohe mai ai ki ahau te huihui katoa o ngā Hūrai i Hiruhārama, i konei anō hoki, i karanga ai, ehara rawa i te tika kia waiho ia kia ora ana. 25 Otirā, i kite ahau, kāhore āna mahi e tika ai te mate; ā, i te mea nāna anō i karanga ki te emepara, ka mea ahau kia ungā atu ia. 26 Kāhore ia āku tino mea e tuhituhi atu ai ahau mōna ki tōku ariki. Koia ahau ka ārahi mai nei i a ia ki a koutou, ki a koe rawa anō, e Kīngi Akaripa, kia whai mea ai ahau hei tuhituhinga atu, ua mutu te uiui. 27 Ki tāku hoki he mea hē kia ungā atu he herehere, ā, kia kaua hoki e kōrerotia te mea i whakawākia ai ia."