Eclesiastes 11

1 Elsendu vian panon sur la akvon; ĉar post longa tempo vi ĝin retrovos. 2 Donu parton al sep, kaj eĉ al ok, ĉar vi ne scias, ĉu ne estos malfeliĉo sur la tero. 3 Kiam la nuboj pleniĝos, ili verŝos pluvon sur la teron, kaj se falos arbo suden aŭ norden, ĝi tie restos, kien ĝi falis. 4 Kiu observas la venton, tiu ne semos; kaj kiu rigardas la nubojn, tiu ne rikoltos. 5 Kiel vi ne scias, kian vojon iros la vento, kaj kiel formiĝas la ostoj en la ventro de gravedulino, tiel vi ne povas scii la faron de Dio, kiu ĉion faras. 6 Matene semu vian semon, kaj vespere via mano ne ripozu; ĉar vi ne scias, ĉu tio aŭ alio estos pli ĝusta, aŭ ĉu ambaŭ egale estos bonaj. 7 Agrabla estas la lumo, kaj bone estas al la okuloj vidi la sunon. 8 Ĉar se eĉ multajn jarojn homo vivus, li ĝoju en ili ĉiuj; kaj li memoru pri la tagoj mallumaj, ĉar estos multe da ili; ĉio, kio venos, estas vantaĵo.

9 Ĝoju, junulo, en via infaneco; kaj via koro ĝuu plezuron en la tagoj de via juneco, kaj iru, kien kondukas vin via koro kaj kien rigardas viaj okuloj; sed sciu, ke pri ĉio ĉi tio Dio venigos vin al juĝo. 10 Tial forpelu malĝojon de via koro, kaj forigu malagrablaĵon de via korpo; ĉar la infaneco kaj la juneco estas vantaĵo.

Te Painga o te Mamahitanga

1 Makā tāu taro ki te mata o ngā wai;

kia maha hoki ngā rā ka kitea anō e koe.

2 Hoatu tētahi wāhi mā te tokowhitu, āe mā te tokowaru anō hoki;

e kore hoki koe e mōhio ko tēhea kino e puta mai ki te whenua.

3 Ki te kī ngā kapua i te ua,

ka ringihia ki te whenua.

Ki te hinga hoki te rākau ki te tonga, ki te raki rānei,

ko te wāhi e hinga ai te rākau, ko reira anō ia takoto ai.

4 Ko te tangata e whai mahara ana ki te hau, e kore e rui;

ko te tangata titiro kapua e kore e kokoti.

5 Nā, ka kore anō koe e mōhio ki te huarahi o te hau,

ki te tupu rānei o ngā wheua i roto i te kōpū o te wahine hapū;

e kore anō hoki e mōhiotia e koe te mahi a te Atua,

a te kaimahi o ngā mea katoa.

6 I te ata ruia tāu purapura,

ā, i te ahiahi kaua e pēpeke tōu ringa;

kāhore hoki koe e mōhio ko tēnei rānei e tika,

ko tērā rānei, ko rāua rānei e rua ka pai ngātahi.

Te Whanaketanga me te Pakeketanga

7 He pono he āhuareka te mārama,

ā, he mea pai ki ngā kanohi te titiro ki te rā.

8 Āe rā, ki te maha ngā tau e ora ai te tangata,

kia hari ia ki aua tau katoa;

engari kia mahara ia ki ngā tau o te pōuri,

tērā hoki e maha.

Ko ngā mea e haere ake ana he horihori katoa.

9 Kia koa, e te taitamariki, ki tōu taitamarikitanga;

kia whakahari anō hoki tōu ngākau i a koe i ngā rā o tōu taitamarikitanga.

Haere hoki i ngā ara o tōu ngākau,

i te tirohanga anō a ōu kanohi;

otiia kia mōhio anō koe,

he mea ēnei katoa e riro ai koe i te Atua ki te whakawā.

10 Nō reira whakawāteatia atu te riri i tōu ngākau,

ā, whakanekehia atu te kino i tōu kikokiko;

he mea horihori nei hoki te taitamarikitanga, me te houkuratanga.