1 Coríntios 10

1 Ĉar mi ne volas, fratoj, ke vi ne sciu, ke niaj prapatroj estis ĉiuj sub la nubo, kaj ĉiuj trairis la maron; 2 kaj ĉiuj baptiĝis en Moseon en la nubo kaj en la maro; 3 kaj ĉiuj manĝis la saman spiritan manĝaĵon; 4 kaj ĉiuj trinkis la saman spiritan trinkaĵon; ĉar ili trinkis el spirita roko, kiu ilin sekvis; kaj la roko estis Kristo. 5 Tamen la plejmulto el ili ne plaĉis al Dio; ili ja disĵetiĝis en la dezerto. 6 Sed tio okazis kiel ekzemploj por ni, por ke ni ne deziregu malbonaĵojn, kiel ili ankaŭ deziregis. 7 Kaj vi ne estu idolanoj, kiel estis kelkaj el ili; kiel estas skribite: La popolo sidiĝis, por manĝi kaj trinki, kaj ili leviĝis, por ludi. 8 Kaj ni ne malĉastadu, kiel kelkaj el ili faris, kaj falis en unu tago dudek tri mil. 9 Kaj ni ne incitu la Eternulon, kiel kelkaj el ili incitis, kaj pereis per serpentoj. 10 Kaj vi ne murmuru, kiel kelkaj el ili murmuris, kaj pereis per la ekstermanto. 11 Tio okazis al ili kiel ekzemploj, kaj ĝi estas skribita kiel admono por ni, sur kiujn venis la finoj de la mondaĝoj. 12 Tiu do, kiu opinias, ke li staras, sin gardu, por ke li ne falu. 13 Nenia tento vin prenis, krom laŭ homa forto; sed fidela estas Dio, kiu ne lasos vin esti tentataj super via forto; sed kune kun la tento ankaŭ faros la forkurejon, por ke vi povu ĝin elporti.

14 Tial, miaj amataj, forsavu vin de idolservado. 15 Mi parolas kiel al saĝuloj; vi juĝu tion, kion mi diras. 16 Ĉu ne estas la kaliko de beno, kiun ni benas, partopreno en la sango de Kristo? Ĉu ne estas la pano, kiun ni dispecigas, partopreno en la korpo de Kristo? 17 pro tio, ke ni, kiuj estas multaj, estas unu pano, unu korpo; ĉar ni ĉiuj prenas parton el la unu pano. 18 Rigardu Izraelon laŭ la karno: ĉu ne estas tiuj, kiuj manĝas la oferojn, partoprenantoj en la altaro? 19 Kion do mi diras? ke idoloferitaĵo estas io, aŭ ke idolo estas io? 20 Sed mi diras, ke tion, kion oferas la nacianoj, ili oferas al demonoj, kaj ne al Dio; kaj mi ne volas, ke vi partoprenu kun demonoj. 21 Vi ne povas trinki la kalikon de la Sinjoro kaj la kalikon de demonoj; vi ne povas partopreni ĉe la tablo de la Sinjoro kaj ĉe la tablo de demonoj. 22 Aŭ ĉu ni ĵaluzigas la Sinjoron? ĉu ni estas pli fortaj ol li?

23 Ĉio estas permesata; sed ne ĉio estas oportuna. Ĉio estas permesata; sed ne ĉio edifas. 24 Neniu celu sian bonon, sed ĉiu la bonon de sia proksimulo. 25 Kion oni vendas en la buĉejo, ĉion manĝu, demandante nenion pro konscienco; 26 ĉar al la Eternulo apartenas la tero, kaj ĉio, kio ĝin plenigas. 27 Se iu el la nekredantoj invitas vin al festeno, kaj vi volas iri, kion oni metas antaŭ vi, ĉion manĝu, demandante nenion pro konscienco. 28 Sed se iu diras al vi: Ĉi tio estas oferitaĵo — ne manĝu, pro la montrinto, kaj pro konscienco: 29 konscienco, mi diras, ne via propra, sed de la alia; ĉar kial mia libereco estus juĝata per alia konscienco? 30 Se mi danke partoprenas, kial mi estus mallaŭdata pri tio, pro kio mi donas dankon? 31 Ĉu do vi manĝas, aŭ trinkas, aŭ kion ajn vi faras, faru ĉion por la gloro de Dio. 32 Ne metu faligilon, ĉu por Judoj, aŭ por Grekoj, aŭ por la eklezio de Dio; 33 tiel same, kiel mi ankaŭ plaĉas al ĉiuj en ĉio, celante ne mian propran utilon, sed la utilon de la multaj, por ke ili saviĝu.

1 Mes frères, je ne veux pas que vous ignoriez que nos pères ont tous été sous la nuée, et qu’ils ont tous passé au travers de la mer;

2 Et qu’ils ont tous été baptisés en Moïse dans la nuée et dans la mer;

3 Et qu’ils ont tous mangé de la même viande spirituelle;

4 Et qu’ils ont tous bu du même breuvage spirituel; car ils buvaient de l’eau du rocher spirituel qui les suivait; et ce rocher était Christ;

5 Mais Dieu n’a point mis son affection en la plupart d’entre eux; car ils tombèrent morts dans le désert.

6 Or, ces choses ont été des exemples pour nous, afin que nous ne désirions point de mauvaises choses, comme ils en désirèrent;

7 Et que vous ne deveniez point idolâtres, comme quelques-uns d’eux, selon qu’il est écrit: Le peuple s’assit pour manger et pour boire, et ensuite ils se levèrent pour danser;

8 Et que nous ne commettions point de fornication, comme quelques-uns d’eux en commirent; et il y en eut vingt-trois mille qui périrent en un même jour;

9 Et que nous ne tentions point Christ, comme quelques-uns d’eux le tentèrent; et ils périrent par les serpents;

10 Et que vous ne murmuriez point, comme quelques-uns d’eux murmurèrent; et ils périrent par l’ange exterminateur.

11 Toutes ces choses leur arrivaient pour servir de figures; et elles sont écrites pour nous instruire, nous qui sommes parvenus aux derniers temps.

12 C’est pourquoi, que celui qui croit être debout, prenne garde qu’il ne tombe.

13 Aucune tentation ne vous est survenue qui n’ait été une tentation humaine. Dieu est fidèle, qui ne permettra point que vous soyez tentés au delà de vos forces; mais avec la tentation il vous en donnera aussi l’issue, de sorte que vous la puissiez supporter.

14 C’est pourquoi, mes bien-aimés, fuyez l’idolâtrie.

15 Je vous parle comme à des personnes intelligentes; jugez vous-mêmes de ce que je dis.

16 La coupe de bénédiction que nous bénissons, n’est-elle pas la communion du sang de Christ? Le pain que nous rompons, n’est-il pas la communion du corps de Christ?

17 Comme il y a un seul pain, nous qui sommes plusieurs, ne faisons qu’un seul corps; car nous participons tous au même pain.

18 Voyez l’Israël selon la chair; ceux qui mangent des victimes n’ont-ils pas communion avec l’autel?

19 Que dis-je donc? que l’idole soit quelque chose ? ou, que ce qui est sacrifié à l’idole soit quelque chose? Non.

20 Mais je dis que ce que les Gentils sacrifient, ils le sacrifient aux démons, et non pas à Dieu. Or, je ne veux pas que vous ayez communion avec les démons.

21 Vous ne pouvez boire la coupe du Seigneur, et la coupe des démons; vous ne pouvez participer à la table du Seigneur, et à la table des démons.

22 Voulons-nous provoquer la jalousie du Seigneur? Sommes nous plus forts que lui?

23 Il m’est permis d’user de toutes choses, mais il n’est pas toujours bon de le faire; il m’est permis d’user de toutes choses, mais tout n’édifie pas.

24 Que personne ne cherche son avantage particulier, mais que chacun cherche aussi celui d’autrui.

25 Mangez de tout ce qui se vend à la boucherie, sans vous en informer pour la conscience;

26 Car la terre, et tout ce qu’elle contient, est au Seigneur.

27 Si quelqu’un des infidèles vous convie à manger, et que vous y vouliez aller, mangez de tout ce qui sera mis devant vous, sans vous en informer pour la conscience.

28 Mais si quelqu’un vous dit: Cela a été sacrifié aux idoles, n’en mangez point, à cause de celui qui vous en a averti, et à cause de la conscience; car la terre, et tout ce qu’elle contient, est au Seigneur.

29 Or, je dis la conscience, non point la tienne, mais celle de l’autre; car, pourquoi ma liberté serait-elle condamnée par la conscience d’un autre?

30 Et si j’en suis participant par la grâce, pourquoi suis-je blâmé pour une chose dont je rends grâces?

31 Soit donc que vous mangiez ou que vous buviez, ou que vous fassiez quelque autre chose, faites tout pour la gloire de Dieu.

32 Conduisez-vous de sorte que vous ne donniez aucun scandale, ni aux Juifs, ni aux Grecs, ni à l’Eglise de Dieu;

33 Comme je m’accommode aussi à tous en toutes choses, ne cherchant point ma propre utilité, mais celle de plusieurs, afin qu’ils soient sauvés.