Hebreus 8

1 Jen do la resumo rilate la diritaĵojn: Ni havas tian ĉefpastron, kiu sidiĝis dekstre de la trono de la Majesto en la ĉielo, 2 servanto de la sanktejo, kaj de la vera tabernaklo, kiun starigis ne homo, sed la Sinjoro. 3 Ĉar ĉiu ĉefpastro estas enoficigita por oferi donacojn kaj oferojn; kaj tial estas necese, ke ankaŭ ĉi tiu havu ion por oferi. 4 Sed se li estus sur la tero, li tute ne estus pastro, tial, ke jam ekzistas oferantoj de donacoj laŭ la leĝo; 5 kiuj servas al la ekzemplo kaj ombro de ĉielaj aferoj, kiel Moseo estis admonita, faronte la tabernaklon; ĉar: Zorgu, Li diris, ke vi faru ĉion laŭ la modelo, kiu estis montrita al vi sur la monto. 6 Sed nun li ricevis servadon des pli bonan, ju pli bona estas la interligo, kies interulo li fariĝis kaj kiu sur pli bonaj promesoj estas dekretita. 7 Ĉar se tiu unua interligo estus sendifekta, tiam ne estus serĉita loko por dua. 8 Ĉar riproĉante ilin, Li diris:

Jen venos la tempo, diras la Eternulo,

Kiam Mi faros kun la domo de Izrael kaj la domo de Jehuda interligon novan:

9 Ne tian, kiel la interligo, kiun Mi faris kun iliaj patroj

En la tago, kiam Mi prenis ilian manon, por elkonduki ilin el la lando Egipta,

Ĉar ili ne restis en Mia interligo,

Kaj Mi malatentis ilin, diris la Eternulo.

10 Sed jen estas la interligo, kiun Mi faros kun la domo de Izrael

Post tiu tempo, diras la Eternulo:

Mi metos Miajn leĝojn en ilian internon,

Kaj sur ilia koro Mi ilin skribos,

Kaj Mi estos ilia Dio,

Kaj ili estos Mia popolo.

11 Kaj ne plu instruos ĉiu sian proksimulon,

Kaj ĉiu sian fraton, dirante: Ekkonu la Eternulon;

Ĉar ĉiuj Min konos,

De iliaj malgranduloj ĝis iliaj granduloj;

12 Ĉar Mi pardonos iliajn kulpojn,

Kaj iliajn pekojn kaj malbonaĵojn Mi ne plu rememoros.

13 Dirante: Novan interligon — Li malnovigis la unuan. Kaj tio, kio kadukiĝas kaj malnoviĝas estas proksima al malapero.

1 L’abrégé des choses que nous avons dites, c’est que nous avons un tel souverain Sacrificateur, qui est assis à la droite du trône de la majesté de Dieu dans les cieux;

2 Et qui est ministre du sanctuaire et du véritable tabernacle, que le Seigneur a dressé, et non pas un homme.

3 Car tout souverain sacrificateur est établi pour offrir à Dieu des dons et des sacrifices; c’est pourquoi il a été nécessaire que celui-ci eût aussi quelque chose à offrir.

4 Car s’il était sur la terre, il ne serait pas même sacrificateur, puisqu’il y a encore des sacrificateurs, qui offrent les dons selon la loi;

5 Et qui font un service qui n’est qu’une image et une ombre des choses célestes, selon l’ordre que Dieu donna à Moïse, lorsqu’il devait dresser le tabernacle: Prends garde, lui dit-il, à faire tout selon le modèle qui t’a été montré sur la montagne.

6 Mais notre souverain Sacrificateur a obtenu un ministère d’autant plus excellent, qu’il est Médiateur d’une alliance plus excellente, et qui a été établie sur de meilleures promesses.

7 Car s’il n’y eût rien eu de défectueux dans la première, il n’y aurait pas eu lieu d’en établir une seconde.

8 Aussi Dieu dit-il aux Juifs, en leur faisant des reproches: Les jours viendront que je traiterai une alliance nouvelle avec la maison d’Israël et avec la maison de Juda;

9 Non comme l’alliance que je traitai avec leurs pères, lorsque je les pris par la main, pour les retirer du pays d’Egypte; car ils n’ont pas persévéré dans mon alliance, et je les ai rejetés, dit le Seigneur.

10 Mais, voici l’alliance que je traiterai avec la maison d’Israël, en ces jours-là, dit le Seigneur; je mettrai mes lois dans leur esprit, et les graverai dans leur cœur; et je serai leur Dieu, et ils seront mon peuple;

11 Et aucun d’eux n’enseignera plus son prochain ni son frère en lui disant: Connais le Seigneur; car tous me connaîtront, depuis le plus petit jusqu’au plus grand d’entre eux.

12 Parce que je leur pardonnerai leurs injustices, et que je ne me souviendrai plus de leurs péchés, ni de leurs iniquités.

13 En parlant d’une alliance nouvelle, il déclara vieille la première; or, ce qui est devenu ancien et vieux est près d’être aboli.