Hebreus 5

1 Ĉar ĉiu ĉefpastro, prenata el inter homoj, pro homoj estas difinita por aferoj rilatantaj al Dio, por ke li oferu kaj donacojn kaj oferojn pro pekoj; 2 povante indulgi tiujn, kiuj estas malkleraj kaj erarantaj, tial, ke li mem estas ĉirkaŭata de malforteco; 3 kaj pro tio li devas, kiel por la popolo, tiel ankaŭ por si mem, oferi pro pekoj. 4 Kaj neniu alprenas al si tiun honoron krom la vokato de Dio, tiel same, kiel Aaron. 5 Tiel ankaŭ Kristo sin mem ne honoris, por fariĝi ĉefpastro, sed lin honoris Tiu, kiu diris al li:

Vi estas Mia Filo,

Hodiaŭ Mi vin naskis; 6 kiel ankaŭ aliloke Li diris:

Vi estas pastro por ĉiam,

Laŭ la maniero de Melkicedek.

7 En siaj karnaj tagoj, preĝojn kaj petegojn oferinte, kun forta kriado kaj larmoj, al Tiu, kiu povis lin savi el morto, kaj aŭdite pro sia pia timo, 8 tiu, kvankam li estis Filo, tamen lernis obeon per tio, kion li suferis; 9 kaj perfektigite, li fariĝis la fonto de eterna savo al ĉiuj al li obeantaj; 10 nomite de Dio ĉefpastro laŭ la maniero de Melkicedek.

11 Pri tiu ni havas dirotaĵojn multajn, kaj malfacile klarigeblajn tial, ke vi surdiĝis en aŭdado. 12 Ĉar kvankam vi jam devus esti instruistoj, vi ankoraŭ bezonas, ke oni instruu al vi, kiaj estas la komencaj elementoj de la orakoloj de Dio, kaj vi fariĝis bezonantoj de lakto kaj ne de solida nutraĵo. 13 Ĉar ĉiu, kiu nutriĝas per lakto, estas nesperta rilate la vorton de justeco; ĉar li estas infaneto. 14 Sed solida nutraĵo estas por la plenaĝuloj, kiuj per uzado havas la sentojn ekzercitaj, por distingi inter bono kaj malbono.

1 Tout souverain sacrificateur donc étant pris d’entre les hommes, est établi pour les hommes dans les choses qui regardent Dieu, afin qu’il offre des dons et des sacrifices pour les péchés,

2 Etant en état d’avoir compassion de ceux qui pèchent par ignorance et par erreur, puisque lui-même est environné de faiblesse.

3 Et c’est à cause de cela qu’il doit offrir des sacrifices pour ses péchés, aussi bien que pour ceux du peuple.

4 Or, personne ne peut s’attribuer cette dignité, que celui qui y est appelé de Dieu, comme Aaron.

5 Aussi Christ ne s’est point attribué la gloire d’être souverain Sacrificateur, mais il l’a reçue de celui qui lui a dit: C’est toi qui es mon Fils, je t’ai engendré aujourd’hui.

6 Comme il dit aussi dans un autre endroit: Tu es Sacrificateur éternellement, selon l’ordre de Melchisédec.

7 C’est ce Jésus qui pendant les jours de sa chair, ayant offert avec de grands cris et avec larmes, des prières et des supplications à celui qui le pouvait délivrer de la mort, fut exaucé et délivré de ce qu’il craignait.

8 Quoiqu’il fût Fils, il a appris l’obéissance par les choses qu’il a souffertes,

9 Et étant consacré, il est devenu l’auteur du salut éternel pour tous ceux qui lui obéissent,

10 Dieu l’ayant déclaré souverain Sacrificateur, selon l’ordre de Melchisédec.

11 Sur quoi nous avons beaucoup de choses à dire, qui sont difficiles à expliquer, à cause que vous êtes devenus négligents à écouter.

12 Car au lieu que vous devriez être maîtres depuis longtemps, vous avez encore besoin qu’on vous enseigne les premiers éléments de la parole de Dieu; et vous êtes dans un tel état, que vous avez plutôt besoin de lait, que d’une viande solide.

13 Or, celui qui ne se nourrit que de lait, ne saurait comprendre la parole de la justice, car il est encore enfant.

14 Mais la nourriture solide est pour les hommes faits; savoir, pour ceux qui s’y étant accoutumés, ont l’esprit exercé à discerner le bien et le mal.