Hebreus 2

1 Pro tio ni devas pli diligente atenti la aŭditaĵojn, por ke ni de ili ne forflosu. 2 Ĉar se la vorto parolata per anĝeloj montriĝis konstanta, kaj ĉiu dekliniĝo kaj malobeo ricevis justan rekompencon, 3 kiamaniere ni forsaviĝos, malŝatinte tian gravan savon? kiu, unue ekanoncite per la Sinjoro, estas konfirmita al ni de la aŭdintoj; 4 dum Dio ankaŭ kunatestis per signoj kaj mirindaĵoj kaj diversaj potencaĵoj kaj disdonoj de la Sankta Spirito, laŭ Sia volo.

5 Ĉar ne al anĝeloj Li submetis la estontan mondon, pri kiu ni paroladas. 6 Sed iu atestis ie, dirante:

Kio estas homo, ke Vi lin memoras?

Kio estas homido, ke Vi pensas pri li?

7 Vi malaltigis lin malmulte antaŭ la anĝeloj,

Per honoro kaj beleco Vi lin kronis.

Vi faris lin reganto super la faritaĵoj de Viaj manoj;

8 Ĉion Vi metis sub liajn piedojn. Ĉar, metante ĉion sub lin, Li nenion lasis ne submetita. Sed nun ni ankoraŭ ne vidas ĉion submetita sub lin.

9 Sed la malmulte sub la anĝeloj malaltigitan Jesuon ni vidas, pro la sufero de morto, kronita per honoro kaj beleco, por ke per la favoro de Dio li gustumu morton por ĉiu. 10 Ĉar konvenis al Li, por kiu ĉio estas, kaj de kiu ĉio estas, alkondukanta multajn filojn al gloro, perfektigi per suferado la estron de ilia savo. 11 Ĉar la sanktiganto kaj la sanktigatoj estas ĉiuj el unu; pro tiu kaŭzo li ne hontas nomi ilin fratoj, 12 dirante:

Mi predikos Vian nomon al miaj fratoj,

En la mezo de popola kunveno mi Vin gloros.

13 Kaj ankaŭ: Mi fidos Lin. Kaj ankaŭ: Jen mi kaj la infanoj, kiujn Dio donis al mi. 14 Ĉar do la infanoj partoprenas en sango kaj karno, li ankaŭ mem egale partoprenis en ili, por ke per morto li neniigu tiun, kiu havis la potencon de morto, tio estas la diablo, 15 kaj liberigu tiujn, kiuj per timo de morto dum la tuta vivo estis subigitaj al sklaveco. 16 Ĉar vere li ektenas ne anĝelojn, sed la idaron de Abraham li ektenas. 17 Tial li devis en ĉio similiĝi al siaj fratoj, por ke li fariĝu kompatema kaj fidela ĉefpastro en la aferoj de Dio, por fari repacigon por la pekoj de la popolo. 18 Ĉar per tio, ke li mem, tentate, suferis, li povas helpi la tentatojn.

1 C’est pourquoi il nous faut faire une plus grande attention aux choses que nous avons entendues, de peur que nous ne les laissions écouler,

2 Car si la parole, qui a été annoncée par les anges, a eu son effet, et si toute transgression et toute désobéissance a reçu une juste punition;

3 Comment échapperons-nous, si nous négligeons un si grand salut, qui, ayant été premièrement annoncé par le Seigneur, nous a été confirmé par ceux qui l’avaient appris de lui?

4 Dieu même appuyant leur témoignage par des prodiges et des miracles, par divers effets de sa puissance et par les dons du Saint-Esprit, qu’il a distribués selon sa volonté.

5 Car il n’a point soumis aux anges le monde à venir dont nous parlons.

6 Et quelqu’un a rendu ce témoignage dans un endroit de l’Ecriture, disant: Qu’est-ce de l’homme, que tu te souviennes de lui, et du fils de l’homme, que tu en prennes soin?

7 Tu l’as fait un peu inférieur aux anges; tu l’as couronné de gloire et d’honneur; et tu l’as établi sur les ouvrages de tes mains;

8 Tu as mis toutes choses sous ses pieds. Or, Dieu lui ayant assujetti toutes choses, il n’a rien laissé qui ne lui soit assujetti; cependant, nous ne voyons point encore maintenant que toutes choses lui soient assujetties.

9 Mais nous voyons couronné de gloire et d’honneur ce Jésus, qui a été fait pour un peu de temps inférieur aux anges, par la mort qu’il a soufferte, afin que par la grâce de Dieu il souffît la mort pour tous.

10 Car il était convenable que celui pour qui et par qui sont toutes choses, voulant amener plusieurs enfants à la gloire, consacrât l’auteur de leur salut par les souffrances.

11 Car, et celui qui sanctifie, et ceux qui sont sanctifiés, sont tous d’un; c’est pourquoi il n’a point honte de les appeler ses frères,

12 Disant: J’annoncerai ton nom à mes frères; je te louerai au milieu de l’assemblée.

13 Il dit encore: Je me confierai en lui. Et ailleurs: Me voici, moi et les enfants que Dieu m’a donnés.

14 Puis donc que ces enfants participent à la chair et au sang, il y a aussi de même participé, afin que par la mort il détruisit celui qui avait l’empire de la mort, c’est-à-dire, le diable;

15 Et en délivrât tous ceux qui, par la crainte de la mort, étaient toute leur vie assujettis à la servitude.

16 Car il n’a pas pris les anges, mais il a pris la postérité d’Abraham.

17 C’est pourquoi il a fallu qu’il fût semblable en toutes choses à ses frères; afin qu’il fût un souverain Sacrificateur, miséricordieux, et fidèle dans tout ce qu’il fallait faire auprès de Dieu, pour expier les péchés du peuple.

18 Car, ayant souffert lui-même et ayant été tenté, il peut aussi secourir ceux qui sont tentés.