Hebreus 1

1 Dio, kiu multafoje kaj multamaniere parolis en la tempo antikva al niaj patroj en la profetoj, 2 en tiuj lastaj tagoj parolis al ni en Filo, kiun Li nomis heredanto de ĉio, per kiu ankaŭ Li faris la mondaĝojn, 3 kiu, estante la elbrilo de Lia gloro kaj plena bildo de Lia substanco, kaj subtenante ĉion per la vorto de sia potenco, kaj farinte la elpurigon de niaj pekoj, sidiĝis dekstre de la Majesto en altaĵoj; 4 fariĝinte tiom pli granda ol la anĝeloj, kiom pli bonegan nomon ol ili li heredis. 5 Ĉar al kiu el la anĝeloj Li iam diris:

Vi estas Mia Filo,

Hodiaŭ Mi vin naskis? kaj denove:

Mi estos al li Patro,

Kaj li estos al Mi Filo?

6 Kaj ankoraŭ, kiam Li enkondukas la unuenaskiton en la mondon, Li diras: Kaj kliniĝu antaŭ li ĉiuj anĝeloj de Dio. 7 Kaj pri la anĝeloj Li diras:

Kiu faras la ventojn Liaj senditoj,

Flamantan fajron Liaj servantoj; 8 sed pri la Filo:

Via trono estas Dia trono por ĉiam kaj eterne;

La sceptro de via regno estas sceptro de justeco.

9 Vi amas virton kaj malamas malvirton;

Tial Dio, via Dio, oleis vin per oleo de ĝojo pli ol viajn kamaradojn. 10 Kaj:

En antikveco Vi, ho Eternulo, fondis la teron,

Kaj la ĉielo estas la faro de Viaj manoj.

11 Ili pereos, sed Vi restos;

Kaj ĉiuj ili eluziĝos kiel vesto,

12 Kiel veston Vi ilin ŝanĝos, kaj ili ŝanĝiĝos.

Sed Vi restas la sama,

Kaj Viaj jaroj ne finiĝos. 13 Sed al kiu el la anĝeloj Li iam diris:

Sidu dekstre de Mi,

Ĝis Mi faros viajn malamikojn benketo por viaj piedoj?

14 Ĉu ne estas ili ĉiuj spiritoj servantaj, elsendataj, por servi al tiuj, kiuj estas heredontoj de la savo?

1 Dieu ayant autrefois parlé à nos pères en divers temps et en diverses manières, par les prophètes,

2 Nous a parlé en ces derniers temps par son Fils, qu’il a établi héritier de toutes choses; par lequel aussi il a fait le monde;

3 Et qui étant la splendeur de sa gloire et l’image empreinte de sa personne, et soutenant toutes choses par sa parole puissante, après avoir fait par lui-même la purification de nos péchés, s’est assis à la droite de la Majesté divine dans les lieux très hauts;

4 Ayant été fait d’autant plus grand que les anges, qu’il a hérité d’un nom plus excellent que le leur.

5 Car auquel des anges Dieu a-t-il jamais dit: Tu es mon Fils, je t’ai engendré aujourd’hui? Et dans un autre endroit: Je serai son Père, et il sera mon Fils?

6 Et encore, quand il introduit dans le monde son Fils premier-né, il dit: Que tous les anges de Dieu l’adorent.

7 A l’égard des anges, il dit: Il fait des vents ses anges, et des flammes de feu ses ministres.

8 Mais à l’égard du Fils, il dit: O Dieu, ton trône demeure aux siècles des siècles, et le sceptre de ton règne est un sceptre d’équité.

9 Tu as aimé la justice, et tu as haï l’iniquité; c’est pourquoi, ô Dieu, ton Dieu t’a oint d’une huile de joie au-dessus de tous tes semblables.

10 Et dans un autre endroit: C’est toi, Seigneur, qui as fondé la terre dès le commencement, et les cieux sont l’ouvrage de tes mains.

11 Ils périront, mais tu subsistes toujours; ils vieilliront tous comme un vêtement;

12 Tu les plieras comme un habit, et ils seront changés; mais toi, tu es toujours le même; et tes années ne finiront point.

13 Et auquel des anges a-t-il jamais dit: Assieds-toi à ma droite, jusqu’à ce que j’aie mis tes ennemis pour ton marchepied,

14 Ne sont-ils pas tous des esprits destinés à servir, et qui sont envoyés pour exercer leur ministère en faveur de ceux qui doivent avoir l’héritage du salut?