1 Coríntios 15

1 Kaj mi sciigas vin, fratoj, pri la evangelio, kiun mi predikis al vi, kiun ankaŭ vi ricevis, en kiu ankaŭ vi staras, 2 per kiu vi saviĝis; se vi en memoro tenas, per kiuj vortoj mi ĝin predikis al vi, krom se vi kredis vane. 3 Ĉar mi transdonis al vi komence tion, kion mi ankaŭ ricevis, ke Kristo mortis pro niaj pekoj laŭ la Skriboj; 4 kaj ke li estis entombigita; kaj ke li releviĝis la trian tagon laŭ la Skriboj; 5 kaj ke li aperis al Kefas; poste al la dek du; 6 poste li aperis al pli ol kvincent fratoj samtempe, el kiuj la plimulto restas ĝis nun, sed kelkaj jam ekdormis; 7 poste li aperis al Jakobo; poste al ĉiuj apostoloj; 8 kaj fine li aperis al mi ankaŭ, kiel al infano ekstertempe naskita. 9 Ĉar mi estas la plej malgranda el la apostoloj, kaj ne meritas esti nomata apostolo pro tio, ke mi persekutis la eklezion de Dio. 10 Sed per la graco de Dio mi estas tio, kio mi estas; kaj Lia graco donacita al mi montriĝis ne vana; sed mi laboregis pli abunde ol la ceteraj; tamen ne mi, sed la graco de Dio, kiu estis kun mi. 11 Ĉu do mi, ĉu ili, tiel ni predikas, kaj tiel vi kredis.

12 Nu, se Kristo estas predikata, ke li releviĝis el la mortintoj, kiel do diras kelkaj el vi, ke ne ekzistas releviĝo de mortintoj? 13 Sed se ne ekzistas releviĝo de mortintoj, ankaŭ Kristo ne releviĝis; 14 kaj se Kristo ne releviĝis, vana ja estas nia predikado, vana ankaŭ estas via fido. 15 Jes, kaj ni montriĝas kiel falsaj atestantoj de Dio; tial ke ni atestis pri Dio, ke Li relevis Kriston; kiun Li ne relevis, se la mortintoj ja ne releviĝas. 16 Ĉar se la mortintoj ne releviĝas, ankaŭ Kristo ne releviĝis; 17 kaj se Kristo ne releviĝis, via fido estas vana; vi estas ankoraŭ en viaj pekoj. 18 Tiuokaze ankaŭ pereis la ekdormintoj en Kristo. 19 Se nur en ĉi tiu vivo ni esperis en Kristo, ni estas el ĉiuj homoj la plej mizeraj.

20 Sed nun Kristo releviĝis el la mortintoj, la unuaaĵo de la dormantoj. 21 Ĉar tial, ke per homo venis la morto, per homo ankaŭ venis la releviĝo de la mortintoj. 22 Ĉar kiel en Adam ĉiuj mortas, tiel same ankaŭ en Kristo ĉiuj estos vivigitaj. 23 Sed ĉiu en sia propra vico: Kristo la unuaaĵo, poste tiuj, kiuj apartenas al Kristo, ĉe lia alveno. 24 Poste venos la fino, kiam li transdonos la reĝecon al Dio, al la Patro; kiam li estos neniiginta ĉian regadon kaj ĉian aŭtoritaton kaj potencon. 25 Ĉar li devas reĝadi, ĝis li metos ĉiujn malamikojn sub siajn piedojn. 26 La lasta neniigota malamiko estas la morto. 27 Ĉar: Ĉion Li metis sub liajn piedojn. Sed kiam estas dirate: Ĉio estas submetita, estas evidente, ke esceptita estas Tiu, kiu submetis ĉion al li. 28 Kaj kiam ĉio estos submetita al li, tiam la Filo ankaŭ mem estos submetita al Tiu, kiu submetis ĉion al li, por ke Dio estu ĉio en ĉio.

29 Alie kion faros tiuj, kiuj baptiĝas pro la mortintoj? Se la mortintoj tute ne releviĝas, kial do ili baptiĝas pro ili? 30 kial ni ankaŭ endanĝeriĝas ĉiun horon? 31 Mi asertas per la singratulado pro vi, fratoj, kiun mi havas en Kristo Jesuo, nia Sinjoro, mi mortas ĉiutage. 32 Se laŭ homa maniero mi batalis kontraŭ bestoj en Efeso, kiel mi per tio profitas? Se la mortintoj ne releviĝas, ni manĝu kaj trinku, ĉar morgaŭ ni mortos. 33 Ne trompiĝu; Malbonaj kuniĝoj malbonigas bonajn morojn. 34 Malebriiĝu en justeco, kaj ne peku; ĉar kelkaj havas nenian scion pri Dio; mi tion diras, por hontigi vin.

35 Sed iu diros: Kiel la mortintoj releviĝas? kaj kun kia korpo ili venas? 36 Ho malsaĝulo! tio, kion vi mem semas, ne viviĝas, se ĝi ne mortos; 37 kaj tio, kion vi semas, estas ne la estonta korpo, sed nuda grenero, eble de tritiko, aŭ de alia speco; 38 sed Dio donas al ĝi korpon, kiel Li volis, kaj al ĉiu semo ĝian propran korpon. 39 Ne ĉiu karno estas unu sama karno; sed ekzistas unu karno de homoj, kaj alia de bestoj, kaj alia karno de birdoj, kaj alia de fiŝoj. 40 Ekzistas ankaŭ korpoj ĉielaj kaj korpoj teraj; sed la gloro de la ĉielaj estas unu, kaj la gloro de la teraj estas alia. 41 Ekzistas unu gloro de la suno, kaj alia gloro de la luno, kaj alia gloro de la steloj; ĉar unu stelo diferencas de alia stelo rilate al gloro. 42 Tia sama ankaŭ estas la releviĝo de la mortintoj. Ĝi estas semata en putreco, ĝi releviĝas en senputreco; 43 ĝi estas semata en malhonoro, ĝi releviĝas en gloro; ĝi estas semata en malforteco, ĝi releviĝas en potenco; 44 ĝi estas semata laŭanima korpo, ĝi releviĝas laŭspirita korpo. Se ekzistas laŭanima korpo, ekzistas ankaŭ laŭspirita korpo. 45 Tiele ankaŭ estas skribite: La unua homo Adam fariĝis viva animo. La lasta Adam fariĝis viviganta spirito. 46 Tamen unua estas ne tio, kio estas laŭspirita, sed tio, kio estas laŭanima; poste tio, kio estas laŭspirita. 47 La unua homo estas el la tero, elpolva; la dua homo estas el la ĉielo. 48 Kia estas la elpolvulo, tiaj estas ankaŭ la elpolvuloj; kaj kia estas la elĉielulo, tiaj estas ankaŭ la elĉieluloj. 49 Kaj kiel ni portis la figuron de la elpolvulo, tiel same ni portos la figuron de la elĉielulo.

50 Kaj la jenon mi diras, fratoj, ke karno kaj sango ne povas heredi la regnon de Dio; kaj putreco ne heredas senputrecon. 51 Jen mi sciigas al vi misteron: Ni ne ĉiuj dormos, sed ni ĉiuj ŝanĝiĝos, 52 en momento, en okula ekmovo, ĉe la lasta trumpetsono: ĉar la trumpeto sonos, kaj la mortintoj releviĝos senputraj, kaj ni ŝanĝiĝos. 53 Ĉar estas necese, ke ĉi tiu putrema surmetu senputrecon, kaj ke ĉi tiu mortema surmetu senmortecon. 54 Sed kiam ĉi tiu putrema surmetos senputrecon, kaj ĉi tiu mortema surmetos senmortecon, tiam plenumiĝos la skribita diro: La morto forglutiĝis en venko. 55 Ho morto, kie estas via venko? Ho morto, kie estas via pikilo? 56 La pikilo de la morto estas la peko; kaj la forto de la peko estas la leĝo; 57 sed danko estu al Dio, kiu donas al ni la venkon per nia Sinjoro Jesuo Kristo. 58 Tial, miaj amataj fratoj, estu firmaj, nemoveblaj, ĉiam abundaj en la laboro de la Sinjoro, sciante, ke via penado ne estas vanta en la Sinjoro.

1 Je veux aussi, mes frères, vous faire souvenir de l’évangile que je vous ai annoncé, et que vous avez reçu, dans lequel vous persévérez,

2 Et par lequel vous êtes sauvés, si vous le retenez tel que je vous l’ai annoncé; autrement, vous auriez cru en vain.

3 Or, je vous ai enseigné, avant toutes choses, ce que j’avais aussi reçu, savoir, que Christ est mort pour nos péchés, selon les Ecritures;

4 Et qu’il a été enseveli, et qu’il est ressuscité le troisième jour, selon les Ecritures;

5 Et qu’il a été, vu de Céphas, ensuite des douze apôtres;

6 Qu’après cela, il a été vu de plus de cinq cents frères, en une seule fois, dont la plupart sont encore vivants, et quelques-uns sont morts.

7 Depuis il se fit voir à Jacques, et ensuite à tous les apôtres;

8 Et après tous, il m’est aussi apparu comme à un avorton.

9 Car je suis le moindre des apôtres, et je ne suis même pas digne d’être appelé apôtre, parce que j’ai persécuté l’Eglise de Dieu.

10 Mais c’est par la grâce de Dieu que je suis ce que je suis; et la grâce qu’il m’a faite na point été vaine; mais j’ai travaillé beaucoup plus qu’eux tous; non pas moi pourtant, mais la grâce de Dieu qui est avec moi.

11 Soit donc moi, soit eux, c’est là ce que nous prêchons, et ce que vous avez cru.

12 Or, si l’on prêche que Christ est ressuscité, comment quelques-uns d’entre vous disent-ils qu’il n’y a point de résurrection?

13 Car s’il n’y a point de résurrection, Christ aussi n’est point ressuscité.

14 Et si Christ n’est point ressuscité, notre prédication est donc vaine, et votre foi est vaine aussi.

15 Et même il se trouverait que nous sommes de faux témoins à l’égard de Dieu; car nous avons rendu ce témoignage à l’égard de Dieu qu’il a ressuscité Christ, lequel il n’a point ressuscité, si les morts ne ressuscitent point.

16 Car si les morts ne ressuscitent point, Christ n’est point non plus ressuscité.

17 Et si Christ n’est point ressuscité, votre foi est vaine, et vous êtes encore dans vos péchés.

18 Ceux donc aussi qui sont morts en Christ, sont péris.

19 Si nous n’avons d’espérance en Christ que pour cette vie seulement, nous sommes les plus misérables de tous les hommes.

20 Mais maintenant, Christ est ressuscité, et il est devenu les prémices de ceux qui sont morts.

21 Car, puisque la mort est venue par un homme, la résurrection des morts est venue aussi par un homme.

22 Car, comme tous meurent par Adam, de même tous revivront par Christ;

23 Mais chacun en son propre rang; Christ est les prémices, ensuite ceux qui lui appartiennent ressusciteront à son avènement.

24 Après cela viendra la fin, quand il aura remis le royaume à Dieu le Père, et qu’il aura détruit tout empire, toute domination et toute puissance;

25 Car il doit régner jusqu’à ce qu’il ait mis tous ses ennemis sous ses pieds.

26 L’ennemi qui sera détruit le dernier, c’est la mort;

27 Car Dieu a mis toutes choses sous ses pieds. Or, quand il est dit que toutes choses lui sont assujetties, il est évident que celui qui lui a assujetti toutes choses, est excepté.

28 Et quand toutes choses lui auront été assujetties, alors aussi le Fils même sera assujetti à celui qui lui a assujetti toutes choses, afin que Dieu soit tout en tous.

29 Autrement, que feront ceux qui sont baptisés pour les morts, si absolument les morts ne ressuscitent point? Pourquoi aussi sont-ils baptisés pour les morts?

30 Et pourquoi nous-mêmes sommes-nous à toute heure en péril?

31 Je suis tous les jours exposé à la mort; je vous le proteste par le sujet que j’ai de me glorifier de vous en Jésus-Christ notre Seigneur.

32 Si j’ai combattu contre les bêtes à Ephèse dans des vues humaines, quel avantage m’en revient-il, si les morts ne ressuscitent point? Mangeons et buvons; car demain nous mourrons.

33 Ne vous abusez point; les mauvaises compagnies corrompent les bonnes mœurs.

34 Réveillez-vous pour vivre justement, et ne péchez point; car il y en a parmi vous qui sont sans connaissance de Dieu; je vous le dis à votre honte.

35 Mais quelqu’un dira: Comment ressusciteront les morts, et avec quel corps viendront-ils?

36 Insensé, ce que tu sèmes ne prend point vie, s’il ne meurt auparavant.

37 Et à l’égard de ce que tu sèmes, tu ne sèmes pas le même corps qui doit naître, mais le simple grain, comme il se rencontre, soit de blé, soit de quelque autre semence.

38 Mais Dieu lui donne le corps comme il lui plaît, et à chaque semence le corps qui lui est propre.

39 Toute sorte de chair n’est pas la même chair; mais autre est la chair des hommes, et autre la chair des bêtes; autre celle des poissons, et autre celle des oiseaux.

40 Il y a aussi des corps célestes, et des corps terrestres; mais autre est l’éclat des corps célestes, et autre est celui des terrestres;

41 Autre est l’éclat du soleil, autre l’éclat de la lune, et autre l’éclat des étoiles; car l’éclat d’une étoile est différent de l’éclat d’une autre étoile.

42 Il en sera aussi de même à la résurrection des morts. Le corps est semé corruptible, il ressuscitera incorruptible.

43 Il est semé méprisable, il ressuscitera glorieux; il est semé infirme, il ressuscitera plein de force;

44 Il est semé corps animal, il ressuscitera corps spirituel; il y a un corps animal, et il y a un corps spirituel;

45 Suivant qu’il est écrit: Le premier homme, Adam, a été fait avec une âme vivante; mais le dernier Adam est un Esprit vivifiant.

46 Mais ce qui est spirituel n’est pas le premier; c’est ce qui est animal; et ce qui est spirituel vient après.

47 Le premier homme étant de la terre, est terrestre, et le second homme, qui est le Seigneur, est du ciel.

48 Tel qu’est celui qui est terrestre, tels sont aussi les terrestres; et tel qu’est le céleste, tels seront aussi les célestes.

49 Et comme nous avons porté l’image de celui qui est terrestre, nous porterons aussi l’image du céleste.

50 Voici donc ce que je dis, mes frères, c’est que la chair et le sang ne peuvent posséder le royaume de Dieu, et que la corruption ne possédera point l’incorruptibilité.

51 Voici un mystère que je vous dis; c’est que nous ne serons pas tous morts, mais nous serons tous changés;

52 En un moment, en un clin d’œil, au son de la dernière trompette; car la trompette sonnera et les morts ressusciteront incorruptibles, et nous serons changés.

53 Car il faut que ce corps corruptible soit revêtu de l’incorruptibilité, et que ce corps mortel soit revêtu de l’immortalité.

54 Et quand ce corps corruptible aura été revêtu de l’incorruptibilité, et que ce corps mortel aura été revêtu de l’immortalité, alors cette parole de l’Ecriture sera accomplie: La mort est engloutie pour toujours.

55 O mort, où est ton aiguillon? O sépulcre, où est ta victoire?

56 Or, l’aiguillon de la mort, c’est le péché; et la puissance du péché, c’est la loi.

57 Mais grâces à Dieu, qui nous a donné la victoire par notre Seigneur Jésus-Christ.

58 C’est pourquoi, mes frères bien-aimés, soyez fermes, inébranlables, abondant toujours dans l’œuvre du Seigneur, sachant que votre travail ne sera pas vain auprès du Seigneur.