Habacuque 3

1 Preĝo de la profeto Ĥabakuk laŭ maniero de psalmoj.

2 Ho Eternulo, mi aŭdis la sciigon pri Vi, kaj mi ektimis.

Ho Eternulo, vivigu Vian faritaĵon en la mezo de la jaroj,

Montru en la mezo de la jaroj,

Ke eĉ en kolero Vi memoras pri kompato.

3 Dio venas de Teman,

La Sanktulo de la monto Paran.Sela.

Lia majesto kovras la ĉielon,

Kaj Lia gloro plenigas la teron.

4 Lia brilo estas kiel hela lumo,

Radioj iras el Lia mano,

Kaj tie estas kaŝita Lia potenco.

5 Antaŭ Li iras pesto,

Kaj fajro sekvas Liajn piedojn.

6 Li stariĝis, kaj ekmezuris la teron;

Li ekrigardis, kaj tremigis la naciojn;

Dissaltis eternaj montoj,

Kliniĝis eternaj montetoj,

Kiam Li ekpaŝis kiel en la tempo antikva.

7 En mizera stato mi vidis la tendojn de Kuŝan;

Skuiĝis la tapiŝoj de la lando Midjan.

8 Ĉu kontraŭ riveroj koleris la Eternulo?

Ĉu kontraŭ la riveroj Vi ekflamiĝis,

Aŭ ĉu kontraŭ la maro estis Via indigno,

Ke Vi ekrajdis sur Viaj ĉevaloj,

Ekveturis sur Viaj venkaj ĉaroj?

9 Vi eltiris Vian pafarkon,

Konforme al ĵura promeso, kiun Vi donis al la triboj.Sela.

Per riveroj Vi dividis la teron.

10 Ektremis la montoj, kiam ili Vin vidis;

La fluo de la akvo pasis,

La abismo ekbruis,

La altaĵo levis siajn manojn.

11 La suno kaj la luno haltis sur sia loko;

Kun brilo iras Viaj sagoj,

Kun fulmo Viaj lancoj.

12 Kun kolero Vi paŝas sur la tero,

Kun indigno Vi piedpremas naciojn.

13 Vi elpaŝis, por helpi al Via popolo,

Por helpi al Via sanktoleito.

Vi frakasas la supron de la domo de malpiulo,

Nudigas la fundamenton ĝis la kolo.Sela.

14 Vi trapikis per liaj lancoj la kapojn de liaj taĉmentestroj,

Kiam ili sin ĵetis ventege, por dispeli min kun ĝojo,

Kvazaŭ englutante mizerulon kaŝe.

15 Vi paŝis kun Viaj ĉevaloj tra la maro,

Tra la ŝlimo de granda akvo.

16 Mi aŭdis, kaj mia interno ekskuiĝis;

Pro la bruo ektremis miaj lipoj,

Putro venis en miajn ostojn, kaj la loko sub mi ekŝanceliĝis;

Dume mi devas esti trankvila en la tago de malfeliĉo,

Kiam sur mian popolon iras ĝia atakanto.

17 Kiam la figarbo ne floros,

La vinberbranĉoj ne donos fruktojn,

La olivarbo rifuzos sian laboron,

La plugokampoj ne donos manĝaĵon,

La ŝafoj estos forkaptitaj el la ŝafejo,

Kaj en la staloj ne troviĝos bovoj:

18 Eĉ tiam mi ĝojos pri la Eternulo,

Mi estos gaja pri la Dio de mia savo.

19 La Eternulo, la Sinjoro, estas mia forto;

Li faras miajn piedojn kiel ĉe cervo,

Kaj venigas min sur miajn altaĵojn.

Al Li, la Venkanto, iru miaj kantoj.

Habackuks bön och lovsång

1 En bön av profeten Habackuk, till shigjonót*3:1shigjonótOkänd musikterm. Möjligen "klagopsalm" (jfr Ps 7:1)..

2 Herre, jag har hört

budskapet om dig och jag bävar.

Herre, ge liv åt ditt verk

i våra dagar,

låt det bli känt i vår tid.

Tänk i din vrede

på att förbarma dig.

3 *2 Mos 19:16f, 5 Mos 33:2, Dom 5:4, Ps 72:19, Jes 6:3. Gud kommer från Teman,

den Helige från berget Paran*3:3Teman … Paran Områden i ökentrakterna söder om Döda havet (jfr 5 Mos 33:2).. Sela

Hans härlighet täcker himlen,

hans lov fyller jorden.

4 *2 Mos 24:17. Hans glans är som ljuset,

strålar går ut från hans hand,

där är hans styrka dold.

5 *2 Mos 9:3, 12:29. Framför honom går pest,

och brinnande feber*3:5pest … brinnande feberAnnan översättning: "Ordet … flammor".

följer i hans spår.

6 *Ps 68:8f. Han träder fram och jorden skakar,

folken bävar för hans blick.

Urgamla berg splittras,

eviga höjder sjunker ner.

Hans vägar är eviga.

7 Jag ser Kushans hyddor i nöd,

tältdukarna i Midjans land darrar.

8 *2 Mos 14:26f, 15:3f. Vredgas Herren på floderna?

Brinner din vrede mot strömmarna

eller din harm mot havet,

när du far fram med dina hästar,

med dina segervagnar?

9 *5 Mos 32:41f. Blottad och bar är din båge,

som edsvurna pilar är ditt ord.

Sela

Du låter floder klyva jorden.

10 *Ps 77:17f. Bergen ser dig och bävar,

störtregn forsar ner,

djupet höjer sin röst,

det lyfter sina händer mot höjden.

11 *Jos 10:12f. Sol och måne står still i sin boning

vid skenet av dina pilar

som flyger,

vid glansen

av ditt blixtrande spjut.

12 I raseri går du fram över jorden,

i vrede trampar du ner

hednafolken.

13 Du drar ut för att frälsa ditt folk,

för att frälsa din smorde.

Du krossar taket

på den gudlöses hus,

du bryter ner det

från tinnarna till grunden. Sela

14 Med hans egna spjut

genomborrar du huvudet

på hans krigare,

när de stormar fram

för att fördriva mig.

Deras glädje är att sluka

den svage i hemlighet.

15 *Ps 77:20. Du far fram med dina hästar

genom havet,

genom väldiga vattens svall.

16 Jag hör det och darrar i mitt innersta,

vid dånet skälver mina läppar.

Röta tränger in i benen i min kropp.

Jag darrar där jag står,

för jag måste stilla vänta

på olyckans dag,

att den drabbar det folk

som angriper oss.

17 Fikonträdet blomstrar inte mer,

och vinstocken ger ingen skörd.

Olivträdets frukt slår fel,

och fälten ger ingen föda.

Fåren rycks bort ur fållorna,

och ingen boskap finns i stallen.

18 *Ps 46:2f. Men jag vill jubla i Herren

och glädja mig i min frälsnings Gud.

19 *2 Sam 22:34, Ps 18:34. Herren Gud är min styrka.

Han gör mina fötter som hjortens

och låter mig gå fram

över mina höjder.

För sångmästaren, med mitt strängaspel.