Lamentações 2

1 Kiele la Sinjoro en Sia kolero kovris per mallumo la filinon de Cion!

De la ĉielo sur la teron Li ĵetegis la belecon de Izrael,

Kaj ne rememoris Sian piedbenketon en la tago de Sia kolero.

2 Senindulge ekstermis la Sinjoro ĉiujn loĝejojn de Jakob;

Li detruis en Sia kolero la fortikaĵojn de la filino de Jehuda, alniveligis ilin al la tero;

Li frapis la regnon kaj ĝiajn regantojn.

3 En flama kolero Li rompis ĉiujn kornojn de Izrael;

Li tiris Sian dekstran manon malantaŭen, kiam venis la malamiko;

Kaj Li ekbruligis en Jakob kvazaŭ flamantan fajron, kiu ekstermas ĉion ĉirkaŭe.

4 Li streĉis Sian pafarkon kiel malamiko, direktis Sian dekstran manon kiel atakanto,

Kaj mortigis ĉion, kio estis ĉarma por la okuloj;

En la tendo de la filino de Cion Li elverŝis Sian koleron kiel fajron.

5 La Sinjoro fariĝis kiel malamiko,

Li ekstermis Izraelon, ekstermis ĉiujn liajn palacojn, detruis liajn fortikaĵojn;

Kaj al la filino de Jehuda Li donis multe da plorado kaj ĝemado.

6 Kiel ĝardenon Li ruinigis lian tendon, detruis lian kunvenejon;

La Eternulo forgesigis en Cion feston kaj sabaton,

Kaj forpuŝis en la indigno de Sia kolero reĝon kaj pastron.

7 La Sinjoro forlasis Sian altaron, abomenis Sian sanktejon,

Transdonis en la manojn de malamikoj la murojn de ĝiaj palacoj;

Ili faris bruon en la domo de la Eternulo kiel en tago de festo.

8 La Eternulo decidis ekstermi la muregon de la filino de Cion;

Li eltiris la mezurŝnuron, ne detenis Sian manon de ekstermado;

Li funebrigis la fortikaĵon kaj muregon, ambaŭ havas nun mizeran aspekton.

9 Enprofundiĝis en la teron ĝiaj pordegoj; Li detruis kaj rompis ĝiajn riglilojn;

Ĝia reĝo kaj ĝiaj princoj estas inter la nacioj;

La leĝoj jam ne ekzistas, kaj ĝiaj profetoj ne plu ricevas vizion de la Eternulo.

10 Silente sidas sur la tero la plejaĝuloj de la filino de Cion;

Polvon ili metis sur sian kapon, zonis sin per sakaĵo;

Al la tero klinis sian kapon la virgulinoj de Jerusalem.

11 Konsumiĝis de larmoj miaj okuloj, ŝvelis miaj internaĵoj,

Elverŝiĝis sur la teron mia hepato, pro la pereo de la filino de mia popolo,

Kiam infanoj kaj suĉinfanoj senfortiĝis de malsato sur la stratoj de la urbo.

12 Al siaj patrinoj ili diris: Kie estas pano kaj vino?

Ili falis kiel vunditaj sur la stratoj de la urbo,

Kaj eligis sian animon sur la brusto de siaj patrinoj.

13 Kiun mi povas montri al vi, kun kiu mi povas kompari vin, ho filino de Jerusalem?

Kiun similan mi povas montri al vi, por konsoli vin, ho virgulino-filino de Cion?

Ĉar granda kiel la maro estas via malfeliĉo; kiu vin resanigos?

14 Viaj profetoj profetis al vi malveraĵon kaj sensencaĵon,

Kaj ne montris al vi viajn malbonagojn, por antaŭgardi vin kontraŭ kaptiteco;

Ili predikis al vi viziojn malverajn, kiuj alportis al vi elpelon.

15 Kunfrapas pri vi siajn manojn ĉiuj preterirantoj;

Ili fajfas kaj balancas la kapon pri la filino de Jerusalem, dirante:

Ĉu tio estas la urbo, kiun oni nomis perfektaĵo de beleco, ĝojo de la tuta tero?

16 Malfermegas kontraŭ vi sian buŝon ĉiuj viaj malamikoj;

Ili fajfas kaj grincigas la dentojn, dirante: Ni englutis ŝin;

Ĉi tiun tagon ni atendis, ni ĝin atingis, ni ĝin vidas.

17 La Eternulo plenumis tion, kion Li intencis;

Li plenumis Sian vorton, kiun Li eldiris antaŭ longa tempo;

Li detruis senindulge, Li ĝojigis pri vi la malamikon, Li altigis la kornon de viaj kontraŭuloj.

18 Ilia koro krias al la Sinjoro:

Ho murego de la filino de Cion, verŝu larmojn kiel torento tage kaj nokte;

Ne ripozu, la pupilo de via okulo ne silentu.

19 Leviĝu, ploregu en la nokto en la komenco de ĉiu gardoparto;

Elverŝu kiel akvon vian koron antaŭ la vizaĝo de la Sinjoro;

Levu al Li viajn manojn pro la animo de viaj infanoj, kiuj senfortiĝas de malsato en la komenco de ĉiuj stratoj.

20 Rigardu, ho Eternulo, kaj vidu, kun kiu Vi agis tiamaniere!

Ĉu ie aliloke manĝis virinoj sian frukton, siajn dorlotitajn infanojn?

Ĉu ie estis mortigataj en la sanktejo de la Sinjoro pastroj kaj profetoj?

21 Surtere sur la stratoj kuŝis junuloj kaj maljunuloj;

Miaj junulinoj kaj junuloj falis de glavo;

Vi mortigis en la tago de Via kolero, buĉis kaj ne kompatis.

22 Kiel por festa tago Vi kunvokis de ĉirkaŭe miajn terurajn najbarojn,

Kaj en la tago de la kolero de la Eternulo neniu saviĝis, neniu restis;

Tiujn, kiujn mi dorlotis kaj edukis, ĉiujn ekstermis mia malamiko.

Herren bestraffar sitt folk

אAlef

1 *1 Krön 28:2, Ps 132:7. Så mörka moln

Herren i sin vrede

har täckt dottern Sion med!

Han kastade Israels härlighet

från himlen ner till jorden,

han tänkte inte på sin fotpall*2:1fotpallTroligen förbundsarken (Ps 132:7), över vilken Gud uppenbarade sig (4 Mos 7:89).

på sin vredes dag.

בBeth

2 *Jes 43:28, 47:6. Utan att skona har Herren fördärvat

Jakobs alla boningar.

I sin vrede rev han

dottern Judas fästningar

och slog dem till marken,

han orenade riket och dess furstar.

גGimel

3 I vredens hetta högg han av

Israels alla horn.

Han drog undan sin högra hand

när fienden kom,

och brann i Jakob

likt en flammande eld

som förtär allt runt omkring.

דDaleth

4 *Ps 7:13, Jer 7:20, Klag 3:12. Han spände sin båge som en fiende,

stod redo med sin högra hand

som en ovän,

och dödade allt

som var ljuvligt för ögat.

Över dottern Sions hydda

öste han sin vrede som eld.

הHe

5 Herren var som en fiende.

Han fördärvade Israel,

han fördärvade alla dess borgar,

han förstörde dess fästningar.

Han hopade sorg på sorg

över dottern Juda.

וWaw

6 Han skövlade sin boning

som en trädgård,

han förstörde sin mötesplats.

Herren lät högtid och sabbat

falla i glömska i Sion,

i sin brinnande vrede

förkastade han kung och präst.

זZajin

7 *Ps 74:4, 78:59f. Herren förkastade sitt altare,

han övergav sin helgedom.

Murarna runt hennes palats

gav han i fienders hand,

de ropade högt i Herrens hus

som på en högtidsdag.

חHeth

8 *2 Kung 21:13, Jes 34:11, Sak 1:16.Herren beslöt att förstöra

dottern Sions murar,

han spände ut mätsnöret

och drog inte undan sin hand

från skövlingen.

Han sände sorg över vallar

och murar,

allt ligger nu förstört.

טTeth

9 *Ps 74:9, Hes 7:26. Hennes portar sjönk ner i jorden,

han knäckte och krossade

hennes bommar.

Hennes kung och furstar

bor bland hednafolken,

ingen undervisning ges

och hennes profeter får ingen syn

från Herren.

יJod

10 *Jer 6:26, Klag 1:4, Hes 27:30. Dottern Sions äldste

sitter stumma på marken,

de kastar stoft över sitt huvud

och klär sig i säcktyg.

Jerusalems jungfrur

sänker sina huvuden mot jorden.

כKaf

11 *Jer 44:7, Klag 1:20, 4:4. Mina ögon förtärs av gråt,

det jäser i mitt inre,

min lever*2:11min leverAnnan översättning (så Septuaginta): "min ära". rinner ut på jorden,

för dottern mitt folk går under,

barn och spädbarn förgås

på stadens gator.

לLamed

12 De ropar till sina mödrar:

"Var finns bröd och vin?"

De tynar bort som slagna

på stadens gator,

de ger upp andan

i sina mödrars famn.

מMem

13 *Jer 15:18, 30:12. Vad ska jag säga dig,

vad ska jag likna dig med,

du dotter Jerusalem?

Vad ska jag jämföra dig med

för att trösta dig,

du jungfru dotter Sion?

Din skada är ju stor som havet,

vem kan hela dig?

נNun

14 *Jer 2:8, 5:31, 14:14, 23:13f, 27:14, 29:9, Hes 13:2f, 22:28. Dina profeters syner

var falska och dåraktiga,

de visade dig inte din skuld

för att vända bort din fångenskap*2:14vända bort din fångenskapAnnan översättning: "upprätta dig"..

De budskap de förkunnade för dig

var falska och förföriska.

סSamek

15 *Job 27:23, Ps 48:3, 50:2, Jer 18:16, 19:8. Alla som går vägen förbi

slår ihop sina händer

och hånar dig,

de visslar och skakar på huvudet

åt dottern Jerusalem:

"Är detta den stad som kallades

skönhetens krona,

hela jordens fröjd?"

פPe

16 *Ps 22:14, Klag 3:46. Alla dina fiender spärrar upp

sin mun mot dig,

de visslar och gnisslar tänder

och säger: "Vi har slukat henne!

Detta är dagen vi väntat på.

Vi fick uppleva den,

vi fick se den!"

עAjin

17 *3 Mos 26:14f, 5 Mos 28:15f.Herren har gjort vad han bestämt,

han har uppfyllt sitt ord

som han uttalat för länge sedan.

Han har rivit utan att skona,

han har låtit fienden

triumfera över dig

och upphöjt dina motståndares horn.

צTsade

18 Deras hjärtan ropar till Herren.

Du dotter Sions mur,

låt tårarna rinna som en bäck

både dag och natt.

Ge dig ingen ro,

unna inte ditt öga någon vila.

קQof

19 *1 Sam 1:15, Ps 62:9, Jes 51:20, Klag 3:41. Stig upp, ropa högt i natten

när nattväkterna*2:19nattväkternaVarje natt var indelad i tre väkter eller fyratimmarsperioder (Dom 7:19). börjar.

Utgjut ditt hjärta som vatten

inför Herrens ansikte,

lyft dina händer till honom

för dina barns liv

som tynar bort av hunger

i alla gathörn.

רResh

20 *3 Mos 26:29, 5 Mos 28:53f, Jer 19:9, Klag 4:10. Se, Herre, och tänk på

vem du gjort så emot.

Ska kvinnor äta sin livsfrukt,

barnen de burit i sin famn?

Ska präster och profeter dödas

i Herrens helgedom?

שShin

21 På marken, på gatorna

ligger unga och gamla.

Mina jungfrur och unga män

har fallit för svärd,

du har dödat på din vredes dag,

slaktat utan att skona.

תTaw

22 *Klag 1:15. Som till högtidsdag bjöd du in

skräck från alla håll.

På Herrens vredes dag

var det ingen som kom undan

eller överlevde.

Dem som jag burit

i famnen och fostrat

har min fiende förgjort.