1 Kanto de suprenirado. De David. Mi ekĝojis, kiam oni diris al mi: Ni iru en la domon de la Eternulo.2 Niaj piedoj staris en viaj pordegoj, Ho Jerusalem,3 Vi Jerusalem, konstruita kiel urbo, En kiu ĉio kuniĝis.4 Tien supreniris la triboj, la triboj de la Eternulo, Laŭ la moro de Izrael, Por glori la nomon de la Eternulo.5 Ĉar tie staris tronoj de juĝo, Tronoj de la domo de David.6 Deziru pacon al Jerusalem; Bonan staton havu viaj amantoj.7 Paco estu inter viaj muroj, Bonstato en viaj palacoj.8 Pro miaj fratoj kaj amikoj mi do diru: Paco estu al vi.9 Pro la domo de la Eternulo, nia Dio, Mi deziras al vi bonon.

1 Een lied Hammaaloth, van David. Ik verblijd mij in degenen, die tot mij zeggen: Wij zullen in het huis des HEEREN gaan.2 Onze voeten zijn staande in uw poorten, o Jeruzalem!3 Jeruzalem is gebouwd, als een stad, die wel samengevoegd is;4 Waarheen de stammen opgaan, de stammen des HEEREN, tot de getuigenis Israels, om den Naam des HEEREN te danken.5 Want daar zijn de stoelen des gerichts gezet, de stoelen van het huis van David.6 Bidt om den vrede van Jeruzalem; wel moeten zij varen, die u beminnen.7 Vrede zij in uw vesting, welvaren in uw paleizen.8 Om mijner broederen en mijner vrienden wil, zal ik nu spreken, vrede zij in u!9 Om des huizes des HEEREN, onzes Gods wil, zal ik het goede voor u zoeken.