1 Psalmo de David, kiam li forkuris de sia filo Abŝalom. Ho Eternulo, kiel multaj estas miaj premantoj, Multaj leviĝis kontraŭ mi!2 Multaj diradas pri mia animo: Ne ekzistas por li savo de Dio. Sela.3 Sed Vi, ho Eternulo, estas ŝildo por mi, Mia honoro kaj levanto de mia kapo.4 Per mia voĉo mi vokas al la Eternulo, Kaj Li respondas al mi de Sia sankta monto. Sela.5 Mi kuŝiĝas kaj endormiĝas, Kaj mi vekiĝas, ĉar la Eternulo min subtenas.6 Mi ne timas miriadojn da kontraŭuloj, Kiuj estas ĉirkaŭ mi.7 Leviĝu, ho Eternulo, savu min, mia Dio; Ĉar Vi frapis al ĉiuj miaj malamikoj la vangojn, La dentojn de la malpiuloj Vi frakasis.8 Ĉe la Eternulo estas la savo; Super Via popolo estu Via beno. Sela.

1 Een psalm van David, als hij vlood voor het aangezicht van zijn zoon Absalom.2 O HEERE! hoe zijn mijn tegenpartijders vermenigvuldigd; velen staan tegen mij op.3 Velen zeggen van mijn ziel: Hij heeft geen heil bij God. Sela.4 Doch Gij, HEERE! zijt een Schild voor mij, mijn eer, en Die mijn hoofd opheft.5 Ik riep met mijn stem tot den HEERE, en Hij verhoorde mij van den berg Zijner heiligheid. Sela.6 Ik lag neder en sliep; ik ontwaakte, want de HEERE ondersteunde mij.7 Ik zal niet vrezen voor tienduizenden des volks, die zich rondom tegen mij zetten.8 Sta op, HEERE, verlos mij, mijn God; want Gij hebt al mijn vijanden op het kinnebakken geslagen; de tanden der goddelozen hebt Gij verbroken. [ (Psalms 3:9) Het heil is des HEEREN; Uw zegen is over Uw volk. Sela. ]