1 Saĝa virino konstruas sian domon; Sed malsaĝa detruas ĝin per siaj manoj.2 Kiu iras la ĝustan vojon, tiu timas la Eternulon; Sed kiu iras vojon malĝustan, tiu Lin malestimas.3 En la buŝo de malsaĝulo estas vergo por lia malhumileco; Sed la buŝo de saĝuloj ilin gardas.4 Se ne ekzistas bovoj, la grenejoj estas malplenaj; Sed multe da profito estas de la forto de bovoj.5 Verama atestanto ne mensogas; Sed atestanto falsama elspiras mensogojn.6 Mokanto serĉas saĝecon kaj ĝin ne trovas; Sed por saĝulo la sciado estas facila.7 Foriru de homo malsaĝa; Ĉar vi ne aŭdos parolon de saĝo.8 La saĝeco de saĝulo estas komprenado de sia vojo; Kaj la malsaĝeco de malsaĝuloj estas trompiĝado.9 Malsaĝuloj ŝercas pri siaj kulpoj; Sed inter virtuloj ekzistas reciproka favoro.10 Koro scias sian propran malĝojon; Kaj en ĝia ĝojo ne partoprenas fremdulo.11 Domo de malvirtuloj estos ekstermita; Sed dometo de virtuloj floros.12 Iufoje vojo ŝajnas ĝusta al homo, Kaj tamen ĝia fino kondukas al la morto.13 Ankaŭ dum ridado povas dolori la koro; Kaj la fino de ĝojo estas malĝojo.14 Laŭ siaj agoj manĝos homo malbonkora; Kaj homo bona satiĝos per siaj faroj.15 Naivulo kredas ĉiun vorton; Sed saĝulo estas atenta pri sia vojo.16 Saĝulo timas, kaj forkliniĝas de malbono; Sed malsaĝulo estas incitiĝema kaj memfidema.17 Malpacienculo faras malsaĝaĵojn; Kaj malbonintenculo estas malamata.18 Naivuloj akiras malsaĝecon; Sed saĝuloj estas kronataj de klereco.19 Malbonuloj humiliĝos antaŭ bonuloj; Kaj malvirtuloj estos antaŭ la pordego de virtulo.20 Malriĉulo estas malamata eĉ de sia proksimulo; Sed riĉulo havas multe da amikoj.21 Kiu malŝatas sian proksimulon, tiu estas pekulo; Sed kiu kompatas malriĉulojn, tiu estas feliĉa.22 Ĉu ne eraras malbonintenculoj? Sed favorkoreco kaj vero estas ĉe tiuj, kiuj havas bonajn intencojn.23 De ĉiu laboro estos profito; Sed de babilado venas nur senhaveco.24 Propra riĉeco estas krono por la saĝuloj; Sed la malsaĝeco de la malsaĝuloj restas malsaĝeco.25 Verparola atestanto savas animojn; Sed malverparola elspiras trompon.26 En la timo antaŭ la Eternulo estas forta fortikaĵo; Kaj Li estos rifuĝejo por Siaj infanoj.27 La timo antaŭ la Eternulo estas fonto de vivo, Por evitigi la retojn de la morto.28 Grandeco de popolo estas gloro por reĝo; Kaj manko de popolo pereigas la reganton.29 Pacienculo havas multe da saĝo; Sed malpacienculo elmontras malsaĝecon.30 Trankvila koro estas vivo por la korpo; Sed envio estas puso por la ostoj.31 Kiu premas malriĉulon, tiu ofendas lian Kreinton; Kaj kiu Lin honoras, tiu kompatas malriĉulon.32 Pro sia malboneco malvirtulo estos forpuŝita; Sed virtulo eĉ mortante havas esperon.33 En la koro de saĝulo ripozas saĝo; Kaj kio estas en malsaĝuloj, tio elmontriĝas.34 Virto altigas popolon; Sed peko pereigas gentojn.35 Favoron de la reĝo havas sklavo saĝa; Sed kontraŭ malbonkonduta li koleras.

1 Мудрая жена устроит дом свой, а глупая разрушит его своими руками.2 Идущий прямым путем боится Господа; но чьи пути кривы, тот небрежет о Нем.3 В устах глупого – бич гордости; уста же мудрых охраняют их.4 Где нет волов, [там] ясли пусты; а много прибыли от силы волов.5 Верный свидетель не лжет, а свидетель ложный наговорит много лжи.6 Распутный ищет мудрости, и не находит; а для разумного знание легко.7 Отойди от человека глупого, у которого ты не замечаешь разумных уст.8 Мудрость разумного – знание пути своего, глупость же безрассудных – заблуждение.9 Глупые смеются над грехом, а посреди праведных – благоволение.10 Сердце знает горе души своей, и в радость его не вмешается чужой.11 Дом беззаконных разорится, а жилище праведных процветет.12 Есть пути, которые кажутся человеку прямыми; но конец их – путь к смерти.13 И при смехе [иногда] болит сердце, и концом радости бывает печаль.14 Человек с развращенным сердцем насытится от путей своих, и добрый – от своих.15 Глупый верит всякому слову, благоразумный же внимателен к путям своим.16 Мудрый боится и удаляется от зла, а глупый раздражителен и самонадеян.17 Вспыльчивый может сделать глупость; но человек, умышленно делающий зло, ненавистен.18 Невежды получают в удел себе глупость, а благоразумные увенчаются знанием.19 Преклонятся злые пред добрыми и нечестивые – у ворот праведника.20 Бедный ненавидим бывает даже близким своим, а у богатого много друзей.21 Кто презирает ближнего своего, тот грешит; а кто милосерд к бедным, тот блажен.22 Не заблуждаются ли умышляющие зло? но милость и верность у благомыслящих.23 От всякого труда есть прибыль, а от пустословия только ущерб.24 Венец мудрых – богатство их, а глупость невежд глупость [и] [есть].25 Верный свидетель спасает души, а лживый наговорит много лжи.26 В страхе пред Господом – надежда твердая, и сынам Своим Он прибежище.27 Страх Господень – источник жизни, удаляющий от сетей смерти.28 Во множестве народа – величие царя, а при малолюдстве народа беда государю.29 У терпеливого человека много разума, а раздражительный выказывает глупость.30 Кроткое сердце – жизнь для тела, а зависть – гниль для костей.31 Кто теснит бедного, тот хулит Творца его; чтущий же Его благотворит нуждающемуся.32 За зло свое нечестивый будет отвергнут, а праведный и при смерти своей имеет надежду.33 Мудрость почиет в сердце разумного, и среди глупых дает знать о себе.34 Праведность возвышает народ, а беззаконие – бесчестие народов.35 Благоволение царя – к рабу разумному, а гнев его – против того, кто позорит его.