1 Psalmo de David. Ho Eternulo, aŭskultu mian preĝon, Atentu mian petegon laŭ Via vereco, Respondu al mi laŭ Via justeco.2 Kaj ne eniru en juĝon kun Via sklavo, Ĉar neniu vivanta povos praviĝi antaŭ Vi.3 Ĉar malamiko persekutis mian animon, Premis al la tero mian vivon; Li metis min en mallumon, kiel delonge mortintojn.4 Senfortiĝas en mi mia animo, Konsumiĝas en mi mia koro.5 Mi rememoras la tagojn antikvajn, Mi meditas pri ĉiuj Viaj faroj, Mi pensas pri la faritaĵoj de Viaj manoj.6 Mi etendas al Vi miajn manojn; Mia animo soifas Vin kiel seka tero. Sela.7 Rapidu, aŭskultu min, ho Eternulo, mia spirito konsumiĝas; Ne kaŝu antaŭ mi Vian vizaĝon, Ĉar mi similiĝus al la forirantaj en la tombon.8 Aŭdigu al mi matene Vian bonecon, Ĉar Vin mi fidas; Montru al mi la vojon, kiun mi devas iri, Ĉar al Vi mi levas mian animon.9 Savu min de miaj malamikoj, ho Eternulo; Al Vi mi rifuĝas.10 Instruu al mi plenumi Vian volon, ĉar Vi estas mia Dio; Via bona spirito gvidu min sur ebena tero.11 Pro Via nomo, ho Eternulo, lasu min vivi; Pro Via justeco eligu mian animon el mizero.12 Kaj pro Via favorkoreco ekstermu miajn malamikojn Kaj pereigu ĉiujn premantojn de mia animo, Ĉar mi estas Via sklavo.
1 (142:1) Псалом Давида. Господи! услышь молитву мою, внемли молению моему по истине Твоей; услышь меня по правде Твоей2 (142:2) и не входи в суд с рабом Твоим, потому что не оправдается пред Тобой ни один из живущих.3 (142:3) Враг преследует душу мою, втоптал в землю жизнь мою, принудил меня жить во тьме, как давно умерших, –4 (142:4) и уныл во мне дух мой, онемело во мне сердце мое.5 (142:5) Вспоминаю дни древние, размышляю о всех делах Твоих, рассуждаю о делах рук Твоих.6 (142:6) Простираю к Тебе руки мои; душа моя – к Тебе, как жаждущая земля.7 (142:7) Скоро услышь меня, Господи: дух мой изнемогает; не скрывай лица Твоего от меня, чтобы я не уподобился нисходящим в могилу.8 (142:8) Даруй мне рано услышать милость Твою, ибо я на Тебя уповаю. Укажи мне путь, по которому мне идти, ибо к Тебе возношу я душу мою.9 (142:9) Избавь меня, Господи, от врагов моих; к Тебе прибегаю.10 (142:10) Научи меня исполнять волю Твою, потому что Ты Бог мой; Дух Твой благий да ведет меня в землю правды.11 (142:11) Ради имени Твоего, Господи, оживи меня; ради правды Твоей выведи из напасти душу мою.12 (142:12) И по милости Твоей истреби врагов моих и погуби всех, угнетающих душу мою, ибо я Твой раб.