1 Psalmo de David. Pro memoro. Ho Eternulo, ne en Via kolero min riproĉu, Kaj ne en Via furiozo min punu.

2 Ĉar Viaj sagoj penetris en min, Kaj pezas sur mi Via mano.

3 Ekzistas neniu sana loko en mia korpo pro Via kolero, Nenio sendifekta ekzistas en miaj ostoj pro mia peko.

4 Ĉar miaj krimoj superas mian kapon; Kiel peza ŝarĝo, ili estas tro pezaj por mi.

5 Malbonodoras kaj pusas miaj ulceroj Pro mia malsaĝeco.

6 Mi kurbiĝis kaj kliniĝis treege, La tutan tagon mi iras malgaja.

7 Ĉar miaj internaĵoj estas plenaj de brulumo, Kaj ne ekzistas sana loko en mia korpo.

8 Mi tute senfortiĝis kaj kadukiĝis, Mi kriegas pro malkvieteco de mia koro.

9 Mia Sinjoro, antaŭ Vi estas ĉiuj miaj deziroj, Kaj mia ĝemo ne estas kaŝita antaŭ Vi.

10 Mia koro tremegas, forlasis min mia forto; Kaj eĉ la lumo de miaj okuloj ne estas ĉe mi.

11 Miaj amikoj kaj kamaradoj repaŝis pro mia pesto, Kaj miaj proksimuloj stariĝis malproksime.

12 Kaj insidis kontraŭ mi tiuj, kiuj celas mian vivon, Kaj miaj malbondezirantoj parolas pri mia pereo, Kaj malicojn ili pripensas ĉiutage.

13 Kaj mi estas kiel surdulo kaj ne aŭdas; Kiel mutulo, kiu ne malfermas sian buŝon.

14 Mi estas kiel homo, kiu ne aŭdas Kaj kiu ne havas en sia buŝo reparolon.

15 Sed al Vi, ho Eternulo, mi esperas; Vi aŭskultos, mia Sinjoro, mia Dio.

16 Ĉar mi diris:Ili povus ĝoji pri mi; Ili fanfaronus pri mi, kiam mia piedo ekŝanceliĝus.

17 Ĉar mi estas preta fali, Kaj mia sufero estas ĉiam antaŭ mi.

18 Ĉar mi konfesas mian kulpon; Kaj min ĉagrenas mia peko.

19 Kaj la malamikoj de mia vivo estas fortaj, Kaj multaj estas miaj senkaŭzaj malamantoj.

20 Kaj tiuj, kiuj pagas al mi malbonon por bono, Atakas min pro tio, ke mi celas bonon.

21 Ne forlasu min, ho Eternulo; Mia Dio, ne malproksimiĝu de mi.

22 Rapidu, por helpi min, Mia Sinjoro, mia helpo!

1 (37:1) Псалом Давида. В воспоминание.

2 (37:2) Господи! не в ярости Твоей обличай меня и не во гневе Твоем наказывай меня,

3 (37:3) ибо стрелы Твои вонзились в меня, и рука Твоя тяготеет на мне.

4 (37:4) Нет целого места в плоти моей от гнева Твоего; нет мира в костях моих от грехов моих,

5 (37:5) ибо беззакония мои превысили голову мою, как тяжелое бремя отяготели на мне,

6 (37:6) смердят, гноятся раны мои от безумия моего.

7 (37:7) Я согбен и совсем поник, весь день сетуя хожу,

8 (37:8) ибо чресла мои полны воспалениями, и нет целого места в плоти моей.

9 (37:9) Я изнемог и сокрушен чрезмерно; кричу от терзания сердца моего.

10 (37:10) Господи! пред Тобою все желания мои, и воздыхание мое не сокрыто от Тебя.

11 (37:11) Сердце мое трепещет; оставила меня сила моя, и свет очей моих, – и того нет у меня.

12 (37:12) Друзья мои и искренние отступили от язвы моей, и ближние мои стоят вдали.

13 (37:13) Ищущие же души моей ставят сети, и желающие мне зла говорят о погибели [моей] и замышляют всякий день козни;

14 (37:14) а я, как глухой, не слышу, и как немой, который не открывает уст своих;

15 (37:15) и стал я, как человек, который не слышит и не имеет в устах своих ответа,

16 (37:16) ибо на Тебя, Господи, уповаю я; Ты услышишь, Господи, Боже мой.

17 (37:17) И я сказал: да не восторжествуют надо мною [враги мои]; когда колеблется нога моя, они величаются надо мною.

18 (37:18) Я близок к падению, и скорбь моя всегда предо мною.

19 (37:19) Беззаконие мое я сознаю, сокрушаюсь о грехе моем.

20 (37:20) А враги мои живут и укрепляются, и умножаются ненавидящие меня безвинно;

21 (37:21) и воздающие мне злом за добро враждуют против меня за то, что я следую добру.

22 (37:22) Не оставь меня, Господи, Боже мой! Не удаляйся от меня;

23 (37:23) поспеши на помощь мне, Господи, Спаситель мой!