1 Salomon korkea veisu.

2 Hän suudelkoon minua suunsa suudelmilla.

Sillä sinun rakkautesi on suloisempi kuin viini.

3 Suloinen on voiteittesi tuoksu,

vuodatettu öljy on sinun nimesi;

sentähden sinua nuoret naiset rakastavat.

4 Vedä minut mukaasi, rientäkäämme!

Kuningas on tuonut minut kammioihinsa.

Me riemuitsemme ja iloitsemme sinusta,

me ylistämme sinun rakkauttasi

enemmän kuin viiniä;

syystä he sinua rakastavat.

5 *Ps. 120:5"Minä olen musta, mutta ihana,

te Jerusalemin tyttäret,

kuin Keedarin teltat, kuin Salomon seinäverhot.

6 *Laul. l. 4:12Älkää katsoko sitä,

että minä olen musta, päivän paahtama.

Äitini pojat vihastuivat minuun,

panivat minut viinitarhain vartijaksi —

omaa viinitarhaani en vartioinut."

7 "Sano minulle sinä, jota sieluni rakastaa,

missä laumaasi paimennat,

missä annat sen keskipäivällä levätä.

Miksi minä hunnutettuna joutuisin

sinun toveriesi laumain luo!"

8 "Jos et sitä tiedä, sinä naisista kaunein,

käy lammasten jälkiä

ja kaitse vohliasi paimenten telttapaikoilla."

9 *2. Aik. 9:28"Tammaani, joka on faraon vaunujen edessä,

sinut, armaani, vertaan.

10 Ihanat ovat sinun poskesi käätyinensä,

kaulasi helminauhoinensa.

11 Me teemme sinulle kultakäädyt

ynnä hopeasta niihin nastat."

12 "Kuninkaan istuessa pöydässään

tuoksui minun nardukseni kaiken aikaa.

13 Rakkaani on minulle mirhakimppu,

joka rintojeni välissä lepää.

14 Rakkaani on kooferkukka-terttu

Een-Gedin viinitarhoista."

15 *Laul. l. 4:1"Katso, kaunis sinä olet, armaani;

katso, kaunis olet, silmäsi ovat kyyhkyläiset."

16 "Katso, kaunis sinä olet, rakkaani;

kuinka suloinen, kuinka vihanta on vuoteemme!

17 Huoneittemme seininä ovat setripuut,

kattonamme kypressit."

1 Alta kanto de Salomono.

2 Ho, li kisu min per kisoj de sia buŝo!

Ĉar via amo estas pli bona, ol vino.

3 Ho, kiel bonodoras viaj aromaĵoj!

Via nomo similas al elverŝita oleo;

Tial la fraŭlinoj amas vin.

4 Altiru min; ni postkuros vin.

La reĝo envenigu min en siajn ĉambrojn;

Ho, ni ĝojos kaj gajiĝos kun vi;

Ni memoros vian amon pli, ol vinon;

Sincere oni amas vin.

5 Mi estas nigra, tamen beleta,

Ho filinoj de Jerusalem,

Kiel la tendoj de Kedar,

Kiel la tapetoj de Salomono.

6 Ne rigardu min, ke mi estas nigreta:

La suno min brulkolorigis.

La filoj de mia patrino koleris kontraŭ mi;

Ili faris min gardistino de la vinberĝardenoj;

Mian propran vinberĝardenon mi ne gardis.

7 Diru al mi, ho vi, kiun mia animo amas,

Kie vi paŝtas, kie vi ripozigas vian brutaron tagmeze:

Kial mi similu al vagistino

Ĉe la brutaroj de viaj kamaradoj?

8 Se vi ne scias tion, ho belulino inter virinoj,

Sekvu la paŝojn de la ŝafaro,

Kaj paŝtu viajn kapridojn ĉe la tendoj de la paŝtistoj.

9 Al la ĉevalino en la ĉaroj de Faraono

Mi komparas vin, ho mia amatino.

10 Belaj estas viaj vangoj sub la orelringoj,

Via kolo sub la laĉoj de perloj.

11 Orajn orelringojn ni faros al vi,

Kun arĝentaj enkrustaĵoj.

12 Dum la reĝo sidas ĉe la festotablo,

Mia nardo bonodoras.

13 Kiel fasko de mirho, restanta inter miaj mamoj,

Estas al mi mia amato.

14 Kiel floraro de kofero estas por mi mia amato,

En la vinberĝardenoj de En-Gedi.

15 Ho, vi estas bela, mia amatino; ho, vi estas ja bela;

Viaj okuloj estas kiel ĉe kolomboj.

16 Ho, vi estas bela, mia amato, kaj ĉarma;

Nia lito estas kiel freŝaj herboj;

17 La traboj de nia domo estas cedraj,

Niaj ĉevronoj estas abiaj.