1 "Minne on mennyt rakkaasi,

sinä naisista kaunein?

Kunne on kääntynyt rakkaasi?

Etsikäämme häntä yhdessä."

2 *Laul. l. 4:16; Laul. l. 5:1"Rakkaani on mennyt yrttitarhaansa,

balsamilavojen luo,

paimentamaan yrttitarhoissa ja liljoja poimimaan.

3 *Laul. l. 2:16; Laul. l. 7:10Minä olen rakkaani oma, ja rakkaani on minun —

hän, joka paimentaa liljojen keskellä."

4 *1. Kun. 14:17; 1. Kun. 15:21"Kaunis kuin Tirsa olet sinä, armaani,

suloinen kuin Jerusalem,

peljättävä kuin sotajoukot.

5 *Laul. l. 4:1Käännä pois silmäsi minusta,

sillä ne kiehtovat minut.

Sinun hiuksesi ovat kuin vuohilauma,

joka laskeutuu Gileadilta.

6 Sinun hampaasi ovat kuin lauma uuhia,

pesosta nousseita,

kaikilla kaksoiset,

ei yhtäkään karitsatonta.

7 Kuin granaattiomena, kypsyyttään halkeileva,

on sinun ohimosi huntusi takana.

8 Kuusikymmentä on kuningatarta

ja kahdeksankymmentä sivuvaimoa

ja nuoria naisia ilman määrää:

9 *Laul. l. 5:2yksi ainoa on minun kyyhkyseni, puhtoiseni,

äitinsä ainokainen, synnyttäjänsä valio.

Neitoset hänet nähdessään kiittävät hänen onneansa,

kuningattaret ja sivuvaimot ylistävät häntä."

10 "Kuka on neito, joka ylenee kuin aamunkoi,

kauniina kuin kuu, kirkkaana kuin päivänpaiste,

peljättävänä kuin sotajoukot?"

11 *Laul. l. 7:12"Pähkinätarhaan minä menin

katselemaan laakson vihreyttä,

katsomaan, joko viiniköynnös versoo,

joko kukkivat granaattipuut.

12 Aavistamattani asetti sieluni minut

jalon kansani vaunuihin."

1 Kien foriris via amato,

Ho belulino inter virinoj?

Kien forturniĝis via amato,

Por ke ni lin serĉu kun vi?

2 Mia amato iris en sian ĝardenon, al la bedoj de aromaĵoj,

Por paŝti en la ĝardenoj kaj kolekti rozojn.

3 Mi apartenas al mia amato, kaj mia amato apartenas al mi;

Tiu, kiu paŝtas inter la rozoj.

4 Ho, mia amatino, vi estas bela kiel Tirca,

Agrabla kiel Jerusalem,

Terura kiel batalantaj taĉmentoj.

5 Forturnu la okulojn for de mi,

Ĉar ili venkas min.

Viaj haroj estas kiel aro da kaprinoj,

Deirantaj sur la deklivo de la monto Gilead.

6 Viaj dentoj estas kiel aro da ŝafinoj,

Kiuj elvenas el la lavejo;

Ĉiuj estas en paroj,

Kaj ne mankas eĉ unu el ili.

7 Kiel peco de granato, viaj vangoj aspektas

Malantaŭ via vualo.

8 Da reĝinoj ekzistas sesdek, kaj okdeko da kromvirinoj,

Kaj la junulinoj estas sennombraj.

9 Sed unu sola estas mia kolombino, mia virtulino;

Ŝi estas la sola ĉe sia patrino,

La elektita de sia naskintino;

La filinoj vidis ŝin, kaj nomas ŝin feliĉulino;

La reĝinoj kaj la kromvirinoj laŭdas ŝin, dirante:

10 Kiu estas ŝi, kiu aspektas kiel la matenruĝo,

Bela kiel la luno,

Hela kiel la suno,

Terura kiel batalantaj taĉmentoj?

11 Mi iris en la nuksarban ĝardenon,

Por trarigardi la verdajn kreskaĵojn de la valo,

Por vidi, ĉu la vinbertrunko burĝonas, ĉu la granatarboj floras.

12 Tiam mi ankoraŭ ne sciis,

Ke mia animo elektos min por la ĉaroj de la nobeloj de mia popolo.

13 Turniĝu, turniĝu, ho Ŝulamit;

Turniĝu, turniĝu, ke ni rigardu vin.

Kial vi volas rigardi Ŝulamiton tiel,

Kiel oni rigardas la dancadon de la taĉmentoj?