Rikkaus on turha, jos ei voi sitä nauttia, ihmisen avuttomuus, kun tulevaisuus on tuntematon.
1 On onnettomuus tämäkin, jonka olen nähnyt auringon alla ja joka raskaasti painaa ihmistä: 2 Est. 5:11; Ps. 39:7että Jumala antaa miehelle rikkautta ja tavaraa ja kunniaa, niin ettei hänen sielultaan puutu mitään kaikesta siitä, mitä hän halajaa, mutta Jumala ei salli hänen nauttia sitä, vaan sen nauttii vieras. Se on turhuutta ja raskas kärsimys. 3 Vaikka syntyisi miehelle sata lasta ja hän eläisi vuosia paljon ja paljot olisivat hänen vuottensa päivät, mutta hän ei saisi tyydyttää omaa haluaan omaisuudellansa eikä saisi edes hautaustakaan, niin minä sanon, että keskoinen olisi onnellisempi kuin hän. 4 Sillä se turhaan tulee ja pimeyteen menee, ja pimeyteen peittyy sen nimi. 5 Ei se ole aurinkoa nähnyt eikä tuntenut. Sen lepo on parempi kuin hänen. 6 Saarn. 3:20Ja vaikka hän eläisi kaksi kertaa tuhannen vuotta, mutta ei saisi onnea nähdä — eikö kuitenkin kaikki mene samaan paikkaan?
7 Kaikki ihmisen vaivannäkö tapahtuu hänen oman suunsa hyväksi, ja kuitenkaan ei halu täyty. 8 Saarn. 2:15Sillä mitä etua on viisaalla tyhmän edellä, ja mitä kurjalla siitä, että hän osaa oikein vaeltaa elävitten edessä? 9 Parempi silmän näkö kuin halun haihattelu. Tämäkin on turhuutta ja tuulen tavoittelua.
10 Ps. 139:16Mitä olemassa on, sille on pantu nimi jo ammoin; ja edeltä tunnettua on ollut, mitä ihmisestä on tuleva. Ei voi hän riidellä väkevämpänsä kanssa. 11 Sillä niin on: puheen paljous enentää turhuutta. Mitä etua on ihmisellä siitä? 12 (7:1)Job 8:9; Job 14:2; Ps. 39:6; Saarn. 8:7,17; Saarn. 10:14Sillä kuka tietää, mikä on ihmiselle hyvä elämässä, hänen elämänsä lyhyinä, turhina päivinä, jotka hän viettää kuin varjo; ja kuka ilmaisee ihmiselle, mitä on tuleva hänen jälkeensä auringon alla?
1 Есть зло, которое видел я под солнцем, и оно часто бывает между людьми: 2 Глава 6. [2]Пс 48:11.Сир 14:4. Бог дает человеку богатство и имущество и славу, и нет для души его недостатка ни в чем, чего не пожелал бы он; но не дает ему Бог пользоваться этим, а пользуется тем чужой человек: это — суета и тяжкий недуг! 3 Если бы какой человек родил сто детей, и прожил многие годы, и еще умножились дни жизни его, но душа его не наслаждалась бы добром и не было бы ему и погребения, то я сказал бы: выкидыш счастливее его, 4 потому что он напрасно пришел и отошел во тьму, и его имя покрыто мраком. 5 Он даже не видал и не знал солнца: ему покойнее, нежели тому. 6 А тот, хотя бы прожил две тысячи лет и не наслаждался добром, не все ли пойдет в одно место? 7 [7]Иов 5:7. Все труды человека — для рта его, а душа его не насыщается. 8 Какое же преимущество мудрого перед глупым, какое — бедняка, умеющего ходить перед живущими? 9 Лучше видеть глазами, нежели бродить душею. И это — также суета и томление духа! 10 [10]Иов 9:2–3. Что существует, тому уже наречено имя, и известно, что это — человек, и что он не может препираться с тем, кто сильнее его. 11 Много таких вещей, которые умножают суету: что же для человека лучше? 12 [12]Пс 143:4.Еккл 8:7. Ибо кто знает, что хорошо для человека в жизни, во все дни суетной жизни его, которые он проводит как тень? И кто скажет человеку, что будет после него под солнцем?