Cânticos 2

နွေ​ဦး​အ​လှ

1 ကျွန်​မ​သည် ရှာ​ရုန်​အ​ရပ်​နှင်း​ဆီ​ပွင့်၊ ကွင်း​ပြင်၌​ပေါက်​သော နှင်း​ပွင့်​မျှ​သာ​ဖြစ်​ပါ၏။

2 ဆူး​တော​ထဲ​မှာ နှင်း​ပွင့်​ထင်​သ​ကဲ့​သို့၊ ငါ​ချစ်​သော သ​တို့​သ​မီး​သည် လူ​မျိုး​သ​မီး​စု​ထဲ​မှာ ထင်​ပေ၏။

3 တော​ပင်​စု​ထဲ​မှာ ရှောက်​ချို​ပင်​ကဲ့​သို့ ငါ​ချစ်​ရာ​သ​ခင်​သည် လူ​မျိုး​သား​စု​ထဲ​မှာ ဖြစ်​တော်​မူ၏။ ငါ​သည် သူ၏​အ​ရိပ်​ဝယ် ပျော်​မွေ့​နေ​ထိုင်၍၊ မြိန်​စွာ​သော​အ​သီး​ကို စား​ရ၏။ 4 ပွဲ​ခံ​ရာ​အိမ်​သို့ ငါ့​ကို​ဆောင်​သွား၍၊ မေ​တ္တာ​တော်​အ​လံ​ကို ငါ့​အ​ပေါ်​မှာ မိုး​တော်​မူ​ပြီ။ 5 ငါ​သည် ချစ်​ခြင်း​အား​ဖြင့် ကြင်​နာ​သည်​ဖြစ်၍၊ ငါ့​ကို စ​ပျစ်​သီး​ပျဉ်​နှင့် အား​ဖြည့်​ကြ​ပါ။ ရှောက်​ချို​သီး​ကို ကျွေး၍ သက်​သာ​စေ​ကြ​ပါ။ 6 သ​ခင်​၏​လက်​ဝဲ​လက်​သည် ငါ့​ခေါင်း​ကို ထောက်​မ​လျက်၊ လက်​ယာ​လက်​သည် ငါ့​ကို​ဖက်​လျက် နေ​တော်​မူ​ပါ​စေ။

7 ယေ​ရု​ရှ​လင်​မြို့​သ​မီး​တို့၊ ငါ​ချစ်​သော​သ​တို့​သ​မီး​သည် အ​လို​လို မ​နိုး​မီ​တိုင်​အောင်၊ မ​လှုပ်​မ​နှိုး​မည်​အ​ကြောင်း၊ တော၌ ကျင်​လည်​သော သ​မင်​ဒ​ရယ်​များ​ကို​တိုင်​တည်၍ သင်​တို့​ကို ငါ​မှာ​ထား၏။

8 ငါ​ချစ်​ရာ သ​ခင်၏​စ​ကား​သံ​ပေ။ ကြည့်​ပါ။ တောင်​ကြီး​တောင်​ငယ်​တို့​ကို ခုန်​ကျော်​လျက် ကြွ​လာ၏။ 9 ငါ​ချစ်​ရာ သ​ခင်​သည် သ​မင်​ဒ​ရယ်​သ​ငယ်​နှင့် တူ၏။ ကြည့်​ပါ။ အုတ်​ရိုး​ပြင်​မှာ ရပ်​တော်​မူ၏။ ပြတင်း​ပေါက်​ဝ​တွင် ကြည့်​လျက်၊ ပြတင်း​ရွက်​ကြား​မှာ ကိုယ်​ကို​ပြ​လျက်​နေ​တော်​မူ၏။ 10 ငါ​ချစ်​ရာ​သ​ခင်​သည် ခေါ်၍​ပြော​သည်​ကား၊ ငါ​ချစ်​သော​နှ​မ၊ ငါ၏​မိန်း​မ​လှ၊ ထ၍​လာ​ခဲ့​ပါ။ 11 ဆောင်း​ကာ​လ​လွန်​ပြီ။ မိုး​လည်း​ကြည်​လင်​ပြီ။ 12 မြေ​ကြီး​ပေါ်​မှာ ပန်း​များ​ပွင့်​ကြ​ပြီ။ ငှက်​တို့ မြည်​တွန်​ချိန်​လည်း ရောက်​လေ​ပြီ။ ငါ​တို့​မြေ၌ ချိုး​ငှက် တွန်​သံ​ကို​လည်း ကြား​ရ၏။ 13 သင်္ဘော​သ​ဖန်း​ပင်​သည် စိမ်း​သော​အ​သီး​ကို မှည့်​စေ၏။ စ​ပျစ်​နွယ်​ပင်​လည်း ပွင့်​လျက် မွှေး​ကြိုင်၏။ ငါ​ချစ်​သော​နှ​မ၊ ငါ၏​မိန်း​မ​လှ၊ ထ၍​လာ​ခဲ့​ပါ။ 14 တောင်​ပေါ်၌ ခို​လှုံ​ရာ​ကျောက်​ကြား​တွင်​ရှိ​သော ငါ၏​ချိုး​ငှက်၊ သင်၏​မျက်​နှာ​ကို​မြင်​ပါ​ရ​စေ။ သင်၏​စ​ကား​သံ​ကို ကြား​ပါ​ရ​စေ။ သင်၏​စ​ကား​သံ​သည် ချို၏။ သင်၏​မျက်​နှာ​လည်း လှ၏။ 15 စ​ပျစ်​နွယ်​ပင်​တို့​ကို ဖျက်​လ​တ္တံ့​သော မြေ​ခွေး​များ​နှင့် မြေ​ခွေး​က​လေး​များ​ကို ငါ​တို့​ဖို့ ဖမ်း​ကြ​လော့။ ငါ​တို့ စ​ပျစ်​နွယ်​ပင်​တို့​သည် အ​ပွင့်​ပွင့်​လျက်​ရှိ​ကြ၏။

16 ငါ​ချစ်​ရာ​သ​ခင်​ကို ငါ​ဆိုင်​ပေ၏။ ငါ့​ကို​လည်း သ​ခင်​ဆိုင်​ပေ၏။ နှင်း​တော၌ ကျက်​စား​တော်​မူ၏။ 17 မိုး​မ​သောက်၊ မှောင်​မိုက်​အ​ရိပ်​မ​ပြေး​မီ၊ ငါ​ချစ်​ရာ​သ​ခင်၊ ဗေ​သာ​တောင်​ပေါ်​မှာ သ​မင်​ဒ​ရယ်​သ​ငယ်​ကဲ့​သို့ တစ်​ဖန် ပြု​တော်​မူ​ပါ။

1 Sou o narciso de Saron, o lírio dos vales.

2 – Como o lírio entre os espinhos, assim é minha amada entre as jovens.

3 – Como a macieira entre as árvores da floresta, assim é o meu amado entre os jovens; gosto de sentar-me à sua sombra, e seu fruto é doce à minha boca.

4 Ele introduziu-me num celeiro, e o estandarte, que levanta sobre mim, é o amor.

5 Restaurou-me com tortas de uva, fortaleceu-me com maçãs, porque estou enferma de amor.

6 Sua mão esquerda está sob minha cabeça, e sua direita abraça-me.

7 – Conjuro-vos, ó filhas de Jerusalém, pelas gazelas e as corças dos campos, que não desperteis nem perturbeis o amor, até que ele o queira.

8 – Oh, esta é a voz do meu amado! Ei-lo que aí vem, saltando sobre os montes, pulando sobre as colinas.

9 Meu amado é como a gazela ou como um cervozinho. Ei-lo que está atrás da nossa parede. Olha pela janela, espreita pelas grades.

10 Meu bem-amado disse-me: "Levanta-te, minha amada; vem, formosa minha.

11 Eis que o inverno passou: cessaram e desapareceram as chuvas.

12 Apareceram as flores na nossa terra, voltou o tempo das canções. Em nossas terras já se ouve a voz da rola.

13 A figueira já começa a dar os seus figos, e a vinha em flor exala o seu perfume; levanta-te, minha amada, formosa minha, e vem.

14 Minha pomba, oculta nas fendas do rochedo, e nos abrigos das rochas escarpadas, mostra-me o teu rosto, faze-me ouvir a tua voz. Tua voz é tão doce e delicado teu rosto!".

15 – Apanhai-nos as raposas, essas pequenas raposas que devastam nossas vinhas, pois nossas vinhas estão em flor.

16 – Meu bem-amado é para mim, e eu para ele; ele apascenta entre os lírios.

17 Antes que sopre a brisa do dia, e se estendam as sombras, volta, ó meu amado, como a gazela ou o cervozinho para os montes escarpados.