1 ငါနှမ၊ ငါ့ခင်ပွန်း၊ ငါ့ဥယျာဉ်ထဲသို့ ငါဝင်လာပြီ။ ငါ့မုရန်နှင့် နံ့သာမျိုးကို ခံယူပြီ။ ငါ့ပျားရည်နှင့် ပျားလပို့ကို စားရပြီ။ ငါ့နို့နှင့် စပျစ်ရည်ကို သောက်ရပြီ။ ငါ့အဆွေတို့၊ စားကြလော့။ ငါ့မိတ်ဆွေတို့၊ သောက်ကြ။ ဝစွာသောက်ကြလော့။
ခွဲခွာရခြင်း၏သောက
2 ငါသည် အိပ်ပျော်စဉ်၊ နှလုံးနိုးလျက်ရှိ၏။ ငါချစ်ရာသခင်၏စကားသံပေ။ ငါ့နှမ၊ ငါချစ်သောအမိ၊ ငါ့ချိုး၊ ငါ၏စုံလင်သူ၊ ငါအားဖွင့်ပါ။ ငါ့ခေါင်းသည် နှင်းနှင့်လည်းကောင်း၊ ငါ့ဆံပင်သည် ည၌ကျတတ်သော နှင်းစက်များနှင့်လည်းကောင်း စိုပြီဟုဆိုလျက်၊ ခေါက်၍နေတော်မူ၏။ 3 ကျွန်မသည် အဝတ်ကိုချွတ်ပါပြီ။ အဘယ်ကြောင့် ဝတ်ပြန်ရမည်နည်း။ ခြေကိုလည်းဆေးပါပြီ။ တစ်ဖန်ညစ်အောင် အဘယ်ကြောင့် ပြုရပါမည်နည်း။ 4 ငါချစ်ရာသခင်သည် လက်တော်ကို တံခါးပေါက်အထဲသို့ သွင်းတော်မူသည်ဖြစ်၍၊ သူ့ကိုချစ်သနားသော စိတ်အားကြီးသဖြင့်၊ 5 ငါချစ်ရာသခင်အား တံခါးကိုဖွင့်အံ့သောငှာ ထသောအခါ၊ ငါ့လက်မှ မုရန်ဆီ၊ ငါ့လက်ချောင်းတို့မှ ပကတိမုရန်ဆီသည် တံခါးကျင်တိုင်ပေါ်မှာ စက်စက်ကျလေ၏။ 6 ငါချစ်ရာသခင်အား ငါဖွင့်သည်ရှိသော်၊ ငါချစ်ရာသခင်သည် ထွက်သွားနှင့်ပြီ။ စကားသံတော်ကို စေ့စေ့ နားထောင်လျက်၊ သခင်ကိုငါရှာသော်လည်း မတွေ့။ ခေါ်သော်လည်း ထူးတော်မမူ။ 7 မြို့တွင်လည်သော ကင်းစောင့်တို့သည် ငါ့ကိုတွေ့သော်၊ နာကျင်စွာ ရိုက်ကြ၏။ မြို့ရိုးစောင့်တို့သည် ငါ့မျက်နှာဖုံးကို လုယူကြ၏။ 8 အိုယေရုရှလင်မြို့သမီးတို့၊ သင်တို့သည် ငါချစ်ရာသခင်ကို တွေ့လျှင်၊ သူ့ကိုငါချစ်၍ နာနေကြောင်းကို ကြားပြောကြပါဟု၊ ငါမှာထားတောင်းပန်ပါ၏။
သတို့သမီးအလှချီးမွမ်းခန်း
9 မိန်းမတကာတို့ထက် အဆင်းလှသောအစ်မ၊ သင်ချစ်ရာသခင်သည် အခြားတစ်ပါးသော ချစ်ရာသခင်ထက် အဘယ်သို့ သာသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့ကို ထိုသို့မှာထားတောင်းပန်ရမည်အကြောင်း၊ သင်ချစ်ရာသခင်သည် အခြားတစ်ပါးသော ချစ်ရာသခင်ထက် အဘယ်သို့သာသနည်း။
10 ငါချစ်ရာသခင်သည် ဖြူသောအဆင်း၊ နီသောအဆင်းနှင့် ပြည့်စုံ၍၊ လူတစ်သောင်းတို့တွင် အထွတ်အမြတ် ဖြစ်တော်မူ၏။ 11 ဦးခေါင်းတော်သည် ရွှေစင်နှင့်တူ၏။ ဆံပင်တော်သည် ထူထပ်၍၊ ကျီးအအဆင်းကဲ့သို့နက်၏။ 12 မျက်စိတော်တို့သည် နို့၌ချိုးလျက် မြစ်ရေပေါ်မှာ ပုံ့ပုံ့ကြွကြွဝပ်သော ချိုးနှင့်တူကြ၏။ 13 ပါးတော်တို့သည် နံ့သာတော၊ မွှေးကြိုင်သော ပန်းတောကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ နှုတ်ခမ်းတော်တို့သည် ပကတိ မုရန်ဆီယိုသော နှင်းပွင့်ကဲ့သို့လည်းကောင်း ဖြစ်ကြ၏။ 14 လက်တော်တို့သည် မျက်ရွဲစီသော လက်စွပ်ကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ ကိုယ်တော်သည် နီလာကျောက်ဖြင့် စီချယ်သော ဆင်စွယ်ဖြူကဲ့သို့လည်းကောင်းဖြစ်၏။ 15 ခြေထောက်တော်တို့သည် ရွှေစင်ဖိနပ်ပေါ်၌တည်သော ကျောက်ဖြူတိုင်နှင့် တူကြ၏။ မျက်နှာတော်သည် လေဗနုန်တောင်ကဲ့သို့ဖြစ်၍၊ အာရဇ်ပင်ကဲ့သို့ထူးမြတ်ပေ၏။ 16 နှုတ်တော်သည် အလွန်ချိုပေ၏။ တစ်ကိုယ်လုံး၌ ချစ်ဖွယ်သော ဂုဏ်တော်အပေါင်းတို့နှင့် ပြည့်စုံတော်မူ၏။ ယေရုရှလင်မြို့သမီးတို့၊ ဤသူသည် ငါချစ်ရာသခင်၊ ငါ့မိတ်ဆွေ ဖြစ်တော်မူသတည်း။
良人暂别佳偶
1 我的妹妹，我的新妇啊！我进了我的园中；
我采了我的没药与香料；
我吃了我的蜂房与蜂蜜；
我喝了我的酒和奶。
朋友们！你们要开怀吃喝；
亲爱的啊！你们要不醉无归。
2 我身虽然睡卧，我心却醒。
这是我的良人的声音，他敲着门说：
"我的妹妹，我的佳偶，
我的鸽子，我的完全人哪！求你给我开门；
因为我的头满了露水，
头发给夜露滴湿。"
3 我回答："我脱了外衣，
怎能再穿上呢？
我洗了脚，
怎能再弄脏呢？"
4 我的良人从门孔里伸进手来，
我的心因他大为激动。
5 我起来，要给我的良人开门；
我的两手滴下没药，
指头滴下没药，
滴在门闩上。
6 我亲手给我的良人开门，
我的良人却已转身走了；
我发现他走了，差点昏倒；
我到处找他，却找不见，
我呼叫他，他却不回答。
7 城中的守卫巡逻的时候，找着我；
他们打了我，伤了我；
看守城墙的人夺去了我身上的外衣。
8 耶路撒冷的众女子啊！我嘱咐你们：
你们若遇见我的良人，
你们要告诉他甚么呢？
你们要告诉他，我患了相思病。
9 你这女子中最美丽的啊！
你的良人比别人的良人有甚么更可爱之处呢？
你的良人比别人的良人有甚么更可爱之处呢？
以致你这样嘱咐我们呢？
佳偶称赞良人的俊美
10 我的良人红光满面，
是万人中的表表者。
11 他的头像精金，
他的头发如棕树枝厚密，
像乌鸦那么黑。
12 他的眼好象溪水旁的鸽子，
在奶中洗净，塑得合式。
13 他的两颊如香花畦，
又如香草台；
他的嘴唇像百合花，
滴下没药汁。
14 他的双手像金管，
镶嵌着水苍玉；
他的躯体如象牙块，
周围包着蓝宝石。
15 他的双腿像大理石柱，
安放在精金的座上；
他的容貌如黎巴嫩山，
像佳美的香柏树。
16 他的口甜蜜；
他全然可爱。
耶路撒冷的众女子啊！
这就是我的良人，我的朋友。
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)
/images/a/a0208299-6f37-40a0-66e1-2576b9435f00)